English Version
This Site Is Available In English

وادی نهم نماد روش DST

وادی نهم نماد روش DST

هفتمین جلسه از دوره چهاردهم کارگاه‌های آموزشی خصوصی همسفران کنگره۶۰ نمایندگی کریمان کرمان به استادی راهنما همسفر الهه، نگهبانی همسفر فاطمه و دبیری همسفر طاهره با دستور جلسه «وادی نهم (وقتی نیرویی از کم شروع شود و به درجه بالا و بالاتری برسد، نقطه تحمل پیدا می­‌شود) و تأثیر آن روی من» روز دوشنبه ۲۵ آبان‌ماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۵:۰۰ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

خدا را شاکر و سپاسگزارم که یک بار دیگر در کنگره حضور دارم تا در کنار شما عزیزان باشم تا از شما انرژی و آموزش بگیرم، به رسم ادب تشکر می‌کنم از آقای مهندس که این بستر مقدس را برای من فراهم آوردند تا اینجا بیایم و آموزش بگیرم یاد و خاطره این بزرگوار در قلب ما تا ابد زنده و پا برجا خواهد ماند. تشکر می‌کنم از راهنمای بزرگوارم خانم نجمه که هرچه دارم از این بزرگوار دارم از راهنمای مسافرم آقا سینا تشکر می‌کنم که همیشه کنار مسافرم بودند و این حال خوش را مدیون بزرگواران هستیم.

دستور جلسه در مورد وادی نهم است، وادی نهم می‌گوید: «وقتی نیرویی از کم شروع شود و به درجه بالا و بالاتری برسد نقطه تحمل پیدا می‌شود.» وادی نهم نماد روش DST است، می‌گوید؛ نیرویی که از کم شروع می‌شود، در مورد نیرویی صحبت می‌کند که از کم شروع می‌شود حالا نقطه تحمل چیست؟ تحمل یعنی پذیرش، یعنی این‌که ما بپذیریم که در چه شرایطی هستیم و آن سختی‌ها و مشکلات را با جان و دل بپذیریم و سعی کنیم برای حل آن‌ها پله‌پله جلو بریم. در کل هستی همه موجودات دارای نقطه تحملی هستند که بعضی از این نقاط قابل تغییر نیستند، مثل دمایی که آب جوش می‌آید.

تحملی که در انسان وجود دارد قابل تغییر است ما باید سعی کنیم قبل از هر چیز ساختار آن را بدانیم و اگر بخواهیم با کسی صحبت کنیم آن ظرفیت و نقطه تحمل شخص را حتماً در نظر داشته باشیم؛ وقتی به کسی یا چیزی بیشتر از آن نقطه تحمل و ظرفیتی که دارد فشار وارد کنیم و از آن نقطه تحمل شخص عبور کنیم وارد مرحله آشوب می‌شود طرف بی‌تعادل می‌شود و وارد مرحله آشوب می‌شود و باعث درگیری می‌شود و این را در اعضاء خانواده دیدیم؛ وقتی دور هم هستیم یک حرفی را می‌زنیم و از لحاظ خودمان یک حرف کوچک و بی‌ارزشی است؛ ولی برای طرف مقابل، چون ظرفیت پذیرش آن را ندارد خیلی سخت و گران‌بها تمام می‌شود و باعث می‌شود دعوا و درگیری به‌وجود بیاید.

آقای مهندس همیشه می‌گویند: که حرمت‌ها و رعایت نکردن قوانین به‌خاطر این‌که نقطه تحمل پایین است؛ وقتی نقطه تحمل پایین باشد و ظرفیت پذیرش نداشته باشیم دست به کار‌هایی می‌زنیم که به قول معروف حالت انتحاری دارد، هم به خودمان آسیب می‌رسانیم هم به دیگران و لزوماً این نیروها در دو جهت هستند هم مثبت هم منفی، یعنی نقطه تحمل هم در جهت مثبت بالا می‌رود هم منفی؛ وقتی نقطه تحمل در جهت منفی بالا برود، مثل غیبت، تهمت، مصرف مواد نیاز به آموزش ندارد با یکی دو بار انجام دادن آن کار، نقطه تحمل کم‌کم بالا می‌رود و خیلی هم لذت خاصی دارد، شخص برای بار اول می‌نشیند مصرف می‌کند کام اول را می‌گیرد مخصوصاً سیگار و این‌ها شاید سرفه بزند؛ ولی کام دوم و سوم برایش عادی می‌شود و کم‌کم نقطه تحملش بالا می‌رود و برایش خیلی هم لذت‌بخش است.

