دل‌نوشته

یاد و خاطره‌ آقای مهندس، مبارز جهل و ناآگاهی همیشه در خاطر ماست. گاهی کلمات برای توصیف فقدانی که با رفتن یک هم‌رزم قدرتمند ایجاد می‌شود، بسیار ناچیزاند. آقای مهندس در مسیر کنگره۶۰ بیش از هر چیز، مظهر پایداری و آگاهی بود و حالا در میان ما حضور ندارد؛ اما یاد او در تمام مسیر ما، زنده و جاری است. او از آن‌ انسان‌هایی بود که با نگاهی تیزبین و قلبی بیدار، همواره بر یک حقیقت بنیادین تأکید داشت، همان جمله‌ای که همیشه بر زبان داشت و تار و پود اندیشه‌ ما را شکل می‌داد، جمله معروف ایشان که می‌گفتند: «برای رهایی خودمان از دست نیرومندترین دشمن خودمان که جهل و ناآگاهی است، ۱۴ ثانیه سکوت می کنیم.» این کلام آقای مهندس، تنها یک جمله نبود؛ بلکه یک روش زیست و یک استراتژی برای مواجهه با حقیقت بود.

او به ما آموخت که در هیاهوی افکار گذرا و غوغای ناآگاهی، تنها با سکوتی عمیق و تأمل در آن ۱۴ ثانیه است که می‌توان از بند جهل رها شد و به سوی روشنایی و آگاهی قدم برداشت. آقای مهندس می‌دانست که بزرگ‌ترین نبرد انسان؛ نه در میدان‌های بیرونی؛ بلکه در برابر تاریکی جهل در درون خویش است و او با تمام وجود برای این رهایی می‌جنگید. او با همان نگاه جستجوگر و در عین حال متین، یادمان داد که چگونه می‌توان با شناخت دشمن اصلی بشر؛ یعنی ناآگاهی، راه حقیقت را باز کرد. جای خالی او در جمع ما بسیار عمیق است؛ اما یاد آن مبارز راه آگاهی، همواره به ما یادآوری می‌کند که باید با دقت و سکوت در مسیر درست باقی بمانیم. خداوند رحمتشان کند و آرامشی ابدی به روح بزرگشان ببخشد.

نویسنده: همسفر رفعت رهجوی راهنما همسفر اشرف (لژیون دهم)
ارسال: همسفر مهناز رهجوی راهنما همسفر فهیمه (لژیون پنجم) نگهبان سایت
نمایندگی همسفران بیهقی سبزوار