امروز جلسه ششم از دوره دوم سری کارگاه‌های آموزشی عمومی در نمایندگی حسن‌آباد با استادی مسافر حسین، نگهبانی مسافر حسن و دبیری مسافر رضاعلی با دستور جلسه «بزرگداشت آقای مهندس و دستاوردهای علمی ایشان، مقالات تخصصی، درمان سیگار و کاهش وزن» در تاریخ شنبه ۱۶ آبان ۱۴۰۵ ساعت ١۷:۰۰ آغاز به کار کرد.
سخنان استاد:
سلام دوستان حسین هستم مسافر. خدا را هزار مرتبه شکر می‌کنم که امروز این فرصت را پیدا کردم تا به دعوت مرزبان عزیز، ایجنت محترم و نگهبان گرامی، در خدمت شما عزیزان در شعبه خودمان باشم و از حضور تک‌تک شما آموزش بگیرم. ما جدایی بین شعبه حسن‌آباد و رباط‌کریم قائل نیستیم و همه اعضای کنگره۶۰ را خانواده خود می‌دانیم. می‌خواهم درباره موضوعی صحبت کنم که بیان کردن آن واقعاً دشوار است؛ درباره بزرگ‌مردی که در روزگاری که بسیاری از ما حتی از طرف خانواده خود نیز برای حل مشکلاتمان کمکی دریافت نمی‌کردیم، دست ما را گرفت و مسیر تازه‌ای پیش روی ما قرار داد. صحبت از بنیان‌گذار کنگره۶۰ جناب آقای مهندس دژاکام است؛ انسانی که از سال ۱۳۷۷ زمانی که توانست روش درمان DST را کشف کند، ابتدا این روش را شخصاً تجربه کرد، سپس آن را پایه‌گذاری کرد و با پیگیری‌های مستمر تلاش کرد تا این سیستم به سرانجام برسد. اگر بخواهیم به سال‌هایی که از آغاز فعالیت کنگره گذشته نگاه کنیم، باید ببینیم چه سختی‌ها و مشکلاتی پشت سر گذاشته شده تا امروز بتوانیم در چنین شرایط مناسبی، در محیطی زیبا و آرام، در کنار یکدیگر جمع شویم و برای درمان اعتیاد خود قدم برداریم. با توجه به تجربه‌ای که بسیاری از ما در شعب مختلف داریم، باید بدانیم که برای رسیدن کنگره۶۰ به جایگاه امروز، تلاش‌ها و دشواری‌های فراوانی صورت گرفته است و جناب آقای مهندس شخصاً پایه‌گذار و ریشه این حرکت بزرگ بوده‌اند.
آقای سلامی روزی در گفت‌وگویی خاطره‌ای برای من تعریف کردند. ایشان گفتند در یکی از سال‌های فعالیت کنگره۶۰ فردی از کارکنان وزارت کشور برای درمان اعتیاد وارد کنگره شد و سفر خود را در ساختمان آکادمی آغاز کرد. این فرد با جدیت و خضوع سفرش را ادامه می‌داد، اما پس از گذشت دو یا سه ماه، اتفاقاتی رخ داد و فعالیت کنگره با محدودیت‌هایی روبه‌رو شد؛ به‌طوری‌که ورودی ساختمان را با قرار دادن نیوجرسی مسدود کردند و آقای مهندس مجبور شدند جلسات لژیون را در پیاده‌رو برگزار کنند. آن فرد به دلیل رفت‌وآمد و ارتباطی که با وزارت کشور داشت، توانست در روند پیگیری‌ها کمک کند تا نخستین مجوز درمان اعتیاد در ایران صادر شود و فعالیت کنگره۶۰ به شکل رسمی و قانونی ادامه پیدا کند. پس از صدور مجوز و راه‌اندازی آکادمی، دو یا سه ماه گذشت و آن شخص نیز سفر خود را رها کرد و دیگر ادامه نداد. من نزد آقای مهندس رفتم و موضوع را مطرح کردم، اما ایشان در پاسخ فرمودند: هر کسی که پایش را در کنگره می‌گذارد، وظیفه‌ای دارد و باید وظیفه خودش را انجام دهد و برود. این صحبت برای من بسیار آموزنده بود. بنابراین، ما نیز باید بدانیم هرکدام از ما که در کنگره۶۰ حضور داریم، مسئولیت و وظیفه‌ای بر عهده داریم که باید آن را به‌درستی انجام دهیم. وقتی آقا حسن، در این شعبه سفر می‌کنند و یکی از اعضای فعال هستند، همین حضور و حرکت می‌تواند زمینه‌ساز اتفاقات بزرگی در حسن‌آباد باشد. شاید در ابتدا اهمیت این موضوع به چشم نیاید، اما خدمتی که در حال انجام است، بسیار ارزشمند است. پس همه ما وظیفه داریم دستاوردهایی را که آقای مهندس با تلاش و پشتکار به دست آورده‌اند، با افتخار و سربلندی در هر جمعی معرفی کنیم.
