جلسه چهاردهم از دور چهاردهم کارگاههای آموزشی خصوصی همسفران کنگره۶۰ نمایندگیایران با استادی همسفر لیلا، نگهبانی لیلا و دبیری همسفر فاطمه با دستورجلسه «وادی نهم ( نیروی که از کم شروع بشوبشود و به درجه بالا و بالاتر برسد نقطه تحمل پیدا میشود.» در روز دوشنبه ۲۵ آبانماه ۱۴۰۵ رأس ساعت ۱۶:۰۰ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:
خداوند را شکر میکنم که امروز این فرصت را دارم تا در این جایگاه قرار بگیرم و خدمت کنم و آموزش بگیرم.
در ابتدا از جناب آقای مهندس تشکر میکنم که چنین بستری را برای ما فراهم کردند و علم و آگاهی خود را در اختیارمان قرار دادند تا بتوانیم خودمان را بهتر بشناسیم و با نگاهی متفاوت به زندگی بنگریم. از خداوند میخواهم روح ایشان قرین رحمت الهی و آرامش باشد. همچنین از راهنمای عزیزم، خانم پروانه، تشکر میکنم که این فرصت را در اختیار من قرار دادند تا در این جایگاه خدمت کنم و آموزش بگیرم.
وادی نهم به ما میآموزد که وقتی نیرویی از نقطهای کوچک آغاز میشود و به درجه بالاتر و بالاتری میرسد، نقطه تحمل شکل میگیرد. به نظر من هر انسانی در زندگی خود نقطه تحمّلی دارد. اما نقطه تحمل به چه معناست؟ نقطه تحمل یعنی میزان توانایی ما برای پذیرش سختیها، مشکلات و اتفاقات زندگی. همه ما میتوانیم با آموزش، تمرین و تکرار، نقطه تحمل خود را افزایش دهیم.
جناب آقای مهندس با روش DST بستری فراهم کردند تا میزان مصرف و شرایط هر فرد مشخص شود و بر اساس شرایط و نقطه تحمل او، میزان داروی مصرفی تعیین گردد.
همانطور که یک درخت برای رشد به زمان، آب، نور و مراقبت نیاز دارد، ما انسانها نیز برای تغییر کردن به زمان و آموزش نیازمندیم. میدانیم که هیچ تغییری یکشبه اتفاق نمیافتد و برای رسیدن به آن باید صبور باشیم و تلاش کنیم.
اگر بخواهم از خودم شروع کنم، در گذشته نقطه تحمل پایینی داشتم و جرئت روبهرو شدن با مشکلاتم را نداشتم. همیشه خودم را درگیر مسائل و اتفاقات زندگی میکردم و آرامش روح و روانم را از دست میدادم. اما خدا را شکر میکنم که با آموزشهای کنگره متوجه شدم مشکلات میتوانند رحمت الهی باشند، نه لعنت خداوند. آنچه اهمیت دارد، تغییر نوع نگاه ما به زندگی و اتفاقات آن است.
همچنین در طول زندگی قدرت بخشش نداشتم و نمیتوانستم بهراحتی دیگران را ببخشم. کینهای که به دل میگرفتم، بیش از هر چیز روح و روان خودم را درگیر میکرد و آرامشم را از من میگرفت. اما امروز با آموزشهای کنگره آموختهام که بخشیدن، یکی از ارزشمندترین هدیههایی است که میتوانم به خودم بدهم. یاد گرفتم اتفاقات گذشته را با خود حمل نکنم و اجازه ندهم خاطرات و ناراحتیهای گذشته، آرامش امروز مرا از بین ببرند.
این وادی به من آموخت که چگونه در برابر مشکلات و سختیها صبور باشم و با بالا بردن نقطه تحمل خود، از موانع زندگی عبور کنم.
امروز وقتی به اطرافم نگاه میکنم، بیشتر از گذشته شکرگزار نعمتهایی هستم که خداوند در اختیارم قرار داده است؛ شکرگزار فرصت زندگی، خانوادهام، انسانهای خوبی که در مسیر زندگیام قرار گرفتهاند و بهخصوص آشنایی با کنگره ۶۰ و آموزشهای آن.
من هنوز در مسیر آموزش هستم و نمیگویم که دیگر هیچ ناراحتی یا اشتباهی ندارم، اما تفاوت امروز من با گذشته این است که یاد گرفتهام برای تغییر کردن باید تلاش کنم، صبور باشم، نقطه تحمل خود را بالا ببرم و پیش از هر چیز از خودم شروع کنم تا بتوانم همسفر بهتری برای مسافرم باشم.
انتخابات نگهبانی
نگهبان این دوره همسفر مبینا


مرزبان کشیک: همسفر فرزانه و مسافر بیژن
تایپیست: همسفر زهرا رهجوی راهنما همسفر زهره (لژیون پنجم)
عکاس: همسفر سکینه رهجوی راهنما همسفر پریسا (لژیون ششم)
ویرایش و ارسال: همسفر زهرا رهجوی راهنما همسفر زهره (نگهبان سایت)
همسفران نمایندگیایران
- تعداد بازدید از این مطلب :
50