روش DST و تفاوت آن با سایر روش‌های ترک اعتیاد

دهمین جلسه از دوره چهارم سری کارگاه‌های آموزشی خصوصی کنگره۶۰، ویژه مسافران نمایندگی میلاجرد با استادی مسافر محمدباقر، نگهبانی مسافر احمد و  دبیری مسافر حمید با دستور جلسه: «روش "DST و تجربه من از سایر روش ها» دوشنبه  ۱۸ آبان ماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۷:۰۰ آغاز به کار نمود.

سخنان استاد؛

سلام دوستان، محمد هستم، یک مسافر.

ابتدا از دبیر محترم و نگهبان گرامی تشکر می‌کنم که اجازه دادند این جایگاه را تجربه کنم. خداوند را شاکرم که فرصتی دوباره به من داد تا روی صندلی‌های کنگره ۶۰ بنشینم و آموزش بگیرم.

از تمام عزیزان، پیشکسوتان و راهنمایان زحمت‌کشی که چراغ کنگره را روشن نگه داشته‌اند، سپاسگزارم؛ چراکه تلاش آن‌ها باعث شده است من و دیگران امروز بتوانیم در این جایگاه بنشینیم و آموزش بگیریم. همچنین از آقای مهندس دژاکام و خانواده محترمشان تشکر می‌کنم و به روان پاک ایشان درود می‌فرستم؛ چراکه بستری فراهم کردند تا بتوانیم خودمان را از تاریکی‌های اعتیاد نجات دهیم.

خدا را شکر می‌کنم که دوباره فرصت تجربه جایگاه استادی جلسه را پیدا کرده‌ام. انرژی اینجا بسیار بالاست و جمعی صمیمی و دوستانه داریم. البته صحبت کردن در حضور استاد و درس پس دادن، کار آسانی نیست. اگر در صحبت‌هایم اشتباهی وجود داشت، به بزرگواری خودتان ببخشید.

دستور جلسه درباره دستاوردهای آقای مهندس، روش "DST" و سایر روش‌هاست. می‌خواهم از بخش دوم دستور جلسه، یعنی سایر روش‌ها، شروع کنم؛ روش‌هایی که فکر می‌کنم تقریباً همه ما آن‌ها را تجربه کرده‌ایم.

افرادی که به این نتیجه رسیده‌اند باید خودشان را از دام اعتیاد نجات دهند، شرایط متفاوتی داشته‌اند. ممکن است شرایط زندگی یک نفر سخت‌تر بوده یا موقعیت اجتماعی فرد دیگری او را به این نتیجه رسانده باشد که باید راهی برای رهایی پیدا کند. بااین‌حال، تنها راهی که در آن زمان به ذهن ما می‌رسید، ترک بود؛ راهی که من هم بارها آن را تجربه کردم.

دیروز در مشارکت موضوعی را مطرح کردم. گفتم در گذشته دوچرخه‌های قدیمی وجود داشتند که در قسمت عقب آن‌ها یک ترک و یک خورجین قرار داشت. ترک اعتیاد هم از این نظر شبیه همان ترک است؛ چیزی که همیشه در ذهن انسان باقی می‌ماند و به‌راحتی نمی‌توان از آن رها شد.

زمانی که ذهن انسان درگیر مواد مخدر است و جسم او بیمار و دچار کمبود شده، جدا شدن از مواد کار آسانی نیست. حتی اگر نصف روز یا یک روز چای ننوشیم، ممکن است میل به نوشیدن آن در ما ایجاد شود؛ چون بدن به موادی که در چای وجود دارد عادت کرده است.

روش‌های ترک، مشکلات و مصیبت‌های خاص خودشان را داشتند و دارند. شاید همه ما به‌نوعی این روش‌ها را تجربه کرده باشیم، اما تکرار آن‌ها چندان نتیجه‌بخش نیست؛ زیرا بدن به مواد نیاز پیدا کرده و با قطع ناگهانی آن‌ها، مشکلات جسمی، روحی و روانی ایجاد می‌شود.

برای برطرف شدن این مشکلات، زمان لازم است. همان‌طور که بدن ما به‌تدریج و ذره‌ذره به مواد آلوده شده و مواد در آن نفوذ کرده و جای گرفته‌اند، باید به همان نسبت فرصت داشته باشد تا این مواد از بدن خارج شوند و سیستم بدن بازسازی شود.

به نظر من، جایی که این اتفاق به‌درستی رخ می‌دهد، کنگره ۶۰ و روشی است که جناب آقای مهندس دژاکام ابداع کرده‌اند؛ یعنی روش "DST" (دی.اس.تی).

روش "DST" از سه بخش تشکیل شده است. حرف D مخفف دژاکام، نام خانوادگی آقای مهندس است. عدد ۰٫۸ نیز ضریب کاهش یا افزایش مواد را مشخص می‌کند. در بعضی شرایط با ضریب ۰٫۸ کاهش داریم و در شرایطی نیز افزایش انجام می‌شود.

حرف S به معنای پله است. دوستانی که در ساختمان‌سازی و بنایی تجربه دارند، با مفهوم پله و استپ آشنا هستند. در کتاب «عبور از منطقه ۶۰ درجه زیر صفر» نیز به این موضوع اشاره شده است. در گذشته پله‌ها پانزده‌روزه بودند، اما بعداً به بیست‌ویک روز تغییر کردند.

این تغییر بی‌دلیل نبود و مبنایی برای آن در نظر گرفته شده است. برای مثال، وقتی دچار سرماخوردگی می‌شویم و به پزشک مراجعه می‌کنیم، معمولاً برای درمان دارو تجویز می‌کند و باید دوره درمان را کامل کنیم. اگر طبق دستور پزشک پیش برویم، بهبودی حاصل می‌شود؛ اما اگر خودسرانه عمل کنیم و به توصیه‌های پزشک توجه نکنیم، ممکن است بیماری به‌طور کامل برطرف نشود یا دوباره عود کند.

در روش "DST" نیز پله‌های بیست‌ویک‌روزه در نظر گرفته شده‌اند تا بدن فرصت کافی برای سازگاری و بازسازی داشته باشد.

حرف T نیز به معنای زمان (Time) است. در این روش، زمان ده‌ماهه در نظر گرفته شده است. در طول این مدت و با کاهش پله‌ای مواد بر اساس ضریب ۰٫۸، بدن به‌تدریج فرصت بازسازی پیدا می‌کند تا در نهایت، طی حدود ده تا یازده ماه، سیستم تولیدکننده مواد شبه‌افیونی بدن به عملکرد طبیعی خود بازگردد و دیگر نیازی به مصرف مواد از بیرون نباشد.

به نظر من، روش "DST" بهترین راه و روشی است که آقای مهندس دژاکام به دست آورده‌اند. تا زمانی که مواد مخدر و مصرف‌کننده وجود دارد، دنیا به این علم، راه و روش نیاز خواهد داشت.

دعای خیر من و تمام خانواده‌هایی که از این روش بهره‌مند شده‌اند، همیشه بدرقه راه آقای مهندس دژاکام و خانواده محترمشان خواهد بود.

از اینکه به صحبت‌هایم توجه کردید، سپاسگزارم.

ضبط، عکس و ویراستاری: مسافر غلامرضا
تنظیم و ارسال: مسافر معین
مسافران کنگره ۶۰، نمایندگی میلاجرد