امروز کنگره۶۰ با دستاوردهای خود در مسیر درمان اعتیاد به جایگاهی رسیده است که می‌توان درباره پایان دادن به پرونده درمان اعتیاد در سطح جهان صحبت کرد. در یکی از سی‌دی‌های اخیر که مربوط به مهرماه بود، صحبت‌های آقای مهندس بسیار زیبا و دلنشین بود. ایشان درباره متون آموزشی، کتاب‌ها و دستاوردهایی صحبت می‌کردند که در کنگره۶۰ وجود دارد و به اعضا آموزش داده می‌شود. در این مسیر، استاد اهمیت دارد و شاگرد نیز اهمیت دارد، اما چیزی که این دو را به یکدیگر متصل می‌کند، متون و منابع آموزشی است. ممکن است در انجمن‌ها و مجموعه‌های دیگر نیز استاد و شاگرد وجود داشته باشند، اما مسئله مهم این است که چه مطالبی آموزش داده می‌شود و این آموزش‌ها بر چه اساسی شکل گرفته‌اند. در کنگره۶۰ تمام دستور جلسات و مطالب آموزشی برنامه‌ریزی شده‌اند و برای هر موضوعی که بخواهیم درباره آن صحبت کنیم، منبع و مطلب مشخصی وجود دارد. کتاب۶۰ درجه، کتاب ادموند و هلیا، ۱۴ مقاله و جزوه جهان‌بینی آقای دکتر امین، از جمله منابع ارزشمند آموزشی کنگره هستند. این منابع حاصل تلاش و زحمات آقای مهندس و دیگر خدمتگزاران این مجموعه‌اند و مطالب آن‌ها به‌صورت منظم در اختیار اعضا قرار می‌گیرد. بنابراین، اگر می‌خواهیم دستاوردهای آقای مهندس را به دیگران نشان دهیم، باید در درجه اول از رفتار و کردار خودمان شروع کنیم. هرکسی در هر جایگاهی که قرار دارد، از مسافر سفر اول گرفته تا راهنمای تازه‌واردین، مرزبان و نگهبان، باید آموزش‌هایی را که دریافت کرده است در رفتار خود نشان دهد. زمانی که دیگران ما را از بیرون می‌بینند، باید تفاوت یک عضو کنگره‌ای را در ادب، احترام و آداب معاشرت مشاهده کنند. آقای مهندس تمام جزئیات زندگی را به ما آموزش داده‌اند و حتی برای کوچک‌ترین مسائل نیز منبع و آموزش مشخصی در اختیارمان قرار داده‌اند.
