آقای مهندس معمار دوباره ساختن زندگی‌ها

هفتمین جلسه از دوره بیستم و یکم سری کارگاه‌های آموزشی خصوصی کنگره‌۶۰، همسفران نمایندگی چالوس با استادی راهنما همسفر فاطمه ، نگهبانی همسفر ریحانه و دبیری همسفر فاطمه با دستور جلسه «بزرگداشت آقای مهندس و دستاوردهای علمی ایشان ( مقالات تخصصی ، درمان سیگار و کاهش وزن )» در روز دوشنبه ۱۱ آبان ماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۶ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

درود می‌فرستم به روح پاک دانشمند آقای مهندس حسین دژاکام. از خداوند می‌خواهم به خانواده محترم ایشان و خانواده بزرگ کنگره ۶۰، دیده‌بانان و تمام اعضای کنگره صبر و آرامش عنایت کند. از راهنمای لژیون یکم همسفر فریبا، گروه مرزبانی، ایجنت و اعضای شعبه چالوس تشکر می‌کنم که امروز من را دعوت کردند تا در کنار شما آموزش بگیرم.

در مورد دستاوردهای آقای مهندس باید بگویم که ایشان دستاوردهای بسیار زیادی دارند. همین که من امروز اینجا نشسته‌ام و بدون هیچ دغدغه‌ای می‌توانم فکر کنم و آرامش داشته باشم برای من یک دستاورد بزرگ است؛ هم برای من و هم برای فرزندانم. با توجه به تخریب‌هایی که مسافرم داشت، خود من هم در کنار او بیشترین تخریب را تجربه کردم. کاری که آقای مهندس انجام دادند؛ یعنی ابداع روش DST یکی از بزرگ‌ترین دستاوردهای ایشان و حتی می‌توان گفت یکی از دستاوردهای بزرگ در جهان برای درمان اعتیاد است. در کنار آن، درمان سیگار و درمان اضافه وزن نیز از دیگر دستاوردهای ایشان است که همه جهانیان را شگفت‌زده کرده است.

روز چهارشنبه استاد امین در مورد زندگی آقای مهندس صحبت کردند و  فرمودند که ایشان چه مسیرهایی را در زندگی پشت سر گذاشتند. همچنین درباره کشفیات ایشان، از جمله چشم الکترونیک که در سیستان و بلوچستان به نتیجه رسانده بودند و کارخانه‌ای که در آن زمینه داشتند، صحبت کردند. سپس به اعتیاد ایشان و مسیری که بعد از آن طی کردند اشاره شد.

همیشه گفته‌اند که در هر خیری، شری هم وجود دارد و هر قفلی کلیدی دارد. برای تک‌تک ما هم همین اتفاق افتاد. مسافر من مصرف‌کننده شیشه و سیگار بود و بعد از درمان، به اضافه ‌وزن مبتلا شد. روش DST بزرگ‌ترین کمک را به من و خانواده‌ام کرد. من و فرزندانم در کنار مسافرم توانستیم از آن تاریکی عمیقی که در آن فرو رفته بودیم نجات پیدا کنیم و دوباره به آرامش و رنگ خوشی در زندگی برسیم.

مسافر من ۷ سال مصرف شیشه داشت به لطف دستاورد آقای مهندس، اکنون نزدیک به ۱۳ سال است که درمان شده‌ایم. در کنار درمان مسافرم، خود من هم به نوعی درمان شدم. شاید بپرسید تخریب من چه بود؟ تخریب من این بود که اصلاً نمی‌توانستم درست فکر کنم و تفکر داشته باشم. آقای مهندس تفکر کردن و درست زندگی کردن را به من آموزش دادند و همین خودش یک دستاورد بزرگ است.

کار هر کسی نیست که چیزی را به دست بیاورد و آن را در اختیار دیگران هم قرار بدهد. ما در اطراف خودمان می‌بینیم که بعضی افراد وقتی می‌بینند در کنگره لژیون داریم یا خدمت می‌کنیم، می‌پرسند چقدر دریافت می‌کنید و چرا این کارها را انجام می‌دهید؟ اما آقای مهندس چیزی را که اختراع کردند و به نتیجه رساندند، ابتدا خودشان امتحان کردند و بعد آن را به اطرافیانشان منتقل کردند.

کدام‌ یک از ما تا قبل از ورود به کنگره فکر می‌کردیم که اگر به دستاوردی برسیم، بتوانیم بدون چشم‌داشت آن را در اختیار دیگران هم قرار بدهیم و به آن‌ها کمک کنیم؟ شاید اگر آموزش‌های آقای مهندس نبود با همان منیتی که در وجود همه ما بود، هرگز نمی‌توانستیم چنین کاری انجام بدهیم؛ اما امروز به کمک آموزش‌های کنگره می‌توانیم اگر به شغلی یا هنری رسیدیم، بدون هیچ چشم‌داشتی آن را در اختیار دیگران قرار بدهیم.

