قدرشناسی و قدردانی

امروز جلسه چهارم از دوره دوم سری کارگاه‌های آموزشی عمومی در نمایندگی حسن‌آباد با استادی راهنما مسافر جعفر، نگهبانی مسافر حسن و دبیری مسافر رضاعلی با دستور جلسه « بزرگداشت آقای مهندس و دستاوردهای علمی ایشان «کتاب‌ها»» در تاریخ شنبه ۲۵ مهر ۱۴۰۵ ساعت ١۷:۰۰ آغاز به کار کرد.

سخنان استاد:

آغاز تفکر، پایان سرگشتگی درون بود و معنا، همین آزادی است.

سلام دوستان جعفر هستم یک مسافر. خداوند را شاکرم که این فرصت فراهم شد تا در جمع شما عزیزان حضور داشته باشم و در خدمت دوستان باشم. قرار گرفتن در جایگاه استادی، مسئولیت بیشتری برای من به همراه دارد و امیدوارم در کنار یکدیگر جلسه خوبی داشته باشیم. از خداوند سپاسگزارم و قدردان آقای مهندس و خانواده محترم ایشان هستم و خواهم بود. همچنین از مرزبانان عزیز، آقا محسن و تمام دوستانی که با مشارکت‌های خود به جلسه حال‌وهوای معنوی بخشیدند، تشکر می‌کنم. فضای امروز و طبخ غذا، حال‌وهوای ماه رمضان را برای من تداعی می‌کند و این موضوع بسیار خوشحال‌کننده است. ما در نمایندگی تازه‌تأسیس خود شاید امکانات زیادی نداشته باشیم، اما تلاش می‌کنیم طبق فرمان حرکت کنیم. هیچ اتفاقی در مسیر زندگی انسان به‌سادگی و بدون زمینه رخ نمی‌دهد. آنچه به وقوع می‌پیوندد، حاصل تفکر، فرمان و دریافت‌هایی است که از جهات دیگر به انسان منتقل می‌شود. از همین رو، از تمام مسافران و همسفران محترم که در کنار یکدیگر حضور دارند، تشکر و قدردانی می‌کنم و به همه شما خدا قوت می‌گویم.

امیدوارم بتوانیم در مسیری که انتخاب کرده‌ایم و آموزش‌هایی که دریافت می‌کنیم، به‌درستی حرکت کنیم و اثری مثبت بر زندگی خود و دیگران بگذاریم. در این مسیر، مهم این نیست که من چه می‌خواهم یا خواسته‌ها و تعلقات شخصی‌ام چه هستند. حتی خواسته‌های مربوط به خانواده و زندگی شخصی من نیز نباید ملاک اصلی حرکت باشند. مسئله مهم‌تر این است که بدانم راهی که در آن قدم گذاشته‌ام، از من چه می‌خواهد و برای ادامه این مسیر باید چه مسئولیتی را بپذیرم. زمانی که بتوانیم خواسته‌های فردی خود را در جایگاه درست قرار دهیم و به فرمان و مسیر تعیین‌شده توجه کنیم، امکان خدمت و تأثیرگذاری بیشتری خواهیم داشت. در چنین شرایطی، آموزش‌ها تنها به دانسته‌های ما محدود نمی‌شوند، بلکه در رفتار و عملکردمان نمود پیدا می‌کنند و می‌توانیم از طریق آن‌ها به خود و دیگران کمک کنیم.

