مشارکت گروهی از همسفران لژیون سردار در مورد دستور جلسه «وادی نهم (وقتی نیرویی از کم شروع شود و به درجه بالا و بالاتری برسد، نقطۀ تحمل پیدا میشود) و تأثیر آن روی من»

مشارکت همسفر مهدیه.(و):
وادی نهم در آغاز، پیامی برای کسانی دارد که به دنیای تازهای قدم گذاشتهاند؛ کسانی که دریافتهای تازهای داشتهاند، به تفکر و اندیشه درست رسیدهاند و از ضدارزشها درس گرفتهاند و وارد مرحله جدیدی از زندگی شدهاند. آنها دیدگاه، تفکر و اندیشهای تازه پیدا کردهاند و به خویشتن خویش توجه دارند. در دنیا، هر چیزی نقطه تحملی دارد و این نقطه در همه چیز متفاوت است، اگر از نقطه تحمل چیزی عبور کنیم، آن چیز دچار آشوب و انفجار میشود.
این موضوع را میتوان درباره انسانها نیز در نظر گرفت؛ باید ظرفیت آنها را بشناسیم تا بدانیم چگونه با آنها برخورد کنیم. در وجود هر انسانی، هم فضایل و هم رذائل قرار داده شده است. انسان پاک پاک نیست و استعداد حرکت در هر دو مسیر را دارد؛ به همین دلیل بر سر دوراهی قرار میگیرد: یک راه، راه شر و ضدارزشها و راه دیگر، راه خیر و ارزشها است.
نکتهای که این وادی در من تأثیر گذاشت، این بود که برای از بین بردن ضدارزشها در وجودم؛ باید آنها را ذرهذره کنار بگذارم و در این مسیر، نقطه تحملم را بالا ببرم تا بتوانم به زوایای درون خود پی ببرم. در پایان، از بنیانگذار کنگره۶۰ زندهیاد مهندس حسین دژاکام، تشکر میکنم که من را بهسوی ارزشها سوق داد و حال خوب را به من هدیه کردند.

مشارکت همسفر طاهره.(ز):
همه ما انسانها نقطه تحملی داریم؛ اما برای بالا بردن آن به صبوری، تفکر و تجربه نیازمندیم. نقطه تحمل من بسیار پایین بود و توان روبهرو شدن با مشکلات و مسائل را نداشتم؛ اما اکنون میدانم که مشکلات، فرصتی برای بالا بردن نقطه تحمل من در زندگی هستند، اگر با کسی بحث میکردم یا کسی با من بدرفتاری میکرد، تحمل آن برایم سخت بود، زود کینه به دل میگرفتم و قدرت بخشیدن نداشتم کینه بیش از همه به خودم آسیب میزد. خداوند را شاکر و سپاسگزارم که با ورود به کنگره، نه تنها نقطه تحملم افزایش یافت، بلکه روزبهروز بهتر توانستم با مشکلات کنار بیایم و راهحل درست را انتخاب کنم؛ همچنین آموختم دیگران را ببخشم، چرا که بخشش را برای حال خوب خودم انجام میدهم تا بتوانم با صلح و آرامش به زندگی ادامه دهم.
این وادی به من آموخت که برای تغییر نقطه تحمل، به دو اصل زمان و تکرار تمرین نیاز دارم؛ باید نقطه تحمل خودم را بالا ببرم و برای این کار، اطلاعات و آگاهی کافی داشته باشم؛ همچنین فهمیدم با اختیار و قدرتی که خداوند به همه انسانها داده است، میتوانم از میان دو راه شر و خیر، راهی را انتخاب کنم که به نیکی و آرامش ختم شود. برای ما انسانها دو راهنما قرار داده شده است: یکی وجدان و عقل که راهنمای درونی ما هستند و دیگری پیامآوران خداوند که راهنمای بیرونی ما هستند و راه آزادی، رستگاری و رهایی را به ما آموختهاند. در این مسیر انسان در صراط مستقیم قدم برمیدارد و وعده خداوند دروغ نیست.
هر انسانی نقطه تحملی دارد که سرانجام در جایی به پایان میرسد. هرکس ظرفیتی دارد و تحمل فشارهای روحی و روانی اندازهای دارد، فشارها میتوانند انسان را از کنترل خارج کنند. برای بالا بردن نقطه تحمل در جهت مثبت، رعایت دو نکته ضروری است ۱. تکرار منظم موضوع موردنظر، ۲. در نظر گرفتن و رعایت طول زمان، در پایان باید تلاش کنیم اخلاق جوانمردی را در خود نهادینه کنیم؛ هرچه را برای خود میپسندیم برای دیگران هم بپسندیم، دیگران را آزار ندهیم و بکوشیم آنها را درک کنیم؛ همچنین همانطور که خداوند «ستارالعیوب» است، ما نیز عیبهای دیگران را بپوشانیم و در پی برملا کردن آنها نباشیم.

مشارکت همسفر مهدیه.(م):
وادی نهم درباره نقطه تحمل است؛ نقطهای که از کم شروع میشود و به اوج میرسد. من هم در زندگی خودم، زندگیای که سراسر رنج و درد بود از نقطه کم شروع کردم در کنگره آموزش دیدم، صبر و تحملم را بالا بردم و تغییر و آموزش را پذیرفتم. کمتر قضاوت کردم و کمتر مورد قضاوت قرار گرفتم به خودم و آدمهای اطرافم یاد دادم که صبور باشیم وادی نهم تأثیر مثبتی بر من داشت.
وقتی برای اولین بار این وادی را گوش کردم، نمیتوانستم باور کنم که میتوانم صبور باشم با خودم و افکارم کنار بیایم و کمتر حرص بخورم؛ وقتی دربارهاش فکر کردم و آموزشهایی را که از آن گرفته بودم به کار بستم، تغییر را درون خودم دیدم از همانجا تغییر شروع شد و هر روز پررنگتر شد حسوحالم بهتر شد و با فرزندانم بهتر صحبت میکردم و دوربینم را از روی مسافرم برداشتم و به خودم میگفتم: صبور باش، درست میشود. هرکس مسئول کارهای خودش است از این حسوحال خوب خوشم آمد و بیشتر روی خودم کار کردم.
سیدیها را با دقت گوش میکنم و از آنها حس خوب و آموزش میگیرم تا بتوانم به نقطه تحمل بالاتری برسم. متوجه شدم که شرایط بد فقط برای من نیست و گاهی خودمان شرایط را بهوجود میآوریم، نه دیگران برای رسیدن به آرامش باید انگشتمان را به سمت خودمان بگیریم. در پایان امروز فهمیدم همانطور که با تکرار یک عادت منفی آن عادت در وجودمان شکل میگیرد با آموزش و رفتار درست هم میتوانیم آن رفتار را کنار بگذاریم و انسانی آگاه، صبور و آرام جایگزینش کنیم.
رابط خبری: همسفر مریم رهجوی راهنما همسفر محیا (لژیون سردار)
عکاس: همسفر ثریا رهجوی راهنما همسفر محیا (لژیون سردار)
ارسال: همسفر منصوره رهجوی راهنما همسفر زهره (لژیون سردار) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی کریمان کرمان
- تعداد بازدید از این مطلب :
40