جلسه چهاردهم از دوره سوم سری کارگاه آموزشی خصوصی همسفران آقا نمایندگی خواجو، با استادی همسفر علیرضا، نگهبانی همسفر سهیل و دبیری همسفر مهدی با دستور جلسه: "دستاوردهای آقای مهندس حسین دژاکام" شنبه ۹ آبان‌ماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۷:۰۰ آغاز به‌کار نمود.
خلاصه سخنان استاد:
شاکر خداوند هستم که بار دیگر این توفیق را نصیب ما کرد تا در کنار یکدیگر جمع شویم و حلقه برابری، برادری و محبت را تجربه کنیم. از گروه محترم مرزبانی، ایجنت و نگهبان جلسه نیز صمیمانه سپاسگزارم که این فرصت را در اختیار بنده قرار دادند تا در این جایگاه قرار بگیرم، آموزش ببینم و آموزش بگیرم. امیدوارم در کنار یکدیگر، جلسه‌ای پربار و سرشار از آرامش داشته باشیم.
امیدوارم تعطیلات اخیر باعث شده باشد که بتوانیم با این درد، غم و رنج بزرگ تا حدودی کنار بیاییم و در برابر مشیت الهی سر تسلیم فرود آوریم. حقیقتاً اتفاق بسیار سختی بود و همه ما از گذرگاهی دشوار عبور می‌کنیم؛ شاید بتوان گفت از یک گذرگاه تاریخی.
اگر امروز به جمع کوچک خود نگاه کنیم، شاید تصور کنیم تنها چند نفر در اینجا حضور داریم و عمر کنگره نیز چند دهه بیشتر نیست؛ اما اگر هزاران سال بعد را تصور کنیم، شاید روزی برسد که به جای آنکه بگوییم «کنگره جهانی شود»، بگوییم «جهان، کنگره شود»؛ جایی که همه انسان‌های روی زمین برای آموزش، رشد و تعالی در آن حضور داشته باشند.
یکی از آموزه‌هایی که در کنگره برای من به‌خوبی جا افتاد، این بود که هر جایگاهی که به انسان واگذار می‌شود، به دلیل نیاز اوست. همیشه به ما گفته‌اند: «اگر جایگاهی به شما داده شد، آن را رد نکنید؛ زیرا به آن نیاز دارید.» بنابراین، این سؤال برای من مطرح شد که نیاز من نسبت به دستور جلسه امروز چیست؟ در واقع، هر دستور جلسه‌ای که در آینده به عنوان استاد درباره آن صحبت می‌کنیم، قرار است نیازی را در وجود ما برطرف کند و گرهی را از مسیر رشد ما بگشاید.
من خود را بسیار کوچک‌تر از آن می‌دانستم که بخواهم درباره دستاوردهای جناب مهندس حسین دژاکام سخن بگویم. ایشان همواره به ما آموخته‌اند که باید از نوشتارها جلوتر باشیم. من نه در حوزه درمان اعتیاد، نه در زمینه پزشکی و درمان بیماری‌ها، و نه در حوزه درمان چاقی، تخصصی نداشتم؛ اما یک درس بزرگ از ایشان آموختم.
در سی‌دی «عالم غیب»، جناب مهندس فرمودند: «کلیدی‌ترین موضوع در این دنیا، سپاسگزاری است.» من نیز سپاسگزار تمام دستاوردهایی هستم که ایشان به من هدیه دادند.
کجا می‌توانستم چنین برادران و دوستانی پیدا کنم که در کنارشان بنشینم، با آن‌ها گفتگو کنم، آموزش ببینم، لبخند بزنم و تجربه کسب کنم؟ کجا می‌توانستم در کنار عزیزانی همچون آقا محمود، آقا امید، آقا محمدجواد، آقای عماد و بسیاری دیگر بنشینم، از تجربه‌هایشان استفاده کنم و ببینم که چگونه خالصانه و بدون هیچ‌گونه چشم‌داشتی به من آموزش می‌دهند؟ اگر نام همه عزیزان را نمی‌برم، تنها به این دلیل است که ممکن است نام کسی از قلم بیفتد.
در لایو روز چهارشنبه، دکتر امین نکته‌ای بیان کردند که بسیار تأثیرگذار بود. ایشان فرمودند: «از هر ده هزار مصرف‌کننده مواد مخدر، تنها یک نفر وارد کنگره ۶۰ می‌شود.» این جمله برای من یک مسئولیت بزرگ ایجاد کرد. یعنی هنوز از هر ده هزار مصرف‌کننده، ۹۹۹۹ نفر هستند که به این مسیر دسترسی پیدا نکرده‌اند.
پس چه چیزی می‌تواند مرهم دل من باشد؟ جز اینکه حرکت کنم، تلاش کنم و در مسیر هدف کنگره قدم بردارم. هدفی که بر پایه محبت، خدمت و آموزش بنا شده است.
ما جزو نخستین نسل‌های این حرکت هستیم. شاید امروز بیست یا سی سال، زمان زیادی به نظر برسد، اما در تاریخ، عددی نیست. قطعاً روزی خواهد رسید که به ما به چشم نخستین افرادی نگاه کنند که در شکل‌گیری و گسترش احیای انسانی کنگره ۶۰ نقش داشته‌اند. ما پایه‌گذاران این مسیر نیستیم، اما ادامه‌دهندگان آن هستیم؛ بنابراین نباید خودمان را دست‌کم بگیریم.
اگر بخواهم نبودِ مهندس را در وجود خود تحمل کنم، تنها یک راه پیش رو دارم؛ اینکه به خودم قول بدهم از امروز، دو برابر گذشته تلاش کنم. زمانی که دو برابر تلاش کردم، آن‌گاه احساس خواهم کرد که در مسیر جبران قدم برداشته‌ام و می‌توانم از خودم رضایت داشته باشم.
در کتاب «۶۰ درجه زیر صفر» جمله زیبایی آمده است که می‌گوید:
«شکوفه‌ها در بهار هستند، اما ریشه‌ها در پاییز محکم‌تر می‌شوند.»
اکنون نیز در پاییزی سخت قرار گرفته‌ایم. باید این دوران را با صبر، استقامت و تحمل پشت سر بگذاریم؛ زیرا این سختی‌هاست که ریشه‌های ما را استوارتر می‌کند.
در پایان، مایلم بخشی از متن «نیروهای شیطانی» از کتاب ۶۰ درجه زیر صفر را یادآوری کنم:
«همان‌گونه که می‌دانید، کار من یک‌بار بود؛ اما امتحان‌های یک دوره حیات برای شما، بارها و بارها تکرار می‌شود و شما سخت‌ترین دوران را سپری می‌کنید.»
و در ادامه می‌فرماید:
«برای آنچه در راه آن تلاش می‌کنید، سپاسگزار باشید؛ زیرا پس از انجام کامل وظایف، آن را به شما تحویل خواهند داد. اگر این کار با وجود تمام مشکلات به نتیجه برسد، عشق را بیش از من درک خواهید کرد.»
از اینکه با سکوت زیبا و توجه ارزشمندتان به سخنان من گوش دادید، صمیمانه سپاسگزارم.
عکس، ویرایش: همسفر فرزاد لژیون دوم
ارسال: همسفر امین لژیون اول
گروه سایت همسفران آقا نمایندگی خواجو
- تعداد بازدید از این مطلب :
49