در مورد دستور جلسه بزرگداشت آقای مهندس، برداشتی که از آموزش‌های کنگره۶۰ دارم، این است که این بزرگداشت را نباید صرفاً یک محفل یا مجلس مذهبی بدانیم. آنچه در این مناسبت اتفاق می‌افتد، نوعی یادبود معنوی و فرصتی برای شناخت تأثیر حضور یک انسان در زندگی دیگران است. گاهی با رفتن یک عزیز، احساس می‌کنیم حضور او نیز از زندگی ما رفته است، اما انسان‌هایی هم هستند که حتی پس از رفتنشان، آثار وجودی آن‌ها همچنان در زندگی دیگران باقی می‌ماند. به نظر من، آقای مهندس از همین دسته انسان‌ها هستند. هرچه بیشتر با وادی‌ها، تصاویر و آموزش‌های کنگره آشنا می‌شوم، بیشتر احساس می‌کنم که اندیشه‌های ایشان در قالب کلمات، وادی‌ها، قوانین و حرمت‌های کنگره۶۰ به زندگی ما راه پیدا کرده‌اند. هر آنچه ایشان باید به ما آموزش می‌دادند، متناسب با ظرفیت و نیاز ما در اختیارمان قرار گرفته است. شاید ظرفیت هر فرد برای دریافت آموزش‌ها متفاوت باشد و هرکس در زمان و جایگاه خودش به درک بیشتری برسد. مهم این است که بتوانم از تأثیری که آقای مهندس بر زندگی من گذاشته‌اند و دستاوردهایی که از طریق آموزش‌های ایشان به دست آورده‌ام، به‌درستی استفاده کنم و آن‌ها را در زندگی خود به کار بگیرم.

همان‌طور که در دستور جلسه جشن راهنما نیز مطرح می‌شود، قدردانی از راهنما تنها به یک هفته یا یک مناسبت مشخص محدود نیست. در تمام دستور جلسات باید شاکر خداوند باشیم و قدر فرصت‌هایی را بدانیم که در اختیار ما قرار گرفته‌اند. بزرگداشت آقای مهندس نیز فرصتی برای یادآوری همین موضوع است؛ اینکه بتوانیم نسبت به آموزش‌ها و خدماتی که دریافت کرده‌ایم، احساس مسئولیت و قدردانی داشته باشیم. از نگاه من، آقای مهندس را نباید صرفاً در جایگاه یک شخصیت مورد احترام یا فردی که دیگران از او پیروی می‌کنند، ببینیم. آنچه اهمیت دارد، شناخت جایگاه علمی و آموزشی ایشان و توجه به مسیری است که برای ما ترسیم کرده‌اند. اگر به جایگاه امروز خود رسیده‌ایم، نباید گذشته‌مان را فراموش کنیم و از یاد ببریم که چه آموزش‌هایی دریافت کرده‌ایم و چه کسانی در شکل‌گیری این مسیر نقش داشته‌اند. هر باغی که محصول خوبی می‌دهد، نیازمند مراقبت است تا آفت به آن آسیب نرساند. در کنگره نیز یکی از آفت‌هایی که می‌تواند به حرکت ما آسیب بزند، ناسپاسی و قدرنشناسی است. اگر من جعفر، نسبت به آموزش‌هایی که دریافت کرده‌ام ناسپاس باشم، ممکن است همان چیزی را که با تلاش و آموزش به دست آورده‌ام، به‌تدریج از دست بدهم. بنابراین، یکی از مهم‌ترین دستاوردهای آموزش‌های کنگره۶۰ برای من، یادگیری قدرشناسی و قدردانی است؛ اینکه بتوانم آموزش‌های آقای مهندس را در حد توان خود به مرحله عمل برسانم.

برای روشن‌تر شدن این موضوع، می‌توانیم مسیر را به حفر چاهی تشبیه کنیم که فردی برای رسیدن به آب آن را حفر می‌کند. وقتی چاه به آب رسید، دیگر نیازی نیست آن فرد سال‌ها درون چاه باقی بماند. او مسیر را آماده کرده تا دیگران نیز بتوانند از آب آن استفاده کنند. آقای مهندس نیز مسیری را در دل تاریکی‌ها گشوده‌اند؛ مسیری که بسیاری از ما، چه مسافران و چه همسفران، دشواری‌های آن را تجربه کرده‌ایم. این مسیر به آب رسیده و زمینه رشد و آبادانی را فراهم کرده است. جایی که پیش از این می‌توانست سرشار از ناامیدی و آشفتگی باشد، اکنون به بستری برای آموزش، رشد و بازگشت به تعادل تبدیل شده است. این اتفاق بزرگی است و وظیفه ما این است که چراغی را که در این مسیر روشن شده، خاموش نکنیم. باید آموزش‌ها را به کار بگیریم و با عملکرد خود به دیگران نشان دهیم که چگونه می‌توان در مسیر درست حرکت کرد. من این بزرگداشت را صرفاً یادآوری خاطره یک انسان نمی‌دانم، بلکه آن را یادآوری حضوری می‌دانم که آثارش همچنان در آموزش‌ها، قوانین و رفتار ما جریان دارد. باور دارم که با گذشت زمان، ابعاد بیشتری از دستاوردهای آقای مهندس شناخته خواهد شد. شاید در گذشته، حتی خود من نیز به اندازه امروز به اهمیت این آموزش‌ها پی نبرده بودم، اما با گذشت زمان و مشاهده نتایج آن‌ها، ارزش و تأثیر این مسیر بیشتر آشکار می‌شود.

