6 ماه بعد از این که مسافرم به کنگره رفته بود، کنجکاو شدم و همیشه با خودم میگفتم که کنگره۶۰ کجا هست؟ چه جور مکانی هست که مسافرم را تغییر داده و دوست داشتم سری به آنجا بزنم و ببینم؛ البته نه برای ماندن، میخواستم به قولی سروگوشی آب بدهم که اینجا کجاست؟ وقتی وارد شدم چند خانم مرتب و با شال سفید را مشاهده کردم که وقتی من را دیدند از جایشان بلند شدند و من را در آغوش گرفتند.
گویا یکی از آنها راهنما بود که من بعدا متوجه شدم و این که من ماندگار شدم، همان محبت و مهر آن راهنما بود، زیرا از همان روز اولی که رفتم اصلا قصد ماندن نداشتم و به آنها گفتم من حوصله نوشتن ندارم و وقت هم نمیکنم؛ چون که من خانهداری برعهدهام است؛ ولی با آموزش و مهر راهنمایم که با صبر و حوصله و بردباری ما را تحمل کردند و من را به سیدی نوشتن تشویق و عادت دادند و الان باور کنید خیلی علاقهمند به سیدی نوشتن شدهام و ۴۰ سیدی را تمام کردهام.
در سوم شهریورماه ۱۴۰۴ روانه تهران شدم؛ البته باشوق و ذوق پیش بنیان کنگره۶۰ آقای مهندس حسین دژاکام رفتم و گل رهایی از دستان مبارک ایشان گرفتم و سفر دوم را در کنگره ادامه دادم و ۳۰ سیدی هم نوشتم و خدا را شکر 13 آبانماه ۱۴۰۵ دوباره به اتفاق ایجنت همسفران، راهنمایم همسفر فاطمه و ۷ نفر از هم لژیونیهایم به سمت تهران حرکت کردیم که بسیار سفر خوبی بود. نزد دکتر امین جانشین بنیان کنگره۶۰ سیدیهایمان بازدید شد و گل رهایی را از دستان پر مهرشان دریافت کردیم و سپس به سمت شیراز حرکت کردیم و زمانی که پنجشنبه به شیراز رسیدیم به نمایندگی تخت جمشید رفتیم و حس و انرژی زیادی دریافت کردیم.
خدا را شکر نوبت مشارکت هم به من رسید که با خوشحالی و شوق مشارکت کردم. زمانی که گذشته را با خودم مرور میکنم میگویم من که اصلا قصد ماندن و شرکت در جلسات کنگره را نداشتم؛ اما خدا را شکر که ماندگار شدم و سرنوشت من به کجا کشید و اینها همه از همت، معرفت، اخلاق، عشق، محبت و آموزشهای خوب و زحمتهای بی شابع آقای مهندس و راهنمایم همسفر فاطمه بوده و هست و تشکر فراوان دارم از ایشان که ما را از تاریکی به سوی نور هدایت کردند.
نویسنده: همسفر حکیمه رهجوی راهنما همسفر فاطمه (لژیون اول)
ویایش و ارسال: همسفر خدیجه رهجوی راهنما همسفر سپیده (لژیون سوم) دبیر سایت
همسفران نمایندگی لامرد
- تعداد بازدید از این مطلب :
148