مهندس حسین دژاکام مردی بودند که از دل سختی‌ها و تجربه‌های شخصی خود، راهی برای نجات و بازگشت هزاران انسان به زندگی پیدا کردند.
ایشان مهندس برق بودند و پیش از ورود به عرصه درمان اعتیاد، در زمینه‌های فنی و صنعتی فعالیت‌های ارزشمندی داشتند. یکی از دستاوردهای ایشان، ساخت وسیله‌ای به نام «چشم الکترونیک» بود که با هدف حفظ جان کارگران در محیط‌های صنعتی و خطرناک طراحی شد. ایشان این وسیله را با هزینه‌ای بسیار کمتر از نمونه‌های خارجی تولید کردند و کارخانه خود را در منطقه محروم ایرانشهر راه‌اندازی کردند تا علاوه بر تولید داخلی، زمینه اشتغال‌زایی و کمک به مردم آن منطقه را نیز فراهم کنند.
اما بخش مهمی از زندگی ایشان، مبارزه با اعتیادی بود که سال‌ها با آن درگیر بودند. پس از تجربه روش‌های مختلف و رسیدن به این نتیجه که روش‌های معمول پاسخگوی نیازشان نیست، با تلاش، تحقیق و تجربه شخصی، به روش درمان تدریجی یا DST دست پیدا کردند؛ روشی که بر اساس بازسازی و تعادل تدریجی جسم و سیستم‌های حیاتی بدن شکل گرفته است.
پس از رسیدن به رهایی، تصمیم گرفتند تجربه و آموخته‌های خود را در اختیار دیگران قرار دهند. به همین منظور، در سال ۱۳۷۸ کنگره ۶۰ را بنیان‌گذاری کردند تا راهی برای درمان و بازگشت انسان‌های بیشتری به زندگی فراهم شود.
ایشان همچنین کتاب ارزشمند «عبور از منطقه ۶۰ درجه زیر صفر» را به نگارش درآوردند که یکی از منابع اصلی آموزشی در کنگره ۶۰ به شمار می‌رود.
یکی از بزرگ‌ترین تأثیرات مهندس دژاکام، تغییر نگرش نسبت به اعتیاد و افراد درگیر آن بود. ایشان به ما آموختند که فرد مصرف‌کننده، پیش از هر چیز، یک انسان بیمار است و با آموزش، درمان و بازسازی جسم و روان می‌تواند دوباره به زندگی سالم بازگردد و جایگاه ارزشمند خود را در جامعه پیدا کند.
نگاه انسانی و تلاش‌های ایشان مورد توجه بسیاری از افراد و صاحب‌نظران در سطح بین‌المللی نیز قرار گرفت. به‌گونه‌ای که دبیرکل سابق فدراسیون بین‌المللی مددکاران اجتماعی درباره ایشان گفته بود:
«آنجا که دیگران ناامیدی می‌دیدند، او امید می‌دید.»
در پایان، به نظر من بزرگ‌ترین میراث مهندس دژاکام تنها دستاوردهای علمی و صنعتی ایشان نبود، بلکه امیدی بود که در دل انسان‌های ناامید زنده کردند و راهی که برای بازگشت انسان‌ها به زندگی گشودند.
ایشان به ما نشان دادند که حتی از دل سخت‌ترین تجربه‌ها نیز می‌توان راهی برای خدمت به دیگران پیدا کرد.
یاد و نام و اندیشه‌های ایشان، در مسیر رهایی و خدمت به انسان‌ها زنده خواهد ماند.
نویسنده: همسفر معصومه رهجوی راهنما همسفر زهره (لژیون پنجم)
ویرایش و ارسال: همسفر زهرا رهجوی راهنما همسفر فاطمه (لژیون دوم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی‌اندیشه
- تعداد بازدید از این مطلب :
72