English Version
This Site Is Available In English

زکات علم به نشر و ترویج آن است

زکات علم به نشر و ترویج آن است

سیزدهمین جلسه از دوره بیست‌وسوم کارگاه‌های آموزشی خصوصی همسفران کنگره۶۰، نمایندگی تخت‌جمشید شیراز به استادی ایجنت همسفر میترا، نگهبانی همسفر مریم و دبیری همسفر پری با دستور جلسه «کشف متد DST و دستاوردهای علمی آقای مهندس» روز دوشنبه ۲۰ مهر ماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۶:۰۰ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:
شکر خداوند که یک بار دیگر این فرصت را به من داد تا بتوانم در خدمت شما باشم، خدمت کنم و آموزش بگیرم. درگذشت محقق برجسته و دانشمند بزرگ، آقای مهندس را در رأس به خانم آنی عزیز و فرزندان بزرگوارشان، دکتر امین، خانم شانی و خانم کماندار تسلیت عرض می‌کنم؛ همچنین به همه اعضاء کنگره۶۰، به‌ویژه شما همسفران شعبه تخت‌جمشید تسلیت عرض می‌کنم.

با دستور جلسه «کشف متد DST و دستاوردهای آقای مهندس» در خدمتتان هستم. در ابتدا برای افرادی که تازه‌وارد هستند، توضیح دهم که آقای مهندس در رشته الکتروتکنیک تحصیل کردند و مدرک مهندسی را گرفتند؛ ایشان روی چشم‌های الکترونیک کار و تحقیق می‌کردند و موفق شدند که به همراه تیمشان برای اولین بار در ایران، چشم‌های الکترونیکی را تولید کنند. بعداً درگیر اعتیاد شدند و پس از مدتی از جهان اعتیاد خارج شدند؛ در سال ۷۵ سفرشان را آغاز کردند، در سال ۷۶ رها شدند و دو سال بعد، در سال ۷۸ با تجربیاتی که داشتند و تحقیقاتی که انجام دادند، با توجه به اینکه اعتقاد داشتند تمام درد و رنج بشر از دانش‌های کشف‌ نشده‌است، کنگره۶۰ را با تعداد کمی تأسیس کردند.

بنابراین اولین دستاورد آقای مهندس در زمینه اعتیاد بود؛ چون با شروع سفرشان، مرتب کردن مصرف و در نهایت نظم دادن مواد خود را تیپر کرده و متد DST را کشف کردند؛ متدی که بعداً آقای مهندس آن را کامل‌تر کردند و ارائه دادند. کتاب «عبور از منطقه ۶۰ درجه زیر صفر» را نوشتند که در نوع خود بی‌نظیر است و نقشه راهی برای ما است؛ همچنین کتاب‌های «عشق ۱۴ وادی برای رسیدن به خود»، «ادموند و هلیا» و ... و همچنین سی‌دی‌های آموزشی ایشان، مقاله «صورت‌مسئله اعتیاد» که در اولین کنگره سراسری دانش اعتیاد در استان سیستان و بلوچستان ارائه دادند، با این عنوان که علم پیچیده نیست، هر چیز کلیدی دارد. ایشان تئوری ایکس را به ما شناساندند و همچنین سیستم ایکس را که چطور کار می‌کند.

خودم به‌شخصه با چنین مفاهیمی برای اولین بار در زندگیم مواجه شدم و خیلی از مقالاتی که آقای مهندس در موردشان صحبت کردند و ارائه دادند، برای همه خیلی قابل درک و فهم است؛ به‌گونه‌ای است که حتی اگر من از سطح سواد خیلی بالایی هم برخوردار نباشم، باز هم می‌توانم متوجه صحبت‌ها و مطالب ایشان بشوم؛ چون مطلب را ساده مطرح کرده‌اند و این هنر یک استاد است. ایشان مکتوب «چهار مقاله» را داشتند که مقاله اول «صورت‌مسئله اعتیاد»، مقاله دوم «روش‌های معمول ترک اعتیاد و روش DST»، مقاله سوم «سم‌زدایی» و مقاله چهارم «اعتیاد، درمان و راهکارهای مناسب» بود که در یک جزوه به نام «چهار مقاله» بود، بعداً در کنار مقاله‌های دیگر کامل‌تر شد و به نام کتاب «۱۴ مقاله» جمع‌آوری شد و به دست ما همسفران و مسافران و البته به کل جامعه رسید.