الگوی آموزشی ما در کنگره، آقای مهندس هستند. امروز که ایشان از میان ما رفته‌اند، مسئولیت تک‌تک ما بسیار سنگین‌تر شده است. من وقتی روز دوشنبه می‌شود؛ حتی با اینکه در حال حاضر خدمتی ندارم با خودم می‌گویم: خدایا کمکم کن بتوانم وارد کنگره شوم و من را بطلب چون کنگره به من نیازی ندارد؛ بلکه من به کنگره و آموزش‌های آن نیاز دارم.

یکی دیگر از دستاوردهای آقای مهندس، کتاب‌های ارزشمند ایشان است. هفته گذشته یا دو هفته پیش، خانم هانیه درباره کتاب‌های ایشان صحبت کردند. کتاب «عشق» برای من همسفر بسیار کاربردی است. البته تمام کتاب‌های ایشان کاربردی هستند؛ اما این کتاب به‌طور کلی جهان‌بینی و زندگی من را تغییر داد.

آقای مهندس در کتاب عشق، ابتدا به من تفکر کردن را آموختند و به من یاد دادند که چگونه درست فکر کنم. بعد از آن، ناامیدی را برای من حرام کردند. در ادامه با مبحث خویشتن خویش به من آموختند که نباید همیشه فقط به دیگران فکر کنیم. ما در زندگی به همه اهمیت می‌دادیم و تنها کسی که فراموش می‌کردیم به او فکر کنیم، خودمان بودیم. آقای مهندس به من یاد دادند که خودم هم وجود دارم، باید به خودم اهمیت بدهم و مراقب خودم باشم.

من قبلاً هر چیزی که به دستم می‌رسید، می‌خوردم؛ چه از روی حرص و جوش و ناراحتی و چه غذاهای مانده. حتی سر سفره هم بهترین غذاها را برای دیگران می‌کشیدیم و در نهایت سهم خودم را از باقی‌مانده غذاها برمی‌داشتم. اما در کنگره آموختم که خویشتن خویش اهمیت دارد و باید به خودمان هم فکر کنیم.

بعد از آن مسئولیت‌پذیری را آموختم. وادی پنجم وقتی وارد زندگی ما شد، به‌طور کلی زندگی من را دگرگون کرد و روش درست زندگی کردن را به من یاد داد.

در مورد روش DST و روش درمان اضافه وزن هم باید صحبت کرد. آقای مهندس در ماه مبارک رمضان به این نتیجه رسیدند که باید وزن خودشان را کاهش بدهند و روش درمان اضافه وزن را به نتیجه رساندند. نمونه آن هم همین دو هفته پیش بود که فکر می‌کنم خانم شیوا دو نفر از همسفران را با روش دژاکام به رهایی رساندند. به شما تبریک می‌گویم. این هم یکی دیگر از دستاوردهای آقای مهندس است.

آن‌قدر دستاوردهای آقای مهندس زیاد است که اگر شبانه‌روز هم درباره آن‌ها صحبت کنیم، باز هم تمام نمی‌شوند. شاید اگر هرکدام از ما امروز اینجا نبودیم، صبح‌ها با پرونده‌ای در دست، به دنبال دادگاه و مسائل خانوادگی بودیم. خود من تا آستانه طلاق پیش رفته بودم؛ اما امروز به لطف خداوند و آموزش‌های آقای مهندس یک زندگی موفق دارم.

البته در کنار آموزش‌ها، خودمان هم باید خواسته داشته باشیم؛ زیرا اگر خواسته‌ای در وجود ما نباشد حتی اگر دنیا پر از آموزش باشد به نتیجه نمی‌رسیم. آقای مهندس خودشان خواسته داشتند، هدفشان را مشخص کردند، تلاش کردند و در این مسیر کم نیاوردند.

ایشان از خوشی‌های خودشان گذشتند، از مسافرت‌های خود گذشتند، از بخشی از زمان پدر بودن و همسر بودن گذشتند و تمام وقت خود را برای کنگره گذاشتند تا امروز من بتوانم با خیال راحت اینجا بنشینم و زندگی‌ من از هم نپاشد و فرزندانم بدون پدر بزرگ نشوند.

من همیشه با خودم می‌گفتم خدایا، اگر من طلاق بگیرم و بروم این دو دختر من زیر سایه چه کسی بزرگ خواهند شد؟ همیشه نگران بودم که انگ اعتیاد پدرشان تا آخر عمر روی پیشانی فرزندانم بماند و دیگران به آن‌ها بگویند پدرت معتاد بود، پدرت مصرف‌کننده شیشه بود. این موضوع خیلی من را اذیت می‌کرد؛ اما امروز با افتخار می‌گویم که همسر من کنگره‌ای است و در کنگره‌۶۰ درمان شده و به درمان قطعی رسیده است.

