آقای مهندس حسین دژاکام:
«خوشبحال آنهایی که کینه به دل نمیگیرند، میبخشند، عبور میکنند و مثبت نگاه میکنند.»
زندگی در کنگره۶۰ مانند حرکت در مسیری است که به آرامش ختم میشود و در این راه، پیشگامانی هستند که پیچ و خمهای جاده را زودتر از ما پیمودهاند. به این بهانه گفتگویی ترتیب دادهایم با راهنما همسفر مولود تا که از تجربیات ایشان در مورد بودن و حال خوش، بخشش و محبت در کنگره۶۰ بیشتر بهرهمند شویم.
راهنما همسفر مولود و مسافرشان سینا با ۱۵سال تخریب انواع مواد وارد کنگره۶۰ شدهاند؛ به مدت ۱۰ماه با راهنمایی راهنمایان، همسفر مریم قمری و مسافر علیرضا بیات، به روش دیاستی و داروی اوتی سفر کرده و اکنون ۷سال و ۶ماه است که از دستان پر از عشق آقای مهندس گل رهایی را دریافت کردهاند. ایشان در جایگاههای خدمتی؛ دبیر و نگهبان کارگاه، دبیر و خزانهدار لژیون سردار، ورزشبان، مسئول آزمون، مسئول سایت، مرزبان، راهنمای تازهواردین خدمت کردهاند و در حال حاضر در جایگاههای خدمتی راهنما دیاستی، راهنما تغذیه سالم، ایجنت شعبه ماهشهر در حال خدمت در کنگره۶۰ هستند.
در ادامه شما را به خواندن این مصاحبه دعوت میکنیم.

۱ـ لطفا یک پیام برای اعضای سایت کنگره و وبلاگنویسان بفرمائید؛
در کنگره۶۰، انتقال آموزشها تنها به حضور در جلسات و لژیون محدود نمیشود، اعضای سایت کنگره۶۰ بخشی از زنجیره انتقال آموزشها میباشند، شاید در ظاهر تنها مطلبی را منتشر میکنند، اما؛ در حقیقت هر مطلبی که با تفکر، دقت و شناخت تهیه و بارگذاری میشود، حاوی پیامی است که؛ در زمان و مکان دیگر به دست انسان دیگری میرسد که شاید در همان لحظه، به آن نیاز داشته باشد، از تمام اعضای سایت که با صرف وقت، دقت، عشق و احساس سهمی در زنده نگه داشتن آموزشهای کنگره دارند از صمیم قلبم سپاسگزارم.
۲ـ در مسیر کنگره، گاهی آموزشها را میدانیم؛ اما در عمل نمیتوانیم به فعل تبدیلش کنیم، برای ما بفرمایید چه چیزی باعث میشود دانستهها و باورهایمان به فعل تبدیل نشوند؟
از نظر من نداشتن باور به تغییر و نداشتن ایمان به نتیجه، گاهی باعث میشود که؛ دانستهها در حد دانایی باقی بمانند و به دانایی موثر تبدیل نشوند و گاهی میتواند نداشتن خواسته هم دلیل بر عملی نکردن دانستهها باشد، مانند؛ مصرفکنندهای که میداند در کنگره میتواند درمان شود، اما؛ خواسته محکمی برای قرارگرفتن در مسیر درمان ندارد.
۳ـ برای ما بفرمایید خدمت در کنگره چگونه میتواند انسان را از (من) به (ما) برساند، بدون این که هویت و مسئولیت فردی خود را از دست بدهد؟
خدمت فقط انجام دادن یک مسئولیت نیست، بلکه؛ فرصتی است برای تغییر نگاه انسان به خود و جهان پیرامونش، شخصی که وارد کنگره میشود معمولا اطراف خود را از دریچه خواسته و نیازهای خودش میبیند، اینکه چه چیزی را بدست بیاورد و بیاموزد، چقدر مورد توجه و احترام قرار بگیرد، اما زمانی که وارد خدمت میشود؛ به تدریج با تجربه متفاوتی روبهرو میشود، تجربهای که در آن زمان، انرژی و توانایی خود را برای اشخاص دیگری صرف میکند؛ در کنگره درباره عشق، بخشش، مسئولیتپذیری و گذشت صحبت میشود، اینجا متوجه میشود؛ حال خوش فقط در دریافت کردن نیست، بخشیدن و خدمت به خلق هم میتواند حال خوش به همراه داشته باشد، در خدمت شخص میآموزد؛ در کنار توجه به خودش برای رشد دیگران هم تلاش کند و اینگونه از (من) به (ما) تبدیل میشود.
