میراث ماندگار آقای مهندس حسین دژاکام

خداوند را شاکر هستم که فرصت خدمت و آموزش در کنگره۶۰ را به من عطا کرد تا بتوانم در این دستور جلسه، درباره بنیان‌گذار کنگره۶۰، آقای مهندس دژاکام و دستاوردهای علمی و کاربردی ایشان صحبت کنم.

وقتی به مسیر زندگی و تلاش‌های آقای مهندس نگاه می‌کنم، متوجه می‌شوم که ایشان با تفکر، تحقیق، تجربه و عشق به انسان‌ها، راهی تازه برای درمان اعتیاد و رسیدن به تعادل در زندگی ترسیم کردند. ایشان با پایه‌گذاری کنگره۶۰، بستری فراهم کردند تا انسان‌هایی که در تاریکی اعتیاد گرفتار بودند، بتوانند با آموزش و شناخت، مسیر رهایی را پیدا کنند.

یکی از مهم‌ترین دستاوردهای علمی آقای مهندس، کشف و ارائه روش درمان تدریجی یا DST است. ایشان پس از سال‌ها درگیری با مصرف مواد مخدر و تجربه روش‌های مختلف برای رهایی، با تفکر و تحقیق به این نتیجه رسیدند که برای درمان اعتیاد، باید صورت‌مسئله آن را به‌درستی شناخت.

آقای مهندس به ما آموختند که اعتیاد تنها یک وابستگی جسمی نیست، بلکه جسم، روان و جهان‌بینی انسان را تحت تأثیر قرار می‌دهد. بنابراین، برای درمان آن باید هر سه ضلع مورد توجه قرار بگیرند.

در روش DST، مصرف مواد با برنامه‌ای مشخص و به‌صورت تدریجی کاهش می‌یابد تا جسم فرصت بازسازی و رسیدن به تعادل را پیدا کند. این روش بر پایه تجربه درمان خود ایشان شکل گرفت و بعدها در کنگره۶۰ گسترش یافت.

یکی از مهم‌ترین منابع برای شناخت این روش، کتاب «عبور از منطقه ۶۰ درجه زیر صفر» است. آقای مهندس در این کتاب، با زبانی ساده و قابل‌فهم، مسیر درمان اعتیاد، دشواری‌های آن و اهمیت شناخت جسم و روان را بیان کردند.

این کتاب برای من تنها یک اثر درباره درمان اعتیاد نیست، بلکه آموزش حرکت از تاریکی به روشنایی است. همان‌گونه که در طبیعت، عبور از سرمای شدید به زمان و حرکت نیاز دارد، در درمان و تغییر زندگی نیز باید صبر داشته باشیم و قدم‌به‌قدم حرکت کنیم.

از دیگر آثار ارزشمند ایشان، کتاب «چهارده مقاله» است که به موضوع صورت‌مسئله اعتیاد و درمان آن می‌پردازد. این مقالات حاصل تفکر، تحقیق و تجربه ایشان در مسیر شناخت اعتیاد هستند و به ما کمک می‌کنند تا با دیدی عمیق‌تر به این مسئله نگاه کنیم.

کتاب «عشق؛ چهارده وادی برای رسیدن به خود» نیز از آثار ارزشمند آقای مهندس است که در آن، اهمیت تفکر، حرکت، شناخت و تغییر جهان‌بینی بیان شده است. این کتاب به ما می‌آموزد که برای رسیدن به آرامش و حال خوش، باید از خودمان شروع کنیم و در مسیر دانایی حرکت کنیم.

آقای مهندس در آثار خود، تنها به بیان مسائل درمانی نپرداختند، بلکه با تألیف کتاب‌هایی مانند «ادموند و هلیا» و «حال خوش»، مفاهیم عمیق انسانی و جهان‌بینی را نیز به زبان ساده بیان کردند. این آثار به ما یادآوری می‌کنند که آموزش، شناخت و تغییر نگرش، بخش مهمی از مسیر زندگی انسان هستند.

یکی دیگر از دستاوردهای مهم آقای مهندس، درمان سیگار است. ایشان با تجربه درمان خود و استفاده از روش DST، توانستند وابستگی به نیکوتین را نیز مورد بررسی قرار دهند و روش درمان سیگار را در کنگره۶۰ گسترش دهند.

در این روش، نیکوتین خوراکی جایگزین نیکوتین دودی می‌شود و مصرف آن به‌صورت تدریجی کاهش می‌یابد. این دستاورد، فرصت رهایی از وابستگی به سیگار را برای بسیاری از مسافران و همسفران فراهم کرد.

برای من، اهمیت این موضوع در این است که آقای مهندس به ما نشان دادند اگر صورت‌مسئله یک مشکل را به‌درستی بشناسیم، می‌توانیم برای حل آن راه‌حل مناسبی پیدا کنیم. ایشان با تجربه و تحقیق، راهی را برای درمان سیگار فراهم کردند که پیش از آن برای بسیاری از انسان‌ها ناشناخته بود.

