سلام دوستان پرویز هستم یک مسافر
.png)
گاهی انسانهایی به دنیا میآیند که رفتنشان پایان نیست، بلکه آغاز جاودانگی نامشان است.
آقای مهندس حسین دژاکام، یکی از همان انسانهای بزرگ بودند.
مردی که از دل فراز و نشیبهای زندگی، از عمق تاریکیها گذشت و چراغی از جنس امید، آگاهی و عشق برافروخت، ایشان به ما آموختند که هیچ تاریکی ابدی نیست و اگر راه را بشناسیم، میتوانیم از ظلمت به روشنایی برسیم.
دستاورد بزرگ او، تنها بنیانگذاری یک مسیر نبود؛ بلکه بیدار کردن امید در دل انسانهایی بود که گمان میکردند راه بازگشتی ندارند.
اقای مهندس به بسیاری از انسانها آموختند که سقوط پایان زندگی نیست و میتوان از دل رنجها، دوباره برخاست و زندگی را از نو ساخت.
امروز در سوگ جانگداز این معلم بزرگ، واژهها در برابر عظمت اندوه ما ناتواناند و قلبهایمان در حسرت نبودنش میتپند.
چه تلخ است باورِ نبودن مردی که زندگیاش برای بسیاری، معنای دوباره زیستن و امیدواری بود.
اما چگونه میتوان خاموشی چراغی را باور کرد که روشناییاش در هزاران قلب ریشه دوانده است؟
استاد عزیز، جسم شما از میان ما رفت، اما اندیشه، آموزشها و رد پای روشن شما در مسیر زندگی انسانها باقی خواهد ماند.
نام شما در حافظهٔ عشق جاودانه است؛ چراکه انسانهای بزرگ هرگز نمیمیرند، بلکه در روشنایی راهی که برای دیگران ساختهاند، تا ابد زندگی میکنند.
ویراستاری و ارسال مسافر حسن خدمتگزار سایت
مسافران نمایندگی صفادشت
- تعداد بازدید از این مطلب :
136