از نظر من، بزرگداشت و قدردانی از انسانی که برای احیای انسان‌ها تلاش می‌کند و زمینه حرکت آن‌ها از تاریکی به‌سوی نور و روشنایی را فراهم می‌سازد، ارزش معنوی بزرگی دارد. اگر بخواهیم این موضوع را با یک مثال بیان کنیم، می‌توانیم به معجزات حضرت مسیح اشاره کنیم که در روایت‌های دینی، زنده کردن مردگان از جمله آن‌هاست. آنچه در کنگره ۶۰ در زمینه درمان اعتیاد و بازگشت انسان‌ها به تعادل اتفاق افتاده، برای من نیز معنایی عمیق دارد؛ زیرا افرادی که درگیر اعتیاد، آشفتگی و تاریکی‌های زندگی بوده‌اند، با دریافت آموزش‌ها و ایجاد تغییر در خود، فرصت دوباره‌ای برای زندگی پیدا می‌کنند. منظور من مقایسه ارزش‌ها نیست، بلکه می‌خواهم اهمیت این تغییر را بیان کنم. وقتی انسانی از شرایط دشوار گذشته فاصله می‌گیرد، تغییر می‌کند و دوباره زندگی را با آگاهی بیشتری ادامه می‌دهد، در واقع فرصتی برای احیای خود یافته است. این موضوع نشان می‌دهد که دستاوردهای کنگره تنها به درمان جسم محدود نیستند، بلکه ابعاد مختلف زندگی انسان را تحت تأثیر قرار می‌دهند و زمینه تغییر در نگرش، رفتار و مسئولیت‌پذیری او را فراهم می‌کنند.

در ادامه دستور جلسه، به دستاوردهای علمی آقای مهندس می‌رسیم. برای درک این دستاوردها، صرفاً خواندن یک وادی یا بیان چند جمله در قالب مشارکت کافی نیست؛ بلکه لازم است مفهوم آن‌ها را با تمام وجود درک کنیم و در زندگی به کار ببندیم. اگر واقعاً قدردان آقای مهندس هستم، باید از این پس در قبال سفر، خدمت و حمایت از مسیر کنگره، مسئولیت‌پذیری بیشتری داشته باشم و تمام توان خود را برای درست حرکت کردن به کار بگیرم. یکی از آموزش‌های مهمی که از آقای مهندس دریافت کرده‌ایم، بخشش است. به نظر من، اهمیت بخشش تنها در بیان آن خلاصه نمی‌شود، بلکه باید آن را در رفتار و روابط خود تجربه کنیم. گاهی یک تغییر در نگرش و رفتار انسان می‌تواند تأثیری عمیق بر حال او و اطرافیانش داشته باشد. اگر بتوانیم حتی بخشی از مفهوم واقعی بخشش را در زندگی خود اجرا کنیم، آثار آن را در روابط و کیفیت زندگی‌مان خواهیم دید. این نیز یکی از دستاوردهای ارزشمند آموزش‌های کنگره است؛ اینکه به‌جای محدود کردن آموخته‌ها به سخن و نظر، آن‌ها را به تجربه‌ای عملی تبدیل کنیم.

