English Version
This Site Is Available In English

روشDST راهی برای بازگرداندن امید به انسان‌

روشDST راهی برای بازگرداندن امید به انسان‌

روش DST نه‌تنها یک روش درمانی ساده بلکه راهی برای بازگرداندن امید به انسان است. راهی که نشان می‌دهد؛ حتی اگر سال‌ها از مسیر تعادل دور شده باشیم باز هم می‌توانیم بازگردیم، دوباره ساخته شویم و زندگی را از نو تجربه کنیم.

یکی از زیباترین و عمیق‌ترین پیام‌های روش DST این است که هیچ تغییر ماندگاری یک‌شبه اتفاق نمی‌افتد. همان‌طور که یک درخت برای ریشه دواندن، رشد کردن و به ثمر رسیدن به زمان نیاز دارد، جسم انسان نیز برای بازسازی و رسیدن به تعادل نیازمند زمان است.

روش DST به ما می‌آموزد که برای رسیدن به نتیجه‌ای ماندگار باید صبور باشیم و به طبیعت جسم احترام بگذاریم. در این روش زمان فقط گذشتن روزها و ماه‌ها نیست؛ بلکه هر روز فرصتی برای بهتر شدن، هر پله قدمی برای نزدیک‌تر شدن به تعادل و هر حرکت منظم نشانه‌ای از بازگشت به زندگی است.

مطلب بسیار ارزشمند در این روش این است که به جسم فرصت می‌دهد تا خودش را بازیابد. جسمی که مدت‌ها تحت فشار و تخریب بوده قرار نیست با عجله به تعادل برسد؛ باید با برنامه، نظم و آموزش همراه شود تا بتواند توانایی‌های ازدست‌رفته‌اش را دوباره به‌دست بیاورد.

اینجا می‌فهمیم که درمان فقط به معنای پایان مصرف نیست. درمان؛ یعنی بازگشت آرام‌آرام جسم، روان و جهان‌بینی به تعادل؛ یعنی انسانی که شاید روزی امیدی به تغییر نداشته کم‌کم دوباره به خودش، توانایی‌هایش و آینده‌اش ایمان بیاورد.

وقتی به انسان‌هایی فکر می‌کنیم که با ناامیدی وارد این مسیر شدند و امروز با امید و آرامش به زندگی نگاه می‌کنند، بیشتر به ارزش این روش پی می‌بریم. این تغییر فقط تغییر یک عادت نیست؛ بلکه تغییر نگرش یک انسان نسبت به خودش و زندگی است. انسانی که شاید روزی خود را ناتوان می‌دید، حالا یاد گرفته است که می‌تواند دوباره روی پای خودش بایستد و مسئولیت زندگی‌اش را بر عهده بگیرد.

ابداع این روش توسط مهندس حسین دژاکام حاصل تجربه، تلاش، تحقیق و اندیشه ایشان بود که دریچه‌ای تازه به روی درمان اعتیاد گشود. ایشان تنها یک روش درمانی را پایه‌گذاری نکردند؛ بلکه امید را به دل انسان‌هایی زنده کردند که شاید سال‌ها تصور می‌کردند راه نجاتی برایشان وجود ندارد. چه ارزشمند است که ثمره اندیشه یک انسان به مسیری تبدیل شود که هزاران انسان بتوانند با کمک آن دوباره زندگی کنند و خانواده‌های بسیاری طعم آرامش را بچشند.

شاید جسم ایشان امروز در میان ما نباشد؛ اما اندیشه، آموزش و راهی که از خود به یادگار گذاشتند، همچنان جاری است. نام انسان‌ها گاهی با رفتنشان به پایان نمی‌رسد؛ بلکه با اثر خیری که در زندگی دیگران باقی می‌گذارند، ماندگارتر می‌شود. یاد و نام مهندس حسین دژاکام نیز با هر انسانی که در این مسیر به تعادل و آرامش می‌رسد، زنده می‌ماند.

یکی از بزرگ‌ترین زیبایی‌های DST این است که به ما یادآوری می‌کند هیچ‌چیز ارزشمند و ماندگاری بدون زمان و حرکت به دست نمی‌آید. همان‌طور که تخریب به‌تدریج اتفاق افتاده بازسازی نیز به زمان نیاز دارد. نباید از طولانی بودن مسیر خسته شویم؛ زیرا مهم این نیست که چقدر سریع حرکت می‌کنیم؛ بلکه مهم این است که در مسیر درست باشیم و از حرکت نایستیم.

این روش به ما آموخت که هیچ انسانی را نباید به خاطر گذشته‌اش قضاوت کرد؛ زیرا اگر فرصت آموزش، آگاهی و زمان در اختیارش قرار بگیرد، می‌تواند از دل تاریکی عبور کند و دوباره روشنایی را ببیند. گاهی‌اوقات بزرگ‌ترین معجزه زندگی این نیست که چیزی را به دست بیاوریم که هرگز نداشته‌ایم؛ بلکه این است که چیزی را که تصور می‌کردیم برای همیشه از دست داده‌ایم، دوباره پیدا کنیم و DST یادآور همین معجزه است؛ درواقع معجزه بازگشت انسان به تعادل، آرامش و زندگی.

نویسنده: همسفر رضوان رهجوی راهنما همسفر امیره (لژیون هشتم)
رابط خبری: همسفر مریم رهجوی راهنما همسفر امیره (لژیون هشتم)
عکاس: همسفر مریم رهجوی راهنما همسفر امیره (لژیون هشتم)
ارسال: همسفر مژگان رهجوی راهنما همسفر آرزو (لژیون دوم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی جواد گلپایگان

ویژه ها

دیدگاه شما





0 دیدگاه

در حال بارگذاری دیدگاه‌ها...
تاکنون نظری برای این مطلب ارسال نشده است .