اگر بخواهیم نقطه تحمل خودمان را در جهت مثبت بالا ببریم، نیاز به آموزش داریم باید حتماً آموزش ببینیم، حتماً باید این دو تا پارامتر را در نظر بگیریم، اول از همه گذر زمان است؛ باید بدانیم اگر بخواهیم نقطه تحمل بالا برود و به آن آرامش روحی، روانی و درونی خودمان برسیم باید گذر زمان را در نظر داشته باشیم؛ چون تمام تخریب‌ها، چه فرد مصرف‌کننده چه همسفر‌ها از لحاظ افکار منفی به خودمان وارد کردیم یک روز نیست در طول زمان نقطه تحمل پایین رفته است و ما دچار این مشکلات شده‌ایم و دومین چیز نیاز به تکرار و تمرین دارد همان‌طور که یک فرد می‌خواهد ورزش کند، باشگاه می‌رود یا هر ورزش دیگری، روز اول که ورزش را انجام می‌دهد دچار بدن درد و ضعف عضلانی می‌شود و حالت کوفتگی پیدا می‌کند؛ ولی وقتی به‌مرور زمان آن تکرار و تمرین را داشته باشد می‌تواند؛ حتی ساعت‌ها ورزش کند.

آقای مهندس می‌گوید: وقتی خداوند انسان را خلق کرد آن را سر دو راهی قرار داد یکی فضائل یکی رذائل، خیر و شر انسان با وجود اختیاری که خداوند به آن داده است می‌تواند نقطه تحمل خودش را بالا ببرد حالا بعضی‌ها که دوست دارند، بالا می‌برند بعضی‌ها نه به همان روش خودشان ادامه می‌دهند در این‌جا می‌گوید چرا ما ناراحت می‌شویم؛ چون نقطه تحمل پایین است یک زمانی ما برای این‌که خودمان را خیلی بزرگ‌تر از آنچه هستیم تصور می‌کنیم مثلاً دکتر، مهندس یا درس خوانده هستیم این را بالا می‌بینیم و تحمل شنیدن هر حرفی را نداریم یکی هم این‌که آن حرف خیلی برای ما سخت تمام می‌شود چون ما همیشه دوست داریم مورد تأیید دیگران باشیم و اگر کسی از ما انتقادی بکند اصولاً به ما بر می‌خورد.

مورد بعدی شخصی که دارد از ما انتقادی می‌کند و باعث می‌شود نقطه تحمل ما به مرحله آشوب برسد، اصولاً وقتی با دوستی هستیم با او صحبت می‌کنیم کمتر از او دلخور می‌شویم تا این‌که حالا با مسافر یا یکی از اعضاء خانواده باشد این سه مورد باعث می‌شود که نقطه تحمل ما پایین باشد. یک زمانی تلاش می‌کنیم و شکست می‌خوریم و نا‌امید می‌شویم و باعث می‌شود نقطه تحمل ما پایین بیاید و آقای مهندس می‌گویند: «مشکلات لعنت خداوند نیستند رحمت خداوند هستند» یک زمانی همسفران مشارکت می‌کنند می‌گویند؛ خوشحال هستیم که مسافر ما مصرف‌کننده شده است چرا؟ چون این‌جا یاد می‌گیرند، آموزش می‌گیرند سطح دانایی بالا می‌رود؛ ولی اگر مصرف‌کننده نداشتند در همان جهل و نادانی درگیر آن مشکلات و گرفتاری‌ها بودند.

اصولاً تازه‌واردین که خود من هم از این قاعده مستثنی نبودم تازه‌واردین که تازه وارد کنگره می‌شوند، چه همسفر چه مسافر نقطه تحمل یک کم پایین است، یعنی طاقت این‌که بیایند سر جلسه سه ساعت بنشینند، یک ساعت و نیم کارگاه، یک ساعت و نیم لژیون، اصولاً حوصله این کار را ندارند و برای آن‌ها سخت است و زمانی که وارد لژیون می‌شوند و راهنما به آن‌ها می‌گوید باید سی‌دی بنویسید، سی‌دی را تحلیل کنید، منظم بیایید منظم بروید دارو را روی نظم بخور به شانه آن‌ها نمی‌گنجد که انجام بدهند.

