با رفتنت، زیباترین لحظه به حسرت بدل شد

سلام دوستان سهراب هستم یک مسافر
مهندس عزیز خبر پر کشیدن شما از این دنیای خاکی و ملحق شدن به ادامه هستی و قدرت مطلق دل همه بچه های کنگره شصت را به درد آورد. صدای گرم شما همواره در گوش ما اهالی کنگره طنین انداز است و آموزشهای شما چراغ راهمان شده و تاریکی های زندگی را برایمان گلستان کرده است و جان فشانی های شما برای هدایت کردن گمراه شدگان و آنان که در دام نیروهای شیطانی گرفتار شده اند مایه مباهات و سرافرازی برای ما شده است و حتی فراتر از آن.   

گفتار ها و نوشتارهای شما چون فرامینی هستند که پیروی از آنها قلب و روح هر انسان دردمند و خسته از آسیب های مواد مخدر و نا امیدی ها و ناکامی های روزگار را روشن و امید را به آنها و خانواده هایشان باز گردانده و به هزاران نفر امید زندگی دوباره هدیه کرده اید . هر کجا که هستید سفرتان به سلامت و می‌دانم که برای رسیدن به قدرت مطلق همچنان در مسیر خود استوار و در تصمیم خود راسخ هستید .ما نیز انگیزه دو چندان برای ادامه سفر داریم چرا که راه را برایمان نمایان و روشن کرده‌اید و دنباله روی این مکتب خواهیم ماند . رهایی ام نزدیک است و لحظه شماری میکردم گل رهایی را از دستان شما بگیرم  ولی افسوس این لحظه تبدیل به حسرت شد.
مسافر سهراب لژیون 15