جلسه هفتم از دوره ششم جلسات لژیون سردار همسفران کنگره ۶۰، نمایندگی خلیجفارس بوشهر، با استادی پهلوان همسفر فروغ، نگهبانی پهلوان همسفر مریم و دبیری همسفر زهرا، با دستور جلسه «DST و تجربه من از ساير روشها»، روز پنجشنبه ۲۱ آبانماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۵:۰۰ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:
خیلی خوشحالم که در بین شما عزیزان حضور دارم. از نگهبان لژیون سردار، همسفر مریم، ایجنت همسفر زینب و مرزبانان شعبه بوشهر تشکر میکنم که اجازه خدمت دادند. خدا را سپاسگزارم که به من فرصت داد در این عصری که زندگی میکنم، وارد کنگره شوم، حضور داشته باشم، آقای مهندس را ببینم و از آموزشها برخوردار شوم. آموزشهایی که باعث شدند نگاه و دیدگاهم نسبت به زندگی، اطرافیانم و ارتباطم با خالق خودم و حتی با خودم تغییر کند. سپاسگزار خداوندم که مسافرم آمد و توانست به درمان برسد و بعد از درمان، روزبهروز حالش بهتر شد. این معجزه روش DST است که این حال خوب و آرامش، ذرهذره اتفاق میافتد. خدا را شکر میکنم که خودم هم توانستم به کنگره بیایم. من واقعاً شاید مثل همه همسفران فکر میکردم چون درد مستقیمی از اینجا نداشتم، نمیدانستم کنگره چه کمکی میتواند به من بکند؛ اما شاید از همان اولین قدمی که در کنگره برداشتم، حال خوش واقعی و آرامش را اینجا پیدا کردم و سعی کردم در این مسیر قدم بردارم و روی شناخت خودم کار کنم تا بتوانم خودم را بهتر بشناسم.
از خدای خودم سپاسگزارم که تمام این چیدمان به شکلی از طرف خداوند برنامهریزی شد تا دخترم بتواند برای مشکلی که داشت، اینجا راهحلی پیدا کند. حدود پانزده سال دخترم درگیر بیماری خودایمنی بود؛ بیماریای که آقای مهندس درباره آن مقالاتی ارائه دادهاند و خیلی روی این بیماریها کار میکنند. در این پانزده سال ما به هر دری زدیم تا بتوانیم اوضاع را بهتر کنیم و راهحلی برای درمان دخترمان پیدا کنیم؛ اما تمام داروهایی که پزشکان تجویز کرده بودند، حتی نگهدارنده هم نبودند و هیچ کمکی به درمان دخترم نمیکردند. بدون اینکه بدانیم علت این بیماری چیست، با این مشکل روبهرو شده بودیم؛ با اینکه هیچ سابقهای در خانواده خودم یا خانواده همسرم وجود نداشت. در ظاهر خودمان را محکم و قوی جلوه میدادیم، ولی در باطن واقعاً دچار ناامیدی شده بودیم.
فکر میکنم خداوند این مسیر را در زندگی ما قرار داد تا ابتدا مسافرم این حال خوش را تجربه کند و به واسطه او، دخترم هم بیاید و بتواند اجازه سفر بگیرد. امروز خدا را شکر، به لطف خداوند مهربان و دستگیری آقای مهندس، دخترم احوالات بسیار بهتری دارد و توانسته است بعد از پانزده سال، این درد را تا حد زیادی پشت سر بگذارد. اینکه دخترم بتواند خواب راحتی داشته باشد، شبی را با آرامش سپری کند و ارتباط بهتری با اطرافیانش برقرار کند، برای ما بسیار ارزشمند است. از لحاظ روحی و جسمی تغییرات زیادی داشته و هزاران بار خدا را شکر میکنم. به لطف آقای مهندس و لژیون سردار، رودخانهای در کنگره در حال جاری شدن است که میرود تا به دردمندان کمک کند و دستگیر آنها باشد؛ همانطور که از من دستگیری کرد. این موهبت را با هیچ پولی نمیتوان خرید و نمیتوان چیزی را معادل آن قرار داد. این نعمتی است که وارد زندگی ما شد و برکتی بزرگ برای ما بود. شاید اگر یک روز از من میپرسیدند چه چیزی میدهی تا حتی برای یک لحظه آن حس آرامش به فرزندت برگردد، حاضر بودم تمام زندگیام را پرداخت کنم تا فقط یک لحظه حال خوب را در آن بچه ببینم.
