پیام من آب میآورم تو آنقدر بنوش که سیراب شوی اما زیر آب من بلندم به بلندی قلههایی که نتوان تسخیر نمود اما تو بر بام من مسلح بیا تا عظمت را ببینی من میرویانم آنقدر که زمین و آسمان را شب و ظلمت فرا گیرد اما تو از میان سبزهها نور را بیاب و بر بال آن بنشین و به سوی من پرواز کن آنچه به باورت نمیگنجد ببینی تو میتوانی همه آنچه که هست با نیروی عقل خویش تبدیل به بهترین کنی به سوی نقطهای بیایی که آغاز نموده ای.
امروز از خداوند مهربان، شاکر و سپاسگزارم که در این مسیر، مرا مورد لطف عنایت خود قرار داد. نخستین روزی که وارد کنگره شدم، روز «گلریزان» بود. در آن روز، تنها ۲۰۰ هزار تومان در حسابم داشتم؛ اما با خود گفتم: «تو هم این ۲۰۰ هزار تومان را به اشتراک بگذار و هرگز نترس، من از پس آن برمیآیم.» آن روز که با تمام وجود در تاریکیها دست و پنجه نرم میکردم، با همان مبلغ اندک وارد شدم و اکنون میبینم که آن برکت، چگونه زندگی مرا احیا کرد و مرا به رهایی رساند.
آن روزهایی که در خانه با تنش و درگیری روبهرو بودم، این مسیر مرا از آنها دور کرد و آرامش را به زندگیام بازگرداند.من پیش از ورود به لژیون سردار، مفهوم «بخشندگی» را بهدرستی ندانسته بودم و با وجود حضور در شعبه، مطالب برایم نامفهوم بود. اما زمانی که به عنوان مهمان در لژیون سردار حضور یافتم، با احساس سبکی فوقالعادهای، معنای عمیق مطالب را درک کردم و تصمیم به عضویت در آن گرفتم. با ورود به لژیون، بخشندگی را در زندگیام کاربردی کردم و آموختم که هر «پرداختی»، قطعاً یک «دریافت» نیز به همراه دارد.
امیدوارم بتوانم این صفت را در خود نهادینه کنم.بزرگترین دستاورد آقای مهندس، احیای انسانهاست. احیای خود من، با تمام مراجعهها به پزشک و روانشناس، هرگز به آن آرامشی که اکنون دارم، منجر نمیشد.لژیون سردار، همانگونه که میدانیم، تحت هدایت استاد سردار بوده است؛ و اینکه آقای مهندس این لژیون را به این نام نامگذاری کردند، پیوند عمیقی میان تدبیر و اصالت است. من به عنوان عضوی از این لژیون، قدرِ جایگاه خود را میدانم؛ چرا که بدانم استاد من، تحت تأثیر و با میراث استاد سردار است.
این لژیون سرشار از آموزش و آرامش است و به واسطه آن، راه برای خدمتگزار بودن هموار شده است. خدمت کردن، نصیب هر کسی نمیشود، اما آقای مهندس با سخاوت، این اذن را به همگان دادند تا هر کسی که توانش را دارد، بتواند در لژیون سردار حضور یابد.ما میدانیم که خدمت در لژیون سردار، در واقع خدمت به خودمان است؛ بزرگترین ذخیره مادی و معنوی که میتوانیم داشته باشیم. همانطور که آقای مهندس میفرمایند، ثروت مادی ماندگار نیست و برای دنیا میماند، اما آنچه از ما باقی میماند، همان «بخشش» است.
من از تمام آموزشهای ایشان که درباره بخشش، آرامش و آگاهی بود، سپاسگزارم و امیدوارم بتوانم آنها را در زندگیام کاربردی کنم. در پایان، از تمام اعضای کنگره ۶۰ و راهنمای عزیزم قدردانی میکنم.
نویسنده: همسفر معصومه رهجوی راهنما همسفر نسرین (لژیوندهم)
رابط خبری: همسفر راضیه رهجوی راهنما همسفر نسرین (لژیوندهم)
عکاس: همسفر پریسا رهجوی راهنما همسفر نسرین (لژیوندهم)
ویرایش و ارسال: همسفر فرشته رهجوی راهنما همسفر فاطمه (لژیونپنجم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی حکیم هیدجی
- تعداد بازدید از این مطلب :
216