روزی کنگره۶۰ فعالیت خود را با تعداد محدودی از افراد آغاز کرد، اما امروز افراد بسیاری در کنار یکدیگر حضور دارند و بدون آنکه اصل مسیر دچار تزلزل شود، آموزش می‌گیرند و حرکت می‌کنند. این گسترش، حاصل شکل‌گیری یک مسیر آموزشی و استمرار آن در طول زمان است. من چند مورد از دستاوردهای علمی آقای مهندس را یادداشت کرده‌ام که به‌اختصار به آن‌ها اشاره می‌کنم. ۱ـ مقاله مربوط به تأثیرات رفتاری و مولکولی پروتکل DST در مدل حیوانی اعتیاد به تریاک است که به‌عنوان یکی از موضوعات علمی مرتبط با روش درمانی کنگره مطرح شده است. ۲ـ گزارش‌ها و مطالب علمی منتشرشده درباره نتایج استفاده از پروتکل DST و داروی OT در زمینه بیماری کولیت اولسراتیو است. ۳ـ موضوع بررسی و استفاده از روش DST در زمینه بیماری ام‌اس است. طرح این موارد نشان می‌دهد که آموزش‌ها و پژوهش‌های مرتبط با کنگره۶۰ تنها به تجربه‌های فردی محدود نمانده‌اند و تلاش‌هایی برای بررسی علمی آن‌ها نیز صورت گرفته است. برای من، اهمیت این دستاوردها در این است که انسان بتواند از طریق تفکر، پژوهش و انتقال آموخته‌ها، راهی را برای کمک به دیگران هموار کند.
البته هر ادعای درمانی باید با شواهد علمی معتبر و بررسی‌های مستقل سنجیده شود، اما اصل تلاش برای گسترش دانش و بررسی راه‌های تازه برای کمک به انسان‌ها، موضوعی ارزشمند است.

یکی دیگر از موضوعاتی که در این زمینه مطرح می‌شود، پژوهش‌های مرتبط با بیماری کووید ۱۹ و اقداماتی است که در دوره همه‌گیری انجام شد. در آن دوران، بسیاری از مراکز آموزشی و دانشگاهی در نقاط مختلف جهان فعالیت‌های خود را محدود کردند و شرایط زندگی مردم تغییرات گسترده‌ای داشت. آنچه من از تجربه حضور در کنگره به یاد دارم، تلاش برای حفظ ارتباط، آموزش و ادامه فعالیت‌ها در آن دوره است. با این حال، برای ارزیابی دستاوردهای علمی مربوط به کووید ۱۹، لازم است نتایج پژوهش‌ها و ادعاهای مرتبط با پیشگیری یا درمان این بیماری بر اساس شواهد معتبر بررسی شوند. از نگاه من، مفهوم علم و دستاورد تنها در ارائه یک عنوان یا بیان یک تجربه خلاصه نمی‌شود، بلکه باید نتیجه آن در زندگی انسان‌ها و میزان اثرگذاری آن بر اساس معیارهای روشن سنجیده شود. در کنگره۶۰ نیز آنچه برای من اهمیت دارد، مشاهده تغییر انسان‌هایی است که با ورود به مسیر آموزش، به‌تدریج از آشفتگی فاصله می‌گیرند و به تعادل نزدیک‌تر می‌شوند. تبدیل یک فرد مصرف‌کننده و گرفتار بی‌تعادلی به انسانی مسئولیت‌پذیرتر و متعادل‌تر، تغییری است که می‌توان اهمیت آن را در زندگی روزمره مشاهده کرد.