لژیون سردار برای من یک نقطه شروع و پرتاب بود تا ابتدا گرههای خودم را باز کنم، مفاهیم و معانی زندگی را درست یاد بگیرم و از خودم بپرسم هدفم از زندگی چیست و دنبال چه چیزی هستم؟ آیا آمدهام فقط دنبال خوشیهای زندگی باشم یا هدفهای بزرگتری هم دارم؟ لژیون سردار واقعاً به من کمک کرد تا مشکلات را جور دیگری ببینم و مسائل زندگیام به شکل دیگری باز شوند. در ابتدا خدمت در لژیون سردار، در ظاهر یک خدمت مالی بود؛ اما چند بار که این خدمت انجام شد و پرداخت بیشتری صورت گرفت، احساس شرمندگی من و خانوادهام هم بیشتر شد. در واقع این خدمت برای ما به معنای دریافت بود، نه پرداخت. ما هیچوقت احساس نکردیم که چیزی پرداخت کردهایم؛ بلکه تماماً دریافتی بود که از لژیون سردار و لژیون مالی داشتیم. این یک بخش از تجربه من بود.
از بخش مالی آن هم باید بگویم که وظیفه خودم میدانم تجربهام را بیان کنم. ما زندگیمان را واقعاً با دست خالی شروع کردیم و هیچ چیزی نداشتیم. خداوند خیلی به ما لطف کرد، اما بارها در مسیر زندگی به درهای بسته برخورد میکردیم و هیچ راهی نبود یا باید تغییر میکردیم یا آن درها باز نمیشدند. خداوند کمک کرد، ولی با وجود تاریکی اعتیاد همسرم، وضعیت زندگیمان راکد مانده بود و رو به جلو حرکت نمیکردیم؛ حتی گاهی به عقب برمیگشتیم. مدام تصمیمات اشتباه میگرفتیم و واقعاً انگار خداوند این وضعیت را برای ما نمیخواست. از موقعی که وارد لژیون سردار شدیم، بدون اینکه نیت خاصی از این بابت داشته باشیم، همان آرامشی که به زندگیمان برگشته بود برایمان کافی بود. همان حال خوش برایمان کافی بود، اما خداوند به شکلی ما را بلند کرد و از یک نقطه به نقطه دیگری رساند که باور کردنش برای من و مسافرم که از نزدیک در جریان این مسائل بودیم، قابل تصور نبود. شاید اطرافیانمان هم متوجه تغییرات شده باشند؛ چون از لحاظ ظاهری زندگیمان خیلی تغییر کرده است و من تمام اینها را از برکت لژیون سردار میدانم.
استاد امین خیلی قشنگ درباره بخشش و گذشت صحبت کردند و این دو مفهوم را بهخوبی از هم تفکیک کردند. وقتی گفتند بخشش خیلی خوب و عالی است، واقعاً به این موضوع فکر کردم که من میبخشم و از مالم میگذرم، شاید فشار چندانی هم به من نیاید؛ اما آنجایی که موضوع به گذشت میرسد، من یاد میگیرم که باید گذشت کنم و خودم را برای روزی آماده کنم که بتوانم از دست دادن همهچیز را هم بپذیرم. من واقعاً الان این مسیر را یک طیف میبینم؛ از بخشش تا گذشت. شاید خیلی از افراد بخشش را انجام داده باشند و مبالغ زیادی هم پرداخت کرده باشند، ولی برای یکسری از افراد مبالغ کمتر بوده و در همان مسیر، گذشت اتفاق افتاده باشد. برای من هم آنجایی که یک مقدار جیبم این موضوع را احساس کرد، فرصتی شد تا متوجه این مسئله شوم. البته نمیگویم واقعاً فشاری به من وارد شد، ولی همان مقدار هم باعث شد مفهوم این موضوع را بهتر درک کنم. همانطور که آقای مهندس همیشه میگفتند، معجزات این مسیر واقعاً قابل دیدن بود و برکت آن را میشد مشاهده کرد. واقعاً میشد مسائل را جور دیگری فهمید و از زاویه دیگری به آنها نگاه کرد؛ البته همه این موضوعات هم در مسائل مالی خلاصه نمیشود و خیلی وقتها در ارتباط با افراد مختلف زندگیمان هم اتفاق میافتد.
یکی از الگوهای زندهای که ما داشتیم، واقعاً خود آقای مهندس بودند که تا لحظهای که زنده بودند تا پای جان ایستادند و از خودشان گذشتند. این محبت را در قلب تکتک ما قرار دادند و این محبت برای همیشه جایگاه و منزلت خاصی در قلب ما دارد. خیلی خدا را شکر میکنم و سپاسگزار خداوندم که به من توفیق داد در کنگره باشم، آموزش بگیرم و یاد بگیرم که یکی از بزرگترین صفات خداوند، بخشندگی است. اگر قرار باشد تمام مسائل زندگی من باز شود، دوباره به همین موضوع برمیگردد و از همین دریچه عبور میکند. به خاطر تمام این نعمتها و آموزشها از خداوند سپاسگزارم.

مرزبانان کشیک: همسفر زهرا و مسافر محمدرضا
تایپیست: همسفر فاطمه رهجوی راهنما همسفر صدیقه (لژیون ششم)
عکاس: همسفر بتول رهجوی راهنما همسفر الهام (لژیون یازدهم)
ویرایش و ارسال: همسفر رها نگهبان سایت
همسفران نمایندگی خلیجفارس بوشهر
- تعداد بازدید از این مطلب :
212