هفته گذشته ما را برای جلسه‌ای به هنرستان دعوت کردند. زمانی‌که به آنجا رفتیم، آقایی آمده بود تا درباره اعتیاد صحبت کند؛ اما تنها چیزی که در صحبت‌ها به آن نپرداختند، خود اعتیاد بود! ایشان صحبت می‌کردند و من که در ردیف جلو نشسته بودم، بوی سیگارشان را احساس می‌کردم. بلند شدند و حرکاتی انجام می‌دادند و مثلاً توضیح می‌دادند که بر اثر مصرف فلان ماده، ساعت‌ها چه اتفاقاتی برای انسان می‌افتد.

در کنگره آقای مهندس به ما آموزش دادند که چگونه با خانم‌ها و آقایان برخورد کنیم، چگونه صحبت کنیم، چگونه نشست‌ و برخاست داشته باشیم، چگونه لباس بپوشیم و حتی چگونه غذا بخوریم. در واقع همه چیز را به ما آموزش دادند؛ اما در آن جلسه، آن آقا جلوی جمع خانم‌ها به شکلی صحبت و رفتار می‌کردند که برای من مناسب نبود. درباره مسائل مختلف صحبت می‌کردند، اما از سیستم ایکس هیچ شناختی نداشتند. حتی نمی‌دانستند سیستم ایکس چیست. مثلاً می‌گفتند اعتیاد مغز انسان را از بین می‌برد و آن را نابود می‌کند. صحبت‌هایی که ایشان مطرح می‌کردند، برای من ناآشنا بود.

یکی دو سؤال از ایشان پرسیدم. بعد از اینکه جلسه تمام شد از من پرسیدند کجا می‌روید؟ گفتم من در کنگره‌۶۰ آموزش گرفته‌ام. از سؤال‌هایی که پرسیده بودم، متوجه شده بودند که من در جایی آموزش می‌بینم. من درباره سیستم ایکس از ایشان سؤال کردم؛ اما اصلاً نمی‌دانستند سیستم ایکس یا سیستم شبه‌افیونی چیست. در حالی که وقتی وارد شعبه کنگره می‌شویم، از همان جلسه اول درباره سیستم ایکس و تأثیر اعتیاد بر بدن انسان آموزش می‌بینیم و مشاوره دریافت می‌کنیم. همان‌جا با خودم گفتم خدایا شکرت که من در مسیر درستی قرار گرفتم و جای اشتباهی نرفتم. این هم یکی دیگر از دستاوردهای بزرگ آقای مهندس است.

آقای مهندس به من آموختند که خوبی، خوب است و بدی، بد است. به من خدمت کردن را یاد دادند و جایی را برای من فراهم کردند تا وقتی آموزش گرفتم، بتوانم خدمت کنم. بخشیدن را به من آموختند، عشق و محبت را آموزش دادند و گفتند حالا که این‌ها را یاد گرفته‌اید، باید آن‌ها را کاربردی کنید و نشان بدهید که واقعاً آموخته‌اید یا فقط ادعای یادگیری دارید. ایشان زمینه این آموزش‌ها را هم برای ما فراهم کردند تا بتوانیم عشق و محبت را در زندگی خودمان به کار ببریم؛ در صحبت کردن و زندگی کردن، در برخورد با آدم‌ها، پیشکسوتان و راهنمای خودمان. تمام این موارد را به ما آموزش دادند و بعد از ما امتحان گرفتند تا ببینند چقدر توانسته‌ایم آن‌ها را در زندگی‌ خود اجرا کنیم. فکر نمی‌کنم جای دیگری چنین فرصتی برای ما فراهم می‌شد. آقای مهندس به ما احترام گذاشتن را یاد دادند؛ سلام کردن، بغل کردن و عشق ورزیدن را به ما آموختند.

انشاالله همه ما بتوانیم ارزش دستاوردهایی را که به دست آورده‌ایم، بدانیم و قدر آن‌ها را حفظ کنیم. از خداوند می‌خواهم منیت را از وجود من بگیرد تا بتوانم بیشتر در این مسیر آموزش بگیرم و خدمت کنم. انشاالله انرژی‌های خوب و آموخته‌های ما آرامشی باشد که به روح پاک آقای مهندس تقدیم می‌کنیم.

مرزبان کشیک: همسفر فائزه، مسافر ملک‌آرا
تایپ: همسفر نگین رهجوی راهنما همسفر مریم (لژیون دوم)
عکاس: راهنما همسفر غزل (لژیون سوم)
ارسال: راهنمای تازه واردین همسفر مهرانه (نگهبان سایت) 
همسفران نمایندگی چالوس