از تجربه خودم بخواهم بگویم من نقطه تحملم پایین بود الان هم یک زمانی از دستم در برود پایین می‌آید، نقطه تحملم پایین بود و توقع و انتظار هر حرفی را نداشتم و اگر کسی کوچکترین حرفی به من می‌زد به من بر می‌خورد، روز‌ها شاید شب‌ها می‌نشستم فکر می‌کردم و خودم هم یک چیزهایی به آن اضافه می‌کردم، این قصد را داشتم، این منظور را داشت و یک جاهایی دنبال این بودیم که تلافی در بیاریم و اسم آن را می‌گذاشتم کارما، تلافی می‌کردم و می‌گفتم کارما شما را به این روز نشانده است؛ ولی کنگره به من یاد داد که در کنگره چیزی جای نا‌امیدی ندارد.

اگر بخواهید نقطه تحمل بالا برود و آسایش و آرامش داشته باشید باید از هیچ‌کس و هیچ‌چیز توقع نداشته باشید وقتی توقع نداشته باشید کمتر اذیت می‌شوید و خودم را بخواهم بگویم توقع داشتم از مسافرم و فرزندم که اگر کاری برای شما انجام دادم در مقابل آن اگر چیزی خواستم انجام بدهید، اگر آن‌ها این کار را انجام می‌دادند که هیچ اگر انجام نمی‌دادند، می‌نشستم گلایه و شکایت از خودم و خدا که این همه زحمت بکش بیار، ببر کسی قدر نمی‌داند؛ ولی در کنگره راهنما به من گفت اگر می‌خواهی آرامش داشته باشی، توقع نکن. کاری را که می‌خواهی انجام بدهی وظیفه تو است انجام بده، البته با عشق و محبت انجام بده، توقع کنارش باشد نقطه تحمل پایین می‌آید یک جایی، جا می‌زنید.

انسان هم می‌تواند نقطه تحمل خودش را با گذشت با محبت با عشق با گذشت زمان بالا ببرد؛ چون همه این اتفاقات این مشکلات بذر‌هایی هستند که از قدیم کاشتیم و الان آن‌ها تبدیل شدند به یک درخت تنومند، پس همه کار‌ها به گذشت زمان نیاز دارد این نیست که یک‌دفعه مسافر ترک کند یا من از فردا غیبت نمی‌کنم، دروغ نمی‌گویم نه کم‌کم حالا امروز نشستی دروغ گفتی فردا می‌بینی بساط غیبت فراهم است جواب تلفن را نده من خودم از این کار‌ها زیاد کردم و هنوز هم کار دارم. آقای مهندس می‌گوید: کسی می‌تواند وارد وادی نهم بشود که آن هشت وادی را پشت سر گذاشته باشد این برای همه است خصوصاً سفر دومی‌های عزیز که وادی پیمان هشتم را اجرا کردند و تمامی راهنمایان، خدمتگزاران، مرزبان، ایجنت همه عزیزان این مراحل را طی کردند و نقطه تحمل خوشان را بالا بردند.

کسی که می‌خواهد یک خدمتی را بگیرد؛ باید نقطه تحمل خودش و وضعیت خودش را با آن خدمت یکی کند و این‌طور نیست که بگوییم من راهنما هستم و اگر رهجو آمد به من حرفی زد یا مشکل داشت نباید جا بزنم خسته بشوم نه من باید آن قدر نقطه تحملم بالا باشد نسبت به آن جایگاهی که دارم تا بتوانم رهجوی خودم را هدایت کنم این طوری هم به خودم و سیستم ضربه می‌زنم و هم به رهجو و در آخر می‌گویند: «تکیه بر جای بزرگان نتوان زد به گزاف مگر اسباب بزرگی همه آماده کنی»

در ادامه اهداء لوح تقدیر اعضاء لژیون سردار

تقدیر از همسفر معصومه ورزشبان بدمینتون و معرفی ورزشبان جدید همسفر فاطمه

مرزبانان کشیک: همسفر مکرمه و مسافر حمید
تایپیست و ویراستاری: همسفر فاطمه(ک) رهجوی راهنما همسفر محیا (لژیون سوم)
عکاس: همسفر ثریا رهجوی راهنما همسفر محیا (لژیون سوم)
ارسال: همسفر منصوره رهجوی راهنما همسفر زهره (لژیون پنجم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی کریمان کرمان‌

ویژه ها

دیدگاه شما





0 دیدگاه

در حال بارگذاری دیدگاه‌ها...
تاکنون نظری برای این مطلب ارسال نشده است .