متد DST به ما یاد می‌دهد فرمانبردار زمان باشیم

جلسه هشتم از دوره پنجم کارگاه‌های آموزشی خصوصی همسفران کنگره۶۰ نمایندگی طارم به استادی پهلوان همسفر سارا، نگهبانی همسفر رویا و دبیری همسفر زهرا با دستور جلسه «DST و تجربه من از سایر روش‌ها» روز دوشنبه ۱۸ آبان‌ماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۶:۰۰ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

این روزها روزهای عجیبی است؛ ولی من باور دارم که واقعا آقای مهندس در اینجا هستند و سپاسگزارم از این‌که به من هم این اجازه را دادند که در کنگره باشم، باعث افتخارم است که در شعبه شما باشم. دستور جلسه‌مان امروز «DST و تجربه‌ ما از سایر روش‌ها» است. راجع به تیتر اول که DST باشد خیلی واقعا صحبت کردن سواد زیادی می‌خواهد؛ اما قسمت دوم که تجربه من از سایر روش‌ها است، من تا صبح می‌توانم صحبت کنم؛ به‌خاطر این‌که من خودم در جریان این چیزها نبودم، آن حرف‌هایی که پدرم تعریف می‌کند که چه راه‌هایی را رفته، من خیلی حالم بد می‌شود و فکر می‌کنم یک وقت‌هایی احساس می‌کنم روح من دارد مچاله می‌شود، این‌همه مسیر رفتی، این‌همه راه تجربه کردی و خوشحالم بابت قسمت اول دستور جلسه، DST مخفف سه کلمه است D، مخفف خانواده آقای مهندس دژاکام و ضریب 0/8 که مواد مسافر‌ها را طبق آن بالا و پایین می‌برند، S برای پله‌های ۲۱ روزه و T تایم و مدت زمان است.

دیروز یک نوشته‌ای می‌خواندم از یک همسفری نوشته بود که DST به ما یاد می‌دهد فرمانبردار زمان باشیم؛ DST واقعا به همه ما صبر را یاد داد و فکر می‌کنم بزرگ‌ترین دستاورد آقای مهندس همین DST هست؛ چون همه چیز شروعش از DST بوده است. اوایل آمدند فقط اعتیاد را درمان کنند و بعد خیلی مشکلات دیگر را درمان کردند، آن وسط ما همسفران ناگهان به‌وجود آمدیم و شفا یافتیم. من نظرم این است که می‌گویم قلب ما همسفران شفا یافت؛ چون ما مصرف‌کننده نبودیم و DST حرف‌های زیادی برای گفتن دارد. به ما یاد داد که فرمان‌بردار زمان باشیم، زمان را بتوانیم تحمل کنیم، گاهی می‌گوییم صبر می‌کنیم؛ ولی در صبرمان بی‌صبری می‌کنیم، DST به من یاد داد که در صبرم بی‌صبری نکنم، زمان و هم‌زمان حرکت و تلاش کنم. شاید قبل از کنگره حتی صبرم می‌کردیم؛ اما خودمان به تنهایی حرکت و تلاش نمی‌کردیم.

من واقعا خیلی خوشحالم؛ به‌خاطر این‌که قرار بود فقط درمان اعتیاد باشد و به خیلی جاهای خوبی ختم شد، این‌که امروز ما اینجا هستیم. به نظرم این‌ها همه دستاورد متد DST است؛ این‌که امروز من سارا اینجا نشستم و دستاورد متد DST خیلی ارزشمند است، متد DST یعنی همین زمان آرام‌آرام می‌‌آید یک‌سری صفت‌های بد را از ما می‌گیرد و صفت‌های خوب می‌دهد، می‌‌آید غرور من را می‌گیرد، چیز‌های خوب به من می‌دهد؛ نا‌امیدی من را می‌گیرد، به من امید می‌دهد؛ DST می‌‌آید عجله من را می‌گیرد به من صبر می‌دهد؛ بی‌نظمی من را می‌گیرد، به من نظم یاد می‌دهد و این دستاورد بی‌نظیریه به نظر من DST می‌‌آید از من سارا، پدر مصرف‌کننده حال خراب را از من می‌گیرد و امروز یک خانواده با عشق به من تقدیم می‌کند و این به نظرم خیلی بی‌نظیر است.