۴ـ بفرمایید آیا فعالیت در سایت و کنگره۶۰ باید بر اساس سلیقه شخصی باشد یا که در چهارچوب اصول و قوانین پیش برود؟
سایت کنگره۶۰ یک فضای شخصی نیست که شخص بخواهد نظرات فردی خودش را عنوان کند، بلکه؛ یک بستر جمعی است برای انتقال آموزشها، تجربیات و ارتباط بین اعضا، به این خاطر هر خدمتگزار، در قبال کلیه افراد در کنگره۶۰ مسئولیت دارد و اگر هر کسی نظر شخصی خودش را اعمال کند، مانند؛ گروه موسیقی میشود که آهنگ خوشایندی تولید نمیکنند، پس برای اینکه مجموعه ماندگار، پربازده و توانا را داشته باشیم، نیازمند حفظ چهارچوب، قوانین و اصولی است که؛ مناسب یک سایت قوی یا مجموعه بزرگ است.
۵ـ برای ما بفرمایید آیا در نبود آقای مهندس در قوانین و خدمتهای کنگره۶۰ تغییر یا خللی پیش میآید؟
قطعا خیر؛ شاید در گذر زمان و نسبت به شرایط، قوانین جدیدی توسط کنگره دیدبانان و جانشین کنگره وضع شود، اما؛ از نظر من تمامی تلاشهای متوالی آقای مهندس در طول این سالها و شکلگیری کنگره۶۰؛ که همه چیز در آن مشخص است، مبدا و مقصد مشخصی دارد، خللی در آن وارد نمیشود، چرا که آقای مهندس کنگره۶۰ را نه برای خودشان و نه وابسته به حضور خودشان، بلکه؛ به گونهای پایهگذاری کردهاند که، به صورت الگویی، زنجیروار و بدون خلل به دست آیندگان برسد، تا که رنج بشر کاهش یابد.
۶ـ میفرمایید چگونه رهرو خوبی برای آقای مهندس و خدمتگزار خوبی برای کنگره۶۰ باشیم؟
برای اینکه رهجوی خوبی برای کنگره۶۰ باشیم، به فرموده استاد امین: نباید ناامید شویم، که ناامیدی حتی انسانهای بزرگ را هم از پا در میآورد؛ از امانتی که در اختیارمان قرار دادهاند، محافظت کنیم، اینگونه که هر آنچه آموختهایم را، تمام و کمال عملی کنیم و به درستی انتقال دهیم. از حواشی دوری کنیم، تمام تلاش و تمرکزمان را برای رشد، شکوفایی خود و اطرافیان قرار دهیم و انتشار دهنده حس و حال خوب در کنگره۶۰ و در زندگی باشیم. قدر آنچه که به راحتی در اختیارمان قرار داده شده است که؛ آموزههای ناب آقای مهندس عزیز هست را بیش از پیش بدانیم.

۷ـ با توجه به آموزشهای کنگره۶۰، برای ما بفرمایید آیا هدف مهندس دژاکام از بنیان کنگره۶۰ درمان اعتیاد بوده است؟
قطعا خیر؛ همانطور که خودشان همیشه فرمودهاند: خواسته اولشان و نقطه آغاز حرکتشان درمان اعتیاد بوده است، اما؛ در ادامه اهداف عمیقتری داشته و به دنبال این بودهاند که؛ شخص مصرفکنندهای که ناامید و نامتعادل بود، توانایی زندگی کردن و ساختن خودش را بدست بیاورد، صرفا موادش قطع نشود بلکه؛ بتواند درست فکر کند، درست زندگی کند، همیشه بر آموزش جهانبینی، سیدیها و رسیدن به تعادل تاکید داشتهاند؛ در ادامه با جستجو و کسب دانش به نتایج بزرگی برای درمان بیماریها از طریق متد دیاستی (DST)، کشف دیسپ، تحقیق و ارائه مقالات مختلف برای درمان بسیاری از بیماریها به نتایج ارزشمندی دست یافتهاند.
