عظمت یک اندیشه ، دگرگونی هزاران زندگی

جلسه دوم از دوره هیجدهم سری کارگاه‌های آموزش عمومی کنگره ۶۰ نمایندگی چرمهین با استادی راهنما مسافر اسکندر، نگهبانی مسافر حمزه‌علی و دبیری مسافر منوچهر با دستور جلسات « دستاوردهای اقای مهندس و روش DST  »پنج‌شنبه ۲۳ مهر ۱۴۰۵ ساعت ۱۶ آغاز بکار نمود.

خلاصه سخنان استاد :

سلام دوستان، اسکندر هستم، یک مسافر.دستور جلسه امروز، «دستاوردهای آقای مهندس و روش DST» است. به اعتقاد من، یکی از بزرگ‌ترین دستاوردهای جناب مهندس، این بود که به انسان‌های گرفتار اعتیاد نشان دادند که رهایی امکان‌پذیر است و می‌توان از تاریکی به روشنایی رسید. ایشان راهی را پیش روی ما قرار دادند که با آموزش، صبر، نظم و حرکت تدریجی، بتوانیم دوباره زندگی خود را بسازیم و به تعادل برسیم. من در سال‌های نخست که برای حضور در ساختمان آکادمی به تهران می‌رفتم، به یاد دارم که جناب مهندس سیگار زیادی مصرف می‌کردند. امروز، با توجه به درگذشت ایشان و آسیب‌هایی که مصرف سیگار می‌تواند به جسم انسان وارد کند، باید این موضوع را جدی‌تر درک کنیم. این تجربه به ما یادآوری می‌کند که حتی اگر در مسیر آموزش و خدمت باشیم، نباید از سلامت جسم خود غافل شویم. لازم است خطرات سیگار را بشناسیم و با آگاهی، تفکر و تصمیم درست، برای رهایی از این وابستگی اقدام کنیم. جناب مهندس با روش DST به ما آموختند که برای رسیدن به نتیجه، باید زمان را در نظر بگیریم، از عجله بپرهیزیم و قدم‌به‌قدم حرکت کنیم. همان‌طور که در درمان اعتیاد، تغییرات تدریجی و اصولی اهمیت دارد، در تمام بخش‌های زندگی نیز نمی‌توان انتظار داشت که بدون آموزش و تمرین، به آرامش و تعادل برسیم. به نظر من، عظمت دستاوردهای ایشان را باید در زندگی انسان‌هایی جست‌وجو کرد که توانستند از بند اعتیاد رها شوند، به خانواده خود بازگردند و دوباره مسئولیت زندگی‌شان را بر عهده بگیرند. بسیاری از ما روزی تمام توان و درآمد خود را صرف اعتیاد می‌کردیم؛ اما کنگره به ما آموخت که می‌توانیم مسیرمان را تغییر دهیم، مفید باشیم و دوباره معنای زندگی را پیدا کنیم. من خداوند را در کنگره شناختم و مفهوم امید، ایمان و حرکت را بهتر درک کردم. آموختم که دعا و ایمان زمانی در زندگی ما اثر عمیق‌تری می‌گذارند که با تلاش، صبر و عمل همراه باشند. هیچ جایگاه ارزشمندی بدون عبور از سختی‌ها به دست نمی‌آید و هیچ تغییری بدون حرکت خود انسان اتفاق نمی‌افتد. اکنون که جناب مهندس از میان ما رفته‌اند، وظیفه ما سنگین‌تر شده است. البته ادامه راه ایشان فقط به یاد کردن از نامشان نیست؛ بلکه باید آموزش‌هایشان را در زندگی اجرا کنیم، حرمت‌های کنگره را نگه داریم، به تازه‌واردان کمک کنیم و با رفتار خود نشان دهیم که این آموزش‌ها چه تغییری در انسان ایجاد می‌کنند.

اگر می‌خواهیم قدردان زحمات ایشان باشیم، باید از خودمان شروع کنیم؛ از تغییر رفتار، مسئولیت‌پذیری، خدمت صادقانه و دوری از ضد ارزش‌ها. میراث واقعی یک انسان بزرگ، راهی است که پس از او همچنان به زندگی انسان‌ها جهت می‌دهد.
در پایان، امیدوارم همه ما بتوانیم با عشق، ایمان و عمل، این مسیر ارزشمند را ادامه دهیم و چراغی را که جناب مهندس برای رهایی انسان‌ها روشن کردند، روشن نگه داریم.

.

تایپ : مسافر حسین لژیون دوم 

ارسال : مسافر پوریا