جلسه سیزدهم از دور چهاردهم کارگاههای آموزشی خصوصی همسفران کنگره۶۰ نمایندگیایران با استادی راهنما همسفر سمیه، نگهبانی همسفر لیلا و دبیری همسفر فاطمه با دستورجلسه (DST و تجربه من از سایر روشها) در روز دوشنبه ۱۸ آبانماه ۱۴۰۵ رأس ساعت ۱۶:۰۰ آغاز به کار کرد.
.jpg)
خلاصه سخنان استاد:
دستور جلسه امروز در مورد DST است. خالق این روش، بنیانگذار کنگره۶۰ و معلم و استاد همه ما، چند هفته است که در کنار ما نیستند.
مهندس دژاکام فقط ابداعکننده یک روش درمانی نبودند، بلکه انسانی بودند که از دل تجربه و رنج شخصی خود، راهی را پیدا کردند که به رهایی انسانهای بسیاری منجر شد.
امروز قرار است در مورد روشی صحبت کنیم که حاصل سالها تفکر، تجربه و تلاش انسانی است که دیگر در بین ما نیست؛ اما نتیجه اندیشه ایشان اکنون در زندگی بسیاری از انسانها جاری است و راه را به آنها نشان میدهد.
حال سؤال این است که آیا با رفتن آقای مهندس، کنگره۶۰، روش DST و اهداف آن به پایان میرسد؟ قطعاً اینطور نیست؛ چون ارزش یک اندیشه فقط به حضور فیزیکی صاحب آن محدود نمیشود، بلکه ارزش آن زمانی مشخص میشود که حتی در نبود صاحب اندیشه نیز بتواند به زندگی و نجات انسانها جهت بدهد.
رفتن آقای مهندس پایان راهی نیست که برای نجات انسانها ساخته شده است. ایشان بسیار تلاش کردند تا راهی را بیابند که انسانها از تاریکی نجات پیدا کنند. امروز وظیفه ما است که نگذاریم این چراغ خاموش شود. ما سالها از آموزشهای آقای مهندس درس گرفتهایم و اکنون وقت آن است که با خدمت کردن، بتوانیم این آموزشها را منتقل کنیم.
بزرگترین ادای دین به بنیانگذار کنگره۶۰ این است که آموختههای ما فقط در کلاممان نباشد، بلکه بتوانیم آنها را در رفتار، تفکر و عملکرد خود جاری کنیم.
اولین و بزرگترین دستاورد آقای مهندس، روش DST است. درست است که روش DST ابتدا برای درمان اعتیاد به کار گرفته شد، اما بعدها به دلیل تأثیرگذار بودن آن، در درمان سیگار، اضافهوزن و برخی مشکلات دیگر نیز مورد استفاده قرار گرفت. این روش فقط به قطع مصرف توجه نمیکند، بلکه بر بازسازی سیستمهای آسیبدیده جسم نیز تأکید دارد. برخلاف ترکهای ناگهانی، در روشDST بدن فرصت پیدا میکند تا بهتدریج خود را بازسازی کند.
از نظر کنگره۶۰، درمان اعتیاد در این روش فقط با کاهش دارو اتفاق نمیافتد، بلکه باید سه مؤلفه جسم، روان و جهانبینی به تعادل برسند.DST فقط جسم ما را پوشش میدهد و آموزشهای کنگره، فعالیت در لژیون و حضور در جلسات به تعادل دو ضلع دیگر کمک میکند.
یکی از بزرگترین مشکلات سایر روشهای درمان اعتیاد همین است که میخواستند تخریب چندینساله جسم را در مدت کوتاهی جبران کنند.
آقای مهندس بارها در سیدیها فرمودند که تمام مشکلات بشر ناشی از عدم آگاهی و عدم شناخت انسان است.
روش DST به ما میآموزد که چگونه به مقصد برسیم. فقط خواستن مهم نیست؛ باید مسیر را بشناسیم، قوانینی را که وجود دارد رعایت کنیم و فرصت بدهیم تا آن چیزی که تخریب شده است، بازسازی شود.
متد DST سه پیام مهم برای زندگی ما دارد:
اولین پیام این است که پلهپله حرکت کنیم. برای رسیدن به تعادل نمیتوان یکشبه این مسیر را طی کرد. باید پلهها را بشناسیم. (این موضوع فقط در مورد اعتیاد نیست) منظور از پله، همان پلههای ۲۱ روزه مصرف OT است. همینطور ما نمیتوانیم انتظار داشته باشیم که یکشبه به دانایی، آرامش، پول، مقام یا یک جایگاه مهم انسانی برسیم.
دومین مسئله، احترام به زمان است. ما بعضی وقتها میخواهیم نتیجه را خیلی زودتر از موعد به دست بیاوریم و انگار صبرمان بسیار کم است. به طبیعت نگاه کنیم، میبینیم که آقای مهندس بسیار تأکید داشتند از آن الگوبرداری کنیم؛ زیرا برای هر تغییری به زمان نیاز داریم. همانطور که فصلها زمان مشخصی دارند، تشکیل جنین در بدن و چرخه شبانهروز نیز هرکدام زمان خاص خود را دارند.
ما باید یاد بگیریم که اگر در مسیری قرار گرفتهایم، به آن اعتماد کنیم و از عجله کردن دست برداریم تا زمان لازم سپری شود.
سومین مسئله، نظم و استمرار است که در روش DST نیز بسیار بر آن تأکید شده است. برای مثال، در درمان اعتیاد باید دارو در ساعتهای مشخصشده و بهموقع مصرف شود. در زندگی هم هر حرکتی که میخواهیم انجام دهیم، باید منظم و حسابشده باشد. وقتی آموزشها را دریافت کنیم، اما به آنها عمل نکنیم، هیچ تغییری در زندگی ما اتفاق نمیافتد.
استفاده درست از این روش میتواند به بهبود زندگی و بالا بردن سطح جهانبینی ما کمک کند.
پشت این دستور جلسه و تمامی دستور جلساتی که آقای مهندس تعیین کردهاند، فلسفه و اندیشه بزرگی وجود دارد که اگر بتوانیم بهخوبی درباره آنها فکر کنیم و آن فلسفه را درک کنیم، میتوانیم از آموزشهای آنها در زندگی خود بهره ببریم.
روش DST دستاورد بسیار بزرگی است، باید قدر آن را بدانیم و از آن استفاده کنیم. دستاوردها زمانی ارزشمند میشوند که نسلهای بعدی نیز به آنها دسترسی پیدا کنند، از آنها استفاده کنند، انتقال دهند و توسعه ببخشند.
امروز ما این مسیر را ادامه میدهیم و اجازه نمیدهیم اهداف کنگره متوقف شود. استاد امین را تنها نمیگذاریم و در کنار ایشان، دیدهبانان، اسیستانتها و همه خدمتگزاران کنگره۶۰ خواهیم بود. این همراهی فقط از روی احساس و احساس دین نیست؛ این یک طرف قضیه است. ما خودمان نیز جزئی از این دستاورد بزرگ هستیم و باید از آن نگهداری کنیم و امانتدار این مسیر باشیم.

مرزبان کشیک: همسفر فرزانه و مسافر روحالله
تایپیست: همسفر زهرا رهجوی راهنما همسفر زهره (لژیون پنجم)
عکاس: همسفر سکینه رهجوی راهنما همسفر پریسا (لژیون ششم)
ویرایش و ارسال: همسفر زهرا رهجوی راهنما همسفر زهره (نگهبان سایت)
همسفران نمایندگی ایران
- تعداد بازدید از این مطلب :
288