بالاترین درجه عشق، عشق خالق به مخلوق است

دهمین جلسه از دور هفتم سری کارگاه‌های آموزشی عمومی کنگره ۶۰ نمایندگی بروجن، با استادی راهنمای محترم مسافر محسن، نگهبانی مسافر مهدی و دبیری مسافر مسلم با دستور جلسه «کشف متد DST ودستاوردهای علمی اقای مهندس» پنج‌شنبه ۹ مهرماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۶ آغاز به کار کرد.

سلام دوستان، محسن هستم، یک مسافر

این هفته در مورد دستاوردهای آقای مهندس صحبت می‌کنیم. شاید صدها یا هزاران سال زمان نیاز باشد تا دانشمند، عالم فرزانه و محققی مانند آقای مهندس دوباره پا به حیات بگذارد. به قول شاعر: «صبر بسیار بباید پدر پیر فلک را تا دگر مادر گیتی چو تو فرزند بزاید» اگر بخواهیم در مورد دستاوردهای آقای مهندس صحبت کنیم، اولین چیزی که به ذهن ما می‌رسد، ابداع روش DST در کنگره ۶۰ است؛ روشی که خود ایشان با استفاده از آن به درمان رسیدند. دستاورد دیگر ایشان، شناخت و معرفی سیستم ایکس بود که انقلابی در زمینه درمان اعتیاد ایجاد کرد. آقای مهندس به واسطه ۱۷ سال درگیری با بیماری اعتیاد و تحقیقاتی که انجام دادند، توانستند این روش را کشف کنند. امروز می‌توانیم بگوییم که بر اساس آمار مطرح‌شده در کنگره ۶۰، بیش از صد هزار نفر با این روش به درمان رسیده‌اند.

تحقیقات علمی آقای مهندس در مورد بیماری‌های صعب‌العلاج نیز جای صحبت بسیار دارد. همان‌طور که در گذشته علم پزشکی در درمان اعتیاد با دشواری‌های زیادی روبه‌رو بود، ایشان با تحقیقات خود مسیرهای جدیدی را برای بررسی و درمان برخی بیماری‌ها مطرح کردند. این تحقیقات انجام شد، مقالاتی ارائه شد و نتایج امیدوارکننده‌ای به دست آمد. حتی برخی از این تحقیقات به مرحله آزمایش‌های جانوری رسید. امیدواریم در آینده نتایج این پژوهش‌ها بتواند در زندگی انسان‌های زیادی تأثیرگذار باشد و به درمان بیماری‌های مختلف کمک کند.

یکی دیگر از کارهای بزرگ آقای مهندس دژاکام، ایجاد یک ساختار منسجم و پایدار بود. زمانی که ایشان فعالیت خود را آغاز کردند، به‌تنهایی کار می‌کردند؛ اما با تفکری که داشتند، به این نتیجه رسیدند که باید ساختاری ایجاد کنند که تحت هر شرایطی و با وجود تمام طوفان‌ها و بحران‌ها بتواند به مسیر خود ادامه دهد. به همین دلیل، ساختار کنگره ۶۰ را با حضور چهارده نفر دیده‌بان شکل دادند. امروز می‌بینیم که برای نگهبان کنگره نیز جانشین وجود دارد و در کنار آن، سیستم مرزبانی و جایگاه ایجنت‌ها شکل گرفته است. این ساختار به‌گونه‌ای طراحی شده که وابسته به یک شخص نباشد؛ یعنی اگر فردی از این زنجیره جدا شود، خللی در ادامه فعالیت کنگره ایجاد نشود. این یکی از ویژگی‌های مهم ساختاری است که آقای مهندس بنا کردند.

در بخش اداره مالی کنگره نیز با موضوعی جالب روبه‌رو هستیم. اگر به بیرون از کنگره برویم و بگوییم مجموعه‌ای وجود دارد که خدمات درمان اعتیاد را به‌صورت رایگان ارائه می‌دهد، از تازه‌واردان شهریه نمی‌گیرد و در عین حال، از نظر مالی توانمند است، شاید بسیاری نتوانند به‌راحتی این موضوع را درک کنند. به نظر من، بزرگ‌ترین دستاورد آقای مهندس را باید در همان صحبتی جست‌وجو کرد که از ابتدای تأسیس کنگره مطرح کردند؛ اینکه قصد ایشان صرفاً ترک دادن مصرف‌کنندگان مواد مخدر نبود، بلکه هدفشان پرورش استاد بود؛ اینکه هرکدام از ما بتوانیم استاد زندگی خودمان باشیم.

اگر هنر و علم زندگی کردن را بیاموزیم، می‌توانیم از گرفتاری‌های خود رها شویم. در آن صورت، فرصت پیدا می‌کنیم که به دیگران نیز خدمت کنیم. وقتی ذهن ما درگیر مشکلات فراوان باشد، فرصتی برای کمک به دیگران باقی نمی‌ماند؛ اما زمانی که خودمان به آرامش و رهایی برسیم، می‌توانیم به افراد دیگری که شرایطی مشابه ما دارند کمک کنیم. اگر بخواهیم ریشه این دستاوردها و تمام زحماتی را که ایشان در عمر پربرکت خود کشیدند بررسی کنیم، به عشق و محبتی می‌رسیم که در وجود آقای مهندس بود؛ عشقی خالص و محبتی ناب که آن را به ما نیز منتقل کردند.

عشق و محبتی که آقای مهندس در دل ما کاشتند و چراغی که در وجود ما روشن کردند، هیچ‌گاه خاموش نخواهد شد. از این جهت است که می‌گوییم آقای مهندس همیشه با ما هستند و ما نیز با ایشان خواهیم بود. اما وظیفه ما چیست؟ وظیفه ما این است که از میراثی که آقای مهندس برای ما به یادگار گذاشته‌اند، به‌خوبی نگهداری کنیم و به دیگران و نسل‌های آینده انتقال دهیم. آقای مهندس فرمودند هر چیزی که به ما آموزش داده‌اند، از قرآن بوده است. در سوره فجر می‌خوانیم: «یَا أَیَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ ۝ ارْجِعِی إِلَىٰ رَبِّکِ رَاضِیَةً مَرْضِیَّةً» یعنی: «ای جان آرام‌یافته! به سوی پروردگارت بازگرد، در حالی که تو از او خشنودی و او نیز از تو خشنود است.»

چه زمانی پروردگار از انسان راضی است و انسان نیز از پروردگار رضایت دارد؟ زمانی که میان خالق و مخلوق، عشق و محبت برقرار باشد. آقای مهندس در وادی چهاردهم فرمودند که بالاترین درجه عشق، عشق خالق به مخلوق است. زمانی که خالق به مخلوق خود عشق می‌ورزد، به او اجازه می‌دهد که به مخلوقین دیگر نیز کمک کند و در مسیر خدمت به دیگران قرار بگیرد. شاید بتوان یکی از جلوه‌های این عشق را در شخصیت و عملکرد آقای مهندس مشاهده کرد.

در پایان، آرزو می‌کنم که رهجوی خوبی برای آقای مهندس و کنگره ۶۰ باشیم و بتوانیم آنچه را آموخته‌ایم، به‌درستی به دیگران انتقال دهیم. از خداوند می‌خواهیم که ما را در این مسیر ثابت‌قدم نگه دارد و از برکات و آموزش‌های آقای مهندس همواره بهره‌مند باشیم. ممنونم که به صحبت‌های من گوش دادید.

سیستم صوتی: مسافر مرتضی لژیون ۶

عکاس: مسافر ابوذر لژیون ۱

تایپ: مسافر حمید لژیون ۶