در کنار این دستاوردها، کتاب‌های آقای مهندس نیز بخش مهمی از آموزش‌های کنگره ۶۰ را تشکیل می‌دهند. کتاب «عبور از منطقه ۶۰ درجه زیر صفر» با استفاده از تمثیل‌ها و تصاویر، بخشی از مسیر دشوار عبور از شرایط نامتعادل و رسیدن به وضعیت بهتر را برای خواننده روشن می‌کند. کتاب «چهارده وادی عشق» نیز در زمینه شناخت خود، تفکر و حرکت در مسیر تغییر، آموزش‌های ارزشمندی ارائه می‌دهد. همچنین مجموعه چهارده مقاله و کتاب‌های دیگری که در حوزه‌های مرتبط با آموزش، شناخت جسم و تغییر نگرش تدوین شده‌اند، می‌توانند برای مسافران سفر اول و سفر دوم راهگشا باشند و حرکت آن‌ها را در مسیر آموزش هموارتر کنند. از جمله این آثار می‌توان به کتاب «کاهش وزن و ساختمان جسم» و کتاب «ادموند و هلیا» اشاره کرد. در مورد کتاب چهارده وادی عشق، نکته‌ای که برای من جالب است، زمانی است که برای تدوین و تکمیل این آموزش‌ها صرف شده است. طبق گفته‌ای که از آقای مهندس نقل شده، ایشان وادی‌های اول تا ششم را در مدت سه تا چهار ماه به پایان رسانده‌اند، اما تکمیل وادی‌های ششم تا چهاردهم ۱۴ سال زمان برده است. این موضوع برای من نشان‌دهنده اهمیت تجربه، تفکر و گذر زمان در شکل‌گیری یک مجموعه آموزشی است. ارزش این کتاب‌ها تنها در مطالب نوشته‌شده نیست، بلکه در فرصتی است که برای بازنگری در رفتار، شناخت بهتر خود و حرکت آگاهانه‌تر در زندگی در اختیار ما قرار می‌دهند.

اگر بخواهم درباره جایگاه این آموزش‌ها صحبت کنم، باید بگویم که نمی‌خواهم آن‌ها را با آثار دیگر مقایسه کنم، اما برای من ارزش و تأثیر عمیقی دارند. ممکن است فردی کتابی ارزشمند در خانه داشته باشد، اما هیچ‌گاه آن را نخواند و از محتوای آن بهره‌ای نبرد. آقای مهندس به من کمک کردند تا مفاهیم دشوار را بهتر درک کنم و ارتباط آن‌ها را با زندگی روزمره خود بشناسم. از این طریق آموختم که زیستن تنها به معنای ادامه حیات نیست، بلکه باید بتوانیم به دیگران نیز فرصت زندگی بدهیم و تا حد امکان از آسیب رساندن به آن‌ها دوری کنیم. این نوع نگاه، مسئولیت انسان را در برابر خودش و دیگران روشن‌تر می‌کند. به همین دلیل، برای من مهم است که آموزش‌ها را تنها در حد کلمات و مطالبی که می‌خوانم نگه ندارم، بلکه آن‌ها را در رفتار خود نشان دهم. هر اندازه بتوانیم این مفاهیم را در زندگی اجرا کنیم، بهتر می‌توانیم از فرصتی که برای آموزش و تغییر در اختیارمان قرار گرفته است، استفاده کنیم.

در پایان، امیدوارم بتوانیم با بهره‌گیری از دستاوردها و آموزش‌های کنگره ۶۰، قدردان آقای مهندس باشیم و یاد و مسیر ایشان را با عملکرد خود زنده نگه داریم. همان‌طور که آقای خدامی نیز اشاره کرده‌اند، آنچه اهمیت دارد، شناخت تفکرات آقای مهندس و توجه به مسیری است که برای ما ترسیم کرده‌اند. مسئله اصلی این نیست که من چه خواسته‌ای دارم، بلکه باید ببینم این مسیر از من چه می‌خواهد و برای ادامه آن چه مسئولیتی بر عهده من است. فرمان‌برداری آگاهانه، توجه به وادی‌ها و عمل کردن به آموزش‌ها، راهی است که می‌تواند ما را در مسیر درست نگه دارد. همان‌گونه که یک متن ارزشمند با گذشت زمان می‌تواند همچنان معنا و تازگی خود را حفظ کند، آموزش‌های درست نیز در هر مرحله از زندگی می‌توانند نکته‌ای تازه برای ما داشته باشند. امیدوارم بتوانیم با شناخت عمیق‌تر این آموزش‌ها، در مسیر تغییر و رشد حرکت کنیم، قدر آنچه را دریافت کرده‌ایم بدانیم و با خدمت و رفتار درست، سهم خود را در ادامه این راه ادا کنیم.

در ادامه تصاویری از طبخ و توضیع غذا در نمایندگی حسن‌آباد به مناسبت گرامیداشت آقای مهندس حسین دژاکام

تایپ و ویرایش: مسافر مجید
عکاس: مسافر مجید
ارسال: مرزبان خبری مسافر حسن
نمایندگی حسن‌آباد