دستاورد دیگر ایشان، ارائه روش کاهش وزن با متد DST است. آقای مهندس با توجه به شناختی که از عملکرد جسم و اهمیت تعادل در آن داشتند، روش کاهش وزن را نیز بر پایه آموزش، برنامه‌ریزی و حرکت تدریجی ارائه کردند.

در این روش، فرد می‌آموزد که برای رسیدن به وزن مناسب، باید شناخت درستی از جسم خود داشته باشد و با اصلاح عادت‌ها و عملکردش، به‌تدریج به تعادل برسد.

این آموزش به ما یادآوری می‌کند که جسم ما امانتی ارزشمند است و مراقبت از آن، بخشی از مسئولیت ما در برابر خودمان و زندگی است. کاهش وزن تنها کم کردن عدد روی ترازو نیست، بلکه فرصتی برای شناخت بهتر جسم و حرکت به‌سوی سلامتی است.

از دیگر دستاوردهای ارزشمند آقای مهندس، پژوهش و ارائه فرآورده‌ای با نام D.SAP است. این فرآورده بر پایه سیب و با استفاده از روش تهیه ویژه‌ای که ایشان توسعه دادند، تولید می‌شود.

آقای مهندس با تفکر و تحقیق درباره خواص سیب و فرآورده‌های آن، به بررسی تأثیرات این ترکیب بر سلامت انسان پرداختند. در پژوهش‌های انجام‌شده درباره D.SAP، اثرات آن بر برخی شاخص‌های التهابی در بیماران مبتلا به کووید۱۹ و همچنین در مدل‌های حیوانی مورد بررسی قرار گرفته است.

این پژوهش‌ها نشان‌دهنده تلاش ایشان برای شناخت بیشتر ظرفیت‌های مواد طبیعی و بررسی کاربردهای آن‌ها در حوزه سلامت است. البته این یافته‌ها به معنای اثبات قطعی درمان کرونا یا سایر بیماری‌ها نیستند، بلکه زمینه‌ای برای تحقیقات بیشتر و بررسی‌های علمی گسترده‌تر فراهم می‌کنند.

برای من، اهمیت این دستاورد در این است که آقای مهندس همواره به دنبال شناخت بهتر جسم و پیدا کردن راه‌هایی برای بهبود کیفیت زندگی انسان‌ها بودند. ایشان با تفکر، تحقیق و تجربه، تلاش کردند تا آموخته‌های خود را در اختیار دیگران قرار دهند.

وقتی به مجموعه دستاوردهای آقای مهندس نگاه می‌کنم، متوجه می‌شوم که پشت هرکدام از آن‌ها، سال‌ها تلاش، تحقیق، تجربه و آموزش وجود دارد. ایشان به ما آموختند که برای رسیدن به نتیجه، باید صبر داشته باشیم، صورت‌مسئله را بشناسیم و با تفکر و حرکت درست، مسیر خود را ادامه دهیم.

از نظر من، بزرگداشت آقای مهندس تنها یادآوری دستاوردهای علمی ایشان نیست، بلکه فرصتی است تا به خودمان یادآوری کنیم که باید از این آموزش‌ها استفاده کنیم و آن‌ها را در زندگی خود به عمل تبدیل کنیم.

من به‌عنوان یک همسفر، از آموزش‌های ایشان یاد گرفته‌ام که برای تغییر شرایط زندگی‌ام، ابتدا باید از خودم شروع کنم. باید دانایی خود را افزایش دهم، مسئولیت رفتار و عملکردم را بپذیرم و به‌جای انتظار تغییر از دیگران، در مسیر تغییر خودم حرکت کنم.

آقای مهندس با تلاش‌های خود، به انسان‌های بسیاری فرصت دوباره‌ای برای زندگی بخشیدند. ایشان به ما آموختند که انسان می‌تواند از تاریکی عبور کند و به روشنایی برسد؛ به شرط آن‌که خواسته رهایی داشته باشد و برای رسیدن به آن، حرکت کند.

من نیز به‌عنوان یک همسفر، وظیفه خود می‌دانم که از این آموزش‌ها به‌درستی استفاده کنم، در مسیر دانایی حرکت کنم و با خدمت و انتقال آگاهی، سهم کوچکی در ادامه این راه داشته باشم.

در پایان، از خداوند سپاسگزارم که فرصت آشنایی با کنگره۶۰ و آموزش‌های آقای مهندس را به من عطا کرد. امیدوارم بتوانم با عمل به این آموزش‌ها، قدردان زحمات ایشان باشم و در مسیر رهایی و حال خوش، برای خود و دیگران قدم بردارم.

نویسنده: همسفر زهرا رهجوی راهنما همسفر فاطمه (لژیون دوم) نگهبان سایت
ویرایش و ارسال: همسفر زهرا رهجوی راهنما همسفر فاطمه (لژیون دوم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی‌اندیشه