راهنمای DST از دستاوردهای بنیان و متد DST میگوید

پس از لحظات اولیه بهت و سوگواری به جهت سفر بنیان کنگره۶۰ به عالمی دیگر و طبق آموزه های خود ایشان اعضای کنگره فعالیت و خدمات خود را از سر گرفتند و آنچه در ادامه تقدیمتان میشود مشارکت مکتوب راهنمای محترم نمایندگی ارتش آقای وحید افکاری در باب متد DST است

در تاریکیِ ژرفِ اعتیاد، آنجا که روح در سرمای شصت درجه زیر صفر فرو می‌رود و جسم و روان از مدارِ تعادل خارج می‌شوند، حقیقتی عارفانه نهفته است: هر سقوط، دعوتی است به صعود. انسان، این سیستمِ پیچیدهٔ الهی، هنگامی که از سرچشمهٔ وجود دور می‌افتد، نه با قطعِ ناگهانی، که با پله‌پلهٔ آهسته و عاشقانه می‌تواند به نور بازگردد.

مهندس حسین دژاکام، آن سالکِ مهندس‌صفت، این راز را از دلِ تجربهٔ خویشتن کشف کرد. او دید که درمان، نه جنگ با تاریکی، که بازسازیِ سیستمِ ایکس است؛ آن شبکهٔ نامرئیِ هورمون‌ها و نوروترانسمیترها که روح را به تن پیوند می‌زند. روش DST، با ضریبِ هشت‌دهم و پله‌های بیست‌ویک روزه، نه تنها فرمولی پزشکی، که نردبانِ عرفانیِ صعود است. هر پله، یک نفسِ عمیقِ عشق؛ هر ماه، یک پرده‌برداری از حجابِ ظلمت. شربتِ OT در دستانِ او، جامِ میِ روحانی شد که مستیِ کاذب را به مستیِ حق بدل می‌کند.

او با مهر و معرفت، هزاران جانِ خسته را از بند رهانید و کنگرهٔ شصت را خانقاهی ساخت که در آن، جسم و روان و جهان‌بینی، سه ضلعِ وجود، دوباره به وحدت می‌رسند. این نه درمانِ صرف، که سلوک است؛ سلوکی که از خاکِ اعتیاد، گلِ رهایی می‌رویاند و علم را با ایمان، و عقل را با عشق درمی‌آمیزد.

سپاس بی‌کران بر آن جانِ پاک که با دستانِ مهندسانه‌اش، سیم‌هایِ درهم‌پیچیدهٔ وجود را باز کرد و راه را به سویِ نور گشود. سپاس بر آن عشقِ بی‌توقع که بدونِ ادعا، معجزه آفرید. سپاس بر آن روحِ عارف که به ما آموخت: رهایی، نه پایانِ راه، که آغازِ سفرِ ابدیِ به سویِ حقیقت است.

ای مهندسِ دل، ای ره‌آموزِ سرمستان،
تا ابد در حلقهٔ ذکرت می‌گردیم و شکر می‌گوییم

لژیون مرزبانی نمایندگی ارتش

ویرایش و بارگزاری مسافر سعید