این موضوع جای تفکر دارد، این‌که چه‌قدر DST عظیم و بزرگ است که می‌تواند من را به این نقطه برساند، نقطه‌ای که من هر روزی که از خواب بلند می‌شوم سپاسگزار خداوند باشم. همیشه به خودم می‌گویم و در مشارکتم هم گفتم، یادت بیاور سارا خیلی‌ها شاید امروز در کنگره قبل از آمدن به کنگره دستاوردهای بزرگی داشتند؛ مثلا دکتر بودند، مهندس بودند، سواد خاصی دارند و ... دلم می‌خواهد از آن‌ها بپرسم حالتان هم خوب بود؟ چون من این را از خودم می‌پرسم درست است تو دختر نسبتاً به ظاهر موفقی بودی و همه فکر می‌کردند تو حالت خیلی خوب است، وضع پدرت خوب است، زندگی به کام است؛ ولی تو فقط خودت می‌دانستی که حالت خوب نیست، دکتر امین در مصاحبه‌شان فرمودند: «اولین پله برای موفقیت این است که با خودمان صادق باشیم». مشکل خیلی‌ از ما همین است که با خودمان تعارف داریم، من خودم همیشه این‌طوری بودم، با خودم تعارف داشتم همیشه و واقعا تلاش می‌کنم برای این‌که با خودم رو‌راست و صادق باشم، ببینم که کجا ایستاده‌ام!

در کتاب « عبور از منطقه ۶۰ درجه زیر صفر» می‌گوید: واقعی بودن با آن چیزی که وانمود می‌کنید خیلی فرق دارد. وانمود می‌کردیم که حالمان خوب است؛ ولی حالمان خوب نبود و کنگره آمد آرام‌آرام آن نقطه سیاه‌های ما را گرفت، تجسس، غیبت، قضاوت، نا‌امیدی را کم‌رنگ و کم‌رنگ‌تر کرد. کنگره بزرگ‌ترین دستاوردش این است که به ما همسفران امید داد، گفت صبر کنید و نه تنها مسافرت رها می‌شود؛ بلکه خودت تبدیل به انسان بهتری می‌شوی و به‌نظرم این خیلی زیبا است و این بزرگ‌ترین دستاورد آقای مهندس این‌که سارای غمگین، افسرده‌ و ناراحت را گرفت و امروز یک دختر خوشحال تحویل جامعه داد. شاید خیلی موفق نباشم، شاید آن‌جایی که باید حتی نایستم؛ ولی حالم با خودم خوب است، حالم با پدرم و مادرم خوب است. گاهی می‌گویم سارا تو قبلاً نمی‌توانستی 10 دقیقه کنار پدرت بنشینی، آن‌قدر نیروی منفی بین ما زیاد بود نمی‌توانستیم هم‌دیگر را تحمل کنیم؛ الان نه تنها هم‌دیگر را تحمل می‌کنیم؛ بلکه عاشق یکدیگر هستیم و این عشق را از خودمان نداریم.

این عشق را کنگره به ما داد و این به‌نظرم خیلی نعمت بزرگی است و فکر می‌کنم رفتن آقای مهندس نیاز به یک مکث داشت، این‌که مکث کنم من کجا ایستادم، کجای این مسیر هستم؟ کجای این زندگی‌ هستم؟ آیا واقعا به اندازه‌ کافی قدر‌دان هستم یا خیر؟! این به‌نظرم نکته‌ خیلی مهمی است که من هر چند یک‌بار برگردم و به خودم فکر کنم، بگویم سارا یادت نرود کجا بودی و امروز کجایی! DST به‌نظرم معجزه است که ما چه‌قدر انسان‌های خوشبختی هستیم که DST ما را نجات داد؛ باید بگویم خیلی خوش‌حالم از این‌که توانستم امروز در این فضا باشم، خیلی خوش‌حالم برای‌ شما و افتخار می‌کنم از این‌که به من اجازه دادید امروز اینجا باشم. امیدوارم قدر بودن‌مان را بدانیم، یادمان‌ نرود؛ چون یادآوری باعث می‌شود که من با دل‌و‌جانم و با تمام وجودم ببخشم

همسفر زهرا دبیر دوره جدید از همسفر مریم دبیر دوره قبل با دادن پاکت تقدیر و تشکر کردند 

رهایی 40 سی‌دی همسفر نفیسه و همسفر زهرا رهجویان راهنما همسفر زهرا (لژیون اول)

مرزبانان کشیک: همسفر سمیه و مسافر محسن
تایپیست: همسفر راحله رهجوی راهنما همسفر زهرا (لژیون اول)
عکاس: همسفر رویا رهجوی راهنما همسفر زهرا (لژیون چهارم)
ویرایش و ارسال: مرزبان خبری همسفر مرضیه
همسفران نمایندگی طارم