حال واقعی است اما حقیقت جای دیگر است

آقای مهندس در سی‌دی نیستی فرمودند: تفکر، خیال و خواسته ما همیشه چیزی نیست که ما می‌خواهیم و یا می‌بینیم؛ بلکه درست چیزی است که ما نمی‌بینیم و نمی‌خواهیم؛ زیرا حال واقعی است؛ اما حقیقت جای دیگر است. همه برای به دست آوردن اهداف خاصی به این جهان پا  گذاشته‌ایم؛ اما گاهی اتفاقاتی رخ می‌دهد و خود را فراموش می‌کنیم و کاملاً مسیر ما عوض می‌شود و مسئله درون و بیرون این‌جا نمایان می‌شود.

انسان‌هایی که در صراط مستقیم هستند و به ارزش‌ها رسیده‌اند در رسیدن به هدف‌هایی که خداوند تعیین کرده است و برای آن پا به هستی گذاشته‌اند کم‌کم به فرمان عقل نزدیک می‌شوند، این‌ها کسانی هستند که قسمت‌های درون و بیرون آن‌ها؛ یعنی صور آشکار و پنهانشان ذره‌ذره یکی می‌شود. برای مثال فردی در ضدارزش‌ها دچار مصرف هروئین شده است، هروئین را می‌بیند و می‌خواهد مصرف کند؛ ولی در تفکرش هروئین و مصرف مواد را نمی‌خواهد؛ اما فشار و خماری از مواد او را به سمت مصرف سوق می‌دهد که دربند قرار گیرد و از رها بودن لذتی نبرد.

در روزمره ما اتفاقات زیادی رخ می‌دهد؛ اما حقیقت آن اتفاق چیز دیگری بوده است که حتماً باید آن عملی می‌شد. خداوند انسان‌ها را به گونه‌ای خلق کرده است که به زحمت باید از حلقه‌های آفرینش عبور کنند و در رفت و آمد باشند تا به آن وقایعی که می‌خواهند برسند، همین مورد انسان‌ها را از عروج خودشان عقب می‌اندازد. زمانی که مرگ آنها فرا می‌رسد تازه متوجه می‌شوند که برای چه هدفی آمدند و همین موضوع انسان‌ها را دچار سرگردانی می‌کند.

انسان‌هایی که در دنیا هستند، می‌میرند و نوزادان از نیستی پا به حیات می‌گذارند. این نکته‌ای است که ما بارها و بارها آن را شنیده‌ایم؛ اما اصل قضیه را متوجه نشدیم و هیچ وقت به آن فکر نکردیم. انسان‌هایی که از نیستی پا به حیات می‌گذارند چه کسانی هستند و قرار است از کجا به کجا بروند؟ از این سوال دو برداشت می‌شود: ۱) انسان‌هایی که با ما بودند و رفتند. ۲) کسانی که با ما نبودند، آمدند و با ما یکی شدند. برداشت اصلی اینکه نیستان اکنون در نیستی و یا لامکان هستند و هنوز به جهان مادی نیامده‌اند. 

قرآن کریم تنها منبعی است که می‌توانیم به آن استناد کنیم تا ببینیم راجع به این موضوع چه می‌‌گوید. در آیه ۲۹ سوره صاد گفته شده: «قرآن کتابی است که برای خردمندان فرستاده شده تا در نشانه‌های آن تأمل کنند و از آن‌ پند بگیرند و مسائل گفته شده را ذره‌ذره بشکافند تا بتوانند پرده از رازهای زیادی بردارند و راه حل برای مشکلاتشان پیدا کنند و یا بهتر زندگی کردن را آموزش بگیرند»

مسئله بعد، مسئله زمان در زمین است که با هم متفاوت است. نیستی چیزی نیست که بگوییم در آن چیزی وجود ندارد؛ چون ما نمی‌بینیم، کارها در زمین انجام می‌گیرد و نتیجه آن به آسمان‌ها باز می‌گردد، مثل این است که زمین مهد آموزش و حیات یک آزمایشگاه بزرگ برای کسب علم و دانش می‌باشد. علمی که همیشه از نیستی به هستی و از هستی به نیستی می‌رود.

طبق گفته آقای‌مهندس در این سی‌دی، هر چیزی که در زمین کسب می‌کنیم در آسمان هم همان را کسب خواهیم کرد و آنچه که در زمین پیمانه می‌کنیم در آسمان هم پیمانه خواهیم کرد. در آسمان‌ها هم روزی آن عشق و محبت واقعی را خواهیم داشت، هر کاری را که در محل حیات خودمان انجام بدهیم یا پیمانی ببندیم یا مسئله‌ای را بگشاییم در آسمان‌ها همان اتفاق‌ها برای ما رخ می‌دهد.

انسان‌ها زمانیکه بخواهند پا به حیات بگذارند برای اینکه بتوانند جهان خاکی را بهتر بشناسند نیاز به یک سری ابزار دارند، این ابزارها همان حواس ما هستند. حواس برای هر موجودی به یک انداره خاص در نظر گرفته شده است، اگر این اندازه‌ها برای انسان کمتر یا زیادتر بود، نمی‌توانست ماشین جسم خودش راحفظ کند و تعادل شهر وجودی به هم می‌ریخت. این حس‌ها در بُعد زمینی محدود هستند؛ چون برای این بُعد می‌باشند. امیدوارم حس خودمان را با تزکیه و پالایش همانگونه که پاک به ما داده شده، بتوانیم پاک به حیات اصلی بازگردانیم.

رابط خبری: همسفر عصمت رهجوی راهنما همسفر صدیقه (لژیون ششم)
عکاس خبری: همسفر فائزه رهجوی راهنما همسفر فاطمه (لژیون پانزدهم)
ویراستاری و ارسال: همسفر فرشته رهجوی راهنما همسفر مریم (لژیون هفتم) دبیر سایت
همسفران نمایندگی هاتف