English Version
This Site Is Available In English

مدیون کنگره هستم.

مدیون کنگره هستم.

جلسه    ششم  از دوره   چهارم سری کارگاه های آموزشی عمومی کنگره ۶۰ نمایندگی ماهشهر به استادی مساعر عارف،نگهبانی مسافر علی و دبیری مسافر عماد با دستور جلسه 《 روش dst و تجربه های من از سم زدایی و دیگر روش‌ها 》در روز پنج شنبه مورخ ۲۱ آبان ۱۴۰۵ راس ساعت ۱۷ اغاز به کار نمود.

سخنان استاد:

سلام دوستان، من عارف هستم، یک مسافر. 

این بار که به تهران رفتیم، با روزهای دیگر خیلی فرق داشت؛ هرچند جای آقای مهندس خالی بود، ولی همیشه به خودم می‌گویم جانشین ایشان، آقای دکتر امین است و او را الگوی خودم می‌دانم. خدا را شکر می‌کنم که سیگارم را درمان کردم؛ الان می‌فهمم معنی زندگی چیست. واقعاً مدیون کنگره و راهنمایم هستم؛ زیرا زمانی که وارد لژیون شدم، حداقل روزی دو پاکت سیگار می‌کشیدم، با شرایط سختی آمده بودم و تخریب‌های خاص خودش را داشت. به نظر من سیگار تخریبی دارد که مواد مخدر نداشت و برای من این‌گونه بود. خواب‌های وحشتناک و کابوس می‌دیدم، پرش پا و تنگی نفس داشتم، آدم بداخلاقی بودم و زیر بار حرف نمی‌رفتم. زندگی بدی داشتم و این‌ها همه دستاوردهای آقای مهندس است. 

رفتم سر مزار آقای مهندس تا کمی آرام شوم؛ خدا را شکر، آقا امین هم بودند. ما آنجا به هر کسی از فراق و فقدان آقای مهندس می‌گفتیم، پاسخ می‌داد: «آقا، خیلی سخت است، آقا، خیلی سخت است! به من گفتند شما حالا سه ماه یک‌بار می‌آیید، ولی ما اینجا با آقای مهندس زندگی می‌کردیم؛ برای ما سخت‌تر است.» این دلتنگی برای همه هست.

به خودم می‌گفتم «آیا می‌شود یک روز من استاد شوم؟ من هم می‌توانم یک روز سیگارم را درمان کنم؟ اعتیادم را درمان کنم؟»  حالا سفراولی‌ای که با حال خراب می‌آید، کافی است گوش‌به‌فرمان باشد و همه‌چیزش آقای مهندس باشد. من اصلاً... تا حالا باورتان نمی‌شود، می‌گفتم: «یک روز می‌شود یک ساعت، دو ساعت بدون سیگار زندگی کنم؟» 

من نباید روزهای سخت و تلاش‌های راهنما و آقای مهندس را فراموش کنم و همیشه به خودم می‌گویم خیلی دوست دارم خدمتگزار ابدی کنگره باشم. حالا خیلی‌ها شاید بگویند الگویشان کار یا زندگی است؛ اما برای من، کنگره الگو است. چون وقتی به اینجا می‌آیم حالم خوب می‌شود؛ می‌دانم کجا زندگی می‌کردم و کی بودم. هر ساعتی باشد، برای من مهم نیست؛ فقط بیایم کنگره، خدمت کنم و حالم خوب باشد. 

الان سفراولی شاید بگوید مثلاً می‌خواهم یک جایگاهی را تجربه کنم؛ من هم زمانی این‌طوری بودم. وقتی در پارک رها شدم، هنگام مشارکت در جلسه تپش قلب می‌گرفتم و نمی‌توانستم حرف بزنم؛ با این حال آن روزها برایم خوب بود. همیشه خدا را شکر می‌کنم که در کنگره هستم و این‌ها همه مدیون تلاش راهنما و کنگره است؛ زیرا برای ما و همه سفراولی‌ها زحمت کشیده و تلاش می‌شود که یک‌یک نفر به رهایی و حال خوب برسد. 

ولی ما باید بسیار قوی‌تر از قبل کار کنیم تا ان‌شاءالله شعبه خوبی داشته باشیم. امیدوارم سفراولی‌ای که می‌خواهد سیگار را درمان کند بداند که درمان اعتیاد با سیگار کامل می‌شود. من این را در سفر اول نفهمیدم؛ در سفر اول شروع کردم و خیلی هم سخت بود. تا سیگار را زمین گذاشتم. 

گروه سایت نمایندگی ماهشهر

تایپ: مسافر رحمان

ویرایش و ارسال مطلب: مسافر فضیل

ویژه ها

دیدگاه شما





0 دیدگاه

در حال بارگذاری دیدگاه‌ها...
تاکنون نظری برای این مطلب ارسال نشده است .