ان‌شاءالله دوستانی که در سفر اول هستند، به‌مرور زمان متوجه می‌شوند که حتی برای موضوعات ساده‌ای مانند احوالپرسی، تشکر کردن و نحوه برخورد با دیگران نیز در کنگره آموزش وجود دارد. کافی است در هر موضوعی که با مشکل روبه‌رو می‌شویم، از راهنمای خود سؤال کنیم؛ راهنما می‌تواند ما را به سی‌دی یا منبع آموزشی مناسبی ارجاع دهد تا با گوش دادن و مطالعه آن، شناخت بیشتری نسبت به موضوع پیدا کنیم. یکی دیگر از دستاوردهای مهم کنگره، درمان سیگار است؛ موضوعی که افراد بسیاری با آن درگیر هستند. من در اطراف خود افرادی را دیده‌ام که با وجود تجربه درمان اعتیاد، همچنان در سفر سیگار با دشواری‌هایی روبه‌رو بوده‌اند. پدر خودم همیشه به من می‌گفت که سفر DST او حدود ۲۰ ماه طول کشیده است. ایشان روزانه تعداد زیادی قرص و مقدار قابل‌توجهی شیره و تریاک مصرف می‌کردند و توانستند با طی کردن یک سفر ۲۰ماهه، مصرف آن داروها و مواد را کنار بگذارند. با این حال، معتقد بودند که سفر سیگار برایشان دشوارتر از سفر درمان اعتیاد بوده است. این موضوع نشان می‌دهد که درمان سیگار نیز اهمیت زیادی دارد و نباید آن را نادیده گرفت. به همین دلیل، اکنون تأکید شده است که اعضا پس از گذشت دو ماه از سفر خود، وارد لژیون سیگار شوند؛ زیرا درمان سیگار مکمل مسیر درمان اعتیاد است. در واقع، کنگره با تکیه بر تجربه و آموزش، به‌تدریج مسیرهای درمانی دیگری را نیز طراحی کرده است تا اعضا بتوانند مسائل و وابستگی‌های دیگر خود را نیز برطرف کنند.
پس از درمان اعتیاد و سیگار، آقای مهندس به موضوع اضافه‌وزن و کاهش وزن نیز توجه کردند و لژیون جونز به روش دژاکام را برای این منظور توسعه دادند. امروز در فضای مجازی، شبکه‌های اجتماعی و اخبار، مطالب زیادی درباره روش‌های مختلف کاهش وزن می‌بینیم. من خودم بارها خبرهایی درباره افرادی دیده‌ام که در پی استفاده از آمپول‌های لاغری یا انجام عمل‌های جراحی مرتبط با معده و روده، با عوارض جدی مواجه شده‌اند. حتی در زمینه ورزش و تغذیه نیز وقتی فرد به مربی مراجعه می‌کند و برنامه غذایی می‌خواهد، گاهی بخش قابل‌توجهی از منابع غذایی از برنامه او حذف می‌شود. من خودم ورزش می‌کنم و این مسائل را از نزدیک مشاهده کرده‌ام. اما در روش دژاکام، قرار نیست تمام گروه‌های غذایی از برنامه فرد حذف شوند، بلکه تلاش می‌شود با استفاده از مواد غذایی مختلف و رعایت اصول، کاهش یا افزایش وزن در مسیر درست انجام شود. این هم یکی دیگر از خدمات ارزشمند کنگره است که در کنار درمان اعتیاد و درمان سیگار قرار گرفته است. وقتی به این دستاوردها نگاه می‌کنیم، می‌بینیم که کنگره تنها به یک موضوع محدود نمانده و در مسیر شناخت و حل مسائل مختلف انسان حرکت کرده است. این خدمات می‌تواند برای اعضای کنگره و دیگر افرادی که به دنبال اصلاح شیوه زندگی خود هستند، ارزشمند باشد. نکته مهم این است که این آموزش‌ها باید بر اساس اصول علمی دنبال شوند و هر فرد نیز در مسائل مربوط به سلامت خود از راهنمایی متخصصان مربوطه بهره بگیرد.