۸ـ شما علاقه زیادی به خدمت در سیستم کنگره۶۰ دارید و این از انجام مسئولیتهای شما مشهود است، برای ما بفرمایید چه دستاوردهایی داشتهاید که تا این حد مشتاق خدمت میباشید؟ و از خدمت کردن خسته نمیشوید؟
خدمت کردن در من شور و شوقی ایجاد میکند که؛ هر چه بیشتر انجامش میدهم، مشتاقتر میشوم و فکر میکنم این به خاطر ماهیت خدمت در کنگره۶۰ است، زیرا؛ خدمت در کنگره ظرف وجودی انسان را برای دریافت آموزشها بزرگتر میکند، به من یاد میدهد که؛ رشد من در گرو کمک به رشد دیگران است، خدمت برای من؛ صرفا یک وظیفه نیست و من خدمت را به عنوان یک ابزار برای شناخت تواناییهای خود، تعامل و کمک به همنوع، انتقال حسهای قشنگ، امیدوارانه، انتقال متقابل؛ آموزشهای کنگره۶۰ و آقای مهندس نگاه میکنم، از انجامش لذت برده و شاید با چالشهایی هم مواجه شوم، اما؛ همینها هم، در بزرگ شدن به من کمک میکنند و تا جایی که این اجازه به من داده بشود که در کنگره۶۰ بمانم و خدمتگزار باشم دلم میخواهد خدمت کنم. اما درباره خسته نشدن از خدمت کردن میتوانم بگویم اگر انسان بتواند از منیت خودش عبور کند، یعنی؛ حتی اگر نامش جایی برده نشود، حتی اگر تشویق نشود و حتی اگر کسی متوجه زحماتش نباشد، بداند که کاری را در جایگاه خودش درست انجام داده است و از انجامش لذت ببرد، به چشم رشد و آموزش به خدمت نگاه کند قطعا خسته نخواهد شد.
۹ـ برای ما میفرمایید چرا رعایت حرمتها برای رشد و درمان اعضاء ضروری است؟
سوال مهمی است؛ حرمت و حریم در کنگره۶۰، قطعا فقط مجموعهای از بایدها و نبایدها نیست، بلکه؛ قوانینی است که هم از ساختار کنگره۶۰ و هم از خود شخص محافظت میکند. رعایت حرمتها برای ایجاد امنیت و اعتماد بین اعضا، ترس از قضاوت نشدن و جلوگیری از ارتباطات ناسالم در کنگره۶۰ کاملا ضروری است. شخصی که وارد کنگره میشود؛ با آموختن حرمتها میآموزد که، قوانین برای داشتن امنیت و آرامش خودش است و یاد میگیرد که؛ به جایگاهها احترام بگذارد و از حاشیه دوری کند، تا که بتواند سفر خود را در آرامش سپری کند و سالم به مقصد برسد. به نظر من رعایت حرمتها راز ماندگاری یک شخص در کنگره۶۰ است.
۱۰ـ نظر خود را راجع به اینکه چرا آقای مهندس میفرمایند: هفته بنیان هفته من نیست بفرمایید؟
به نظر من آقای مهندس با این جمله میخواهند این پیام را برسانند و بفرمایند: که هفته بنیان تنها بزرگداشت شخص خودشان نیست، بلکه؛ ایشان میخواهند ما به فلسفه به وجود آمدن کنگره۶۰ فکر کنیم، که کنگره یک فرد نیست و نباید به یک شخص محدود شود. ایشان معتقد بودهاند: کنگره۶۰ توسط یک جمع، یک تفکر و اندیشه به وجود آمده است، ایشان همیشه فرمودهاند: کنگره۶۰ حاصل حرکت و تلاش انسانهای زیادی است، مانند؛ خدمتگزاران در کنگره۶۰. ایشان بنیانگذار آغاز یک هدف بودهاند و رشد آن بستگی به عملکرد اعضا دارد، به نظر من منظور ایشان این بوده است.

