English Version
This Site Is Available In English

این ذهنیت اشتباه بود که اعتیاد درمان ندارد

این ذهنیت اشتباه بود که اعتیاد درمان ندارد

ششمین جلسه از دور چهارم لژیون سردار با استادی راهنما همسفر مهدیه، نگهبانی همسفر زهرا و دبیری همسفر الهام با دستور جلسه « DST و تجربه من از سایر روشها» در روز دوشنبه ۱۸ آبان‌ماه ساعت ۱۵:۰۰ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

سلام دوستان مهدیه هستم همسفر. همه ما می‌دانیم که سال‌های سال که مسئله اعتیاد در کل دنیا هیچ راه‌حلی نداشت و افراد زیادی به‌خاطر اینکه آگاهی نداشتند، روش‌هایی را امتحان کردند؛ حتی راه را اشتباه رفتند و جان خودشان را از دست دادند. در اطرافیان خودمان می‌شناسیم. مادربزرگم همیشه می‌گفت: کسی که معتاد باشد فقط عزرائیل می‌تواند او را ترک بدهد یا می‌گفتند: لبی که به وافور بخورد، با کافور شسته می‌شود، این ذهنیت اشتباه بود که اعتیاد درمان ندارد.

افراد زیادی خواستار رهایی بودند؛ اما چون راه را اشتباه می‌رفتند در نهایت سرخورده و ناامید می‌شدند و دست به خودکشی می‌زدند و یا در باتلاق تاریکی اعتیاد غرق می‌شدند. من هم مثل همه شما راه‌های خیلی زیادی را برای درمان مسافرم رفتم مشاوره‌های زیاد، هزینه زیادی پرداخت کردم؛ حتی تنها یادگاری که از مادرم داشتم یک جفت گوشواره طلا بود که فروختم. یادم هست ۱۰ جلسه ۱۰ تا ۴۰ هزارتویمان،۴۰۰ هزارتویمان به مشاوره دادم برای پسرم اولین‌بار که فهمیدم مصرف قرص دارد و آنجا من را به یک کلینیک متادون درمانی معرفی کردند.

نهایتاًَ پسر من مصرف‌کننده متادون شد و می‌دانیم که متادون هم یک نگهدارنده است و درمان‌کننده نیست. بعد از آن دیدم پسرم حال و احوالش بدتر از گذشته شده درنهایت مجله‌ای روی میز بود و من با خواندن مطالب آن پایم به NA باز شد و سال‌ها گذشت و نتیجه نگرفتیم و گویی نقطه سر خط بود. مدتی با سقوط آزاد، درد و ناراحتی سپری شد و من نمی‌توانستم طاقت بیاورم دیگر کار به جایی رسید که گفتم پسرم برو تریاک بکش تا خدا خواست و پای ما به کنگره باز شد و فرمان صادر شد.

به خواست خداوند و اندیشه اهورائی آقای مهندس روش DST کشف، صورت‌مسئله اعتیاد پیدا شد. آقای مهندس فرمودند: «اعتیاد یعنی جایگزینی مواد مخدر بیرونی با مواد مخدر درونی» این متد یک‌باره تمام آن ذهنیتی که ما در مورد افراد مصرف‌کننده داشتیم را عوض کرد. خیال می‌کردیم ما را دوست ندارد، بی‌اراده است، تن‌پرور است، دوست دارد همیشه عشق و حال کند؛ اما همه این‌ها اشتباه بود و تازه فهمیدیم اعتیاد در واقع چه هست و از آنجا سفر عشقمان آغاز شد.

خدا را شکر آمدیم و آقای مهندس متد DST را کشف کردند .D: مخفف دژاکام S:استوپ، پله‌های ۲۱ روزه،T:تایم، مدت زمانی که همان ۱۰ الی ۱۱ ماه است . DST تنها برای درمان اعتیاد نیست در خیلی از مسائل زندگی به کار ما آمده است. خودم شخصاً به‌عنوان مسافر نیکوتین واقعاً درمانده شده بودم می‌خواستم برای لحظه‌ای درد و غمم را فراموش کنم به قلیان روی آورده بودم بعد از آن دیدم قلیان همیشه در دسترس نیست و دوستان همیشه پایه نیستند کم‌کم به سیگار روی آوردم.

می‌دانیم که نیروهای منفی سریع‌تر ظرفیت را ایجاد می‌کنند؛ مثلاًَ یک نخ در روز می‌شود دو نخ، پنج نخ و یک بسته و.... خودم واقعاً نمی‌خواستم و می‌دانستم برای یک زن وجه خیلی بدی دارد، ازاین‌رو بسیار منزوی شده بودم و از همه دور شده بودم به‌خاطر اینکه بوی سیگار می‌دادم از رفتن به خیلی جاها خودداری می‌کردم؛ ولی راهی پیدا نمی‌کردم. باور کنید قسم می‌خوردم که دیگر لب به سیگار نزنم و خیلی تلاش کردم؛ اما دست خودم نبود همین که مشکلی پیش می‌آمد اولین چیزی که من را آرام می‌کرد یک نخ سیگار بود.

خدا را شکر که در کنگره به درمان رسیدم. آقای مهندس در آخرین سی دی خود عالم غیب می‌گفتند: «اسیر حشرات موذی و انسان‌نما نشوید. در کودکی‌ام زمانی که همسایه‌ها برای مادرم یا مادربزرگم چیزی می‌آوردند می‌گفتم مادر جان چرا همسایه‌ها این‌قدر به ما لطف دارند؟ مادرم می‌گفت: مادر جان تا کاسه‌ای نیاید قدحی بر نمی‌گردد. آن زمان من بچه بودم متوجه نمی‌شدم؛ یعنی چه؛ اما زمانی که به کنگره آمدم وادی چهاردهم یا وادی عشق را گوش دادم. آقای مهندس از عشق عام و محبت عام گفتند که من نباید همه چیز را برای خودم و خانواده خودم بخواهم.

زمانی می‌گفتم خدایا چرا بچه من، چرا بچه جاریم نه چرا بچه همسایه‌ام نه مگر من چه‌کار کردم؟ چرا بچه من باید درگیری اعتیاد باشد؛ تا اینکه عشق عام را آموختم و فهمیدم همه بچه‌های من هستند و همه مخلوقات خداوند هستند. طبق فرمایش امام علی آنچه را برای خودم می‌خواهم برای دیگران هم بخواهم و آنچه برای خودم نمی‌خواهم برای هیچ‌کس نباید بخواهم. بر عکس حرف مادرم در کنگره من اول قدح را دریافت کردم (قدح به کاسه‌های بزرگ می‌گویند) من آرامش، آسایش را اینجا دریافت کردم.

تمام آنچه که زیر صفر رفته بودیم از نظر مالی. من تا میز رایانه، دوچرخه بچه‌ام را فروخته بودم خیلی چیزها را فروخته بودیم تا خرج کنیم؛ ولی به راهی نرسیده بودیم. پسر من سه سال رهایی داشت دیدیم در عرض ۳ سال خیلی وسایل را خریدیم؛ حتی کفش نمی‌توانست برای خودش تهیه کند.

تایپیست: همسفر نرگس رهجوی راهنما همسفر عفت (لژیون اول)
عکاس: همسفر الهام رهجوی راهنما همسفر فاطمه (لژیون سوم)
ارسال: همسفر فریبا رهجوی راهنما همسفر اعظم (لژیون چهارم)
همسفران نمایندگی خیام نیشابوری

 

ویژه ها

دیدگاه شما





0 دیدگاه

در حال بارگذاری دیدگاه‌ها...
تاکنون نظری برای این مطلب ارسال نشده است .