اما این دستاوردها چگونه شکل گرفتند و چه اتفاقی باعث شد که چنین مسیر گسترده‌ای در کنگره ایجاد شود؟ زمانی که درمان اعتیاد در کنگره به نتیجه رسید، تعداد قابل‌توجهی از افرادی که به رهایی رسیده بودند، پس از انجام آزمایش‌ها و چکاپ‌های پزشکی متوجه شدند برخی مشکلات جسمی آن‌ها نیز تغییر کرده یا برطرف شده است. این افراد موضوع را با آقای مهندس مطرح می‌کردند و ایشان نیز به دنبال شناخت علت این اتفاقات بودند. در سال‌های گذشته، با انجام پژوهش‌ها و آزمایش‌های علمی، از جمله تحقیق روی موش‌ها و صرف هزینه‌های شخصی، تلاش شد تأثیرات روش درمانی کنگره بر وضعیت جسمی و فرایندهای زیستی بررسی شود. آقای مهندس همچنین مقالاتی را برای دانشگاه‌ها و مراکز علمی معتبر جهان ارسال کردند و این موضوع زمینه توجه پژوهشگران به دستاوردهای کنگره را فراهم کرد. یکی از موضوعات مهم در این پژوهش‌ها، تأثیر اپیوم بر بیان ژن‌ها بود. بررسی این موضوع و ارتباط احتمالی آن با بیماری‌هایی مانند صرع، ام‌اس و برخی سرطان‌ها، از جمله بیماری‌های روده، در مسیر تحقیقات مطرح شده است. این دستاوردها نشان می‌دهد که تلاش برای شناخت عملکرد جسم انسان و بررسی ارتباط میان مواد، سیستم‌های زیستی و بیماری‌ها تا چه اندازه اهمیت دارد. به نظر من، این حجم از تلاش و پژوهش، دستاورد بسیار مهمی است و باید ارزش آن را بدانیم. وظیفه من در برابر چنین مجموعه‌ای چیست؟ منِ حسین، اگر وارد کنگره۶۰ شده‌ام، درمان شده‌ام، حال خوبی پیدا کرده‌ام و توانسته‌ام به آرامش خود و خانواده‌ام نزدیک‌تر شوم، باید در مسیر آموزش‌ها و اصولی که آقای مهندس پایه‌گذاری کرده‌اند حرکت کنم و ادامه‌دهنده این راه باشم.
در پایان می‌خواهم به مطلب دیگری اشاره کنم. آقای زرکش روزی در جلسه مرزبانی شعبه ابن‌سینا درباره لژیون سردار صحبت کردند و آن را دریچه‌ای برای رهایی از وابستگی به مادیات دانستند. ایشان بیان کردند که آقای مهندس این روزنه را برای اعضا باز کرده‌اند تا هر فردی که وارد لژیون سردار می‌شود، بتواند از این مسیر عبور کند و نگاه تازه‌ای نسبت به زندگی و مسائل مالی پیدا کند. شاید در ابتدای راه، شکل‌گیری و راه‌اندازی این حرکت دشوار بوده باشد، اما امروز این مسیر هموارتر شده است و افراد می‌توانند به جایگاه‌هایی مانند سردار، دنور و نشان بی‌نشان دست پیدا کنند. این جایگاه‌ها فرصتی هستند تا اعضا به جمع بزرگی از انسان‌هایی بپیوندند که با نگاهی متفاوت به زندگی، خدمت و بخشش می‌نگرند. امیدوارم همه ما بتوانیم از دستاوردها و آموزش‌های ناب آقای مهندس به بهترین شکل استفاده کنیم و مهم‌تر از آن، این آموزش‌ها را در زندگی خود کاربردی کنیم. صرف دانستن و شنیدن کافی نیست؛ باید آنچه را آموخته‌ایم در رفتار، کردار و انتخاب‌های روزمره خود نشان دهیم تا بتوانیم قدردان زحمات و تلاش‌های بنیان‌گذار کنگره۶۰ باشیم.
در ادامه تصاویری از طبخ و توضیع غذا در نمایندگی حسن‌آباد به مناسبت گرامی‌داشت آقای مهندس حسین دژاکام.
تایپ و ویرایش: مسافر مجید
عکاس: مسافر مجید
ارسال: مرزبان خبری مسافر حسن
نمایندگی حسن‌آباد
- تعداد بازدید از این مطلب :
121