۱۱ـ میفرمایید برای ادامه خدمت در کنگره۶۰، چه برنامه و آرزویی دارید؟
از خداوند میخواهم همیشه در مسیر خدمت در کنگره باشم، از هر خدمتی که نصیبم میشود، فرقی نمیکند چه خدمتی؛ لذت ببرم، در حفظ، بقا، رشد و توسعه کنگره۶۰ که حاصل تلاش بزرگمردی همچون آقای مهندس است بتوانم سهمی هر چند کوچک داشته باشم.
۱۲ـ برای ما بفرمایید در این سالها مهمترین موضوعی که از مهندس فرا گرفتهاید چه بوده است؟
راستش را بخواهم بگویم؛ تمام زندگی و همچنین تفکری که در حال حاضر دارم، حاصل آموزشهای ایشان است و نمیدانم کدام مطلب را بگویم، چرا که؛ همهاش در زندگیام کاربردی و مهم است، مسئولیتپذیری، آرامشداشتن، صبر، بخشش، گذشت، دوست داشتن زندگی و همیشه گفتهام؛ ایمانی در من زنده کردهاند که توانست باورهای من را دگرگون کند و در ناملایمات زندگی نشکنم، به ابعاد دیگر و زندگی پس از مرگ ایمان داشته باشم.
۱۳ـ میفرمایید چه طور میشود که از خدمت کردن یا نوشتن سیدیها خسته نشد؟
اگر به خدمت کردن یا نوشتن سیدی به چشم یک تکلیف نگاه کنیم؛ قطعا زود خسته میشویم، اما اگر به آنها به چشم یک فرصت برای تغییر، شناخت، برای پیشرفت نگاه کنیم، هر روز به انجامشان مشتاقتر میشویم و نتیجه بهتری میگیریم. در سیدی برداشت استاد امین خیلی قشنگ درباره نوشتن سیدی و آثاری که درست نوشتن سیدی دارد، فرمودهاند: ایشان به ما آموزش دادهاند که؛ نوشتن واقعی زمانی اتفاق میافتد که فقط دست ما مشغول نوشتن نباشد، بلکه ذهن ما درگیر فهمیدن و قلب ما آماده پذیرفتن باشد.
۱۴ـ بفرمایید چقدر به تقدیر اعتقاد دارید؟
قبلا همیشه تقدیر را چنین میپنداشتم که باید؛ در برابرش تسلیم باشم، اما در کنگره۶۰ آموزش گرفتهام، که تقدیر حاصل عملکرد من در گذشته است و امروز من، تقدیر فردایم را میسازم، شاید نتوانیم تمام آنچه را که برایمان اتفاق میافتد انتخاب کنیم، اما میتوانیم با تغییر دانایی، نگرش و عملکردمان، در ساختن آینده خودمان؛ نقش داشته و مسئولیت اتفاقاتی که در زندگیمان میافتد را بپذیریم و اسیر اتفاقاتی که در گذشته افتاده است، نباشیم.
هر چه از دل برآید خوش است کلام آخر را برای ما بفرمایید؛
آقای مهندس همیشه از امید صحبت کرده و فرمودهاند: امید جوهری الهی و همیشگی است؛ نوری که اگرچه گاه پشت پرده رنج پنهان میشود، اما هیچ وقت خاموش نمیشود، تنها با امیدواری میشود از زندگی لذت برد، در آخر تشکر میکنم از شما، خدا قوت به شما و تمامی خدمتگزاران سایت، انشالا که؛ خداوند کمک کند که در مسیر کنگره همیشه خدمتگزار بمانم متشکرم.
مصاحبهکننده و طراح سوالات: همسفر مریم رهجوی همسفر مولود (لژیون یازدهم )
عکاس: همسفر شکریه رهجوی راهنما همسفر مولود ( لژیون یازدهم )
ارسال: همسفر آرزو رهجوی راهنما همسفر مولود ( لژیون یازدهم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی اروند آبادان
- تعداد بازدید از این مطلب :
261