بعد از مدتی آقای مهندس سکته کردند و روش درمان سیگار را کشف کرده و لژیون‌های ویلیام تأسیس شد. در ادامه، محلول D.sap که در ابتدا برای مشکلات گوارشی مسافرین که سفر می‌کردند بود، مطرح شد؛ ولی با شیوع کرونا، مقالاتی که آقای مهندس ارائه دادند، برای درمان کووید، سارس و بیماری‌های تنفسی مورد استفاده قرار گرفت و نتایج خیلی خوبی در بر داشت و تقریباً همه ما همسفرها حداقل یک تجربه از مصرف محلول D.sap را داریم و می‌دانیم که چه محلول ارزشمندی است.

در ادامه برای درمان چاقی، لاغری، اضافه وزن یا کمبود وزن، متد دژاکام به کمک همه اعضاء کنگره آمد. آقای مهندس کتاب «ساختمان جسم» را نوشتند؛ این کتاب حاصل سال‌ها تحقیق و تجربه بود که شخص بدون اینکه نیاز به جراحی یا رژیم‌های سخت یا دارو داشته باشد، می‌تواند به وزن دلخواه خودش برسد. تأسیس دانشگاه یکی از آرزوهای مهندس بود و ایشان برای تأسیس دانشگاه خوارزمی قشم سالیان سال تلاش کردند تا به نتیجه رسید؛ امیدوارم هر کدام به سهم خودمان قدردان نعمت‌های کنگره باشیم.

ارائه مقالاتی در مورد درمان بیماری ام‌اس، سرطان سینه که در سطح جهانی بوده و چهار نوع سرطان خون می‌باشد، بیماری تیروئید کم‌کار، کولیت اولسراتیو و مقاله‌های متعدد دیگری که آقای مهندس ارائه دادند؛ از طرفی مسئله جهان‌بینی را در زندگی ما پررنگ کردند. جهان‌بینی حلقه مفقوده‌ای بود، جسم و روان بدون جهان‌بینی هرگز به تعادل نمی‌رسد. ایشان تفکر، امید و مسئولیت‌پذیری را به ما یاد دادند؛ اینکه بپذیریم، زود کم نیاوریم و قدر داشته‌های خود را هرچند کم باشد، بدانیم مشکلات، لعنت خداوند نیستند؛ بلکه آمده‌اند تا ما را رشد دهند.

مکتوبات و فایل‌های صوتی که از آقای مهندس به‌جا مانده تا سالیان سال، جای گفتگو و تفکر دارد. ایشان علمشان را حتی بعد از خودشان برای ما به یادگار گذاشتند. در یکی از جلسات، ایشان گفتند: «من دو چیز را به یادگار گذاشته‌ام: یکی داروی OT به همراه روش DST و دیگری محلول D.sap است.» آقای مهندس الگوی معرفت، عمل سالم و عدالت بودند. هرچند که همه ما می‌توانیم الگوی مناسبی مثل ایشان باشیم، نه‌تنها در کنگره بلکه در سطح جامعه و شرط لازم این است که خواسته آن در وجودمان باشد و از دانسته‌های خویش استفاده کنیم، ۱۴ وادی را درک و کاربردی کنیم، آموزه‌هایی که دکتر امین و مهندس به ما یاد دادند را سرلوحه زندگی خود قرار دهیم و قدر علمی را که آقای مهندس به‌رایگان در اختیار ما قرار داده است، بدانیم.

اگر برگردیم و نگاهی به مقالات، کشفیات و دستاوردهای آقای مهندس بیندازیم، خواهیم فهمید که این کشفیات و دستاوردها چه تأثیراتی بر جامعه و زندگی هر کدام از ما داشته است. زکات علم به نشر و ترویج آن است. آقای مهندس زکات دانشی را که داشتند، دادند و نعمت را بر همه انسان‌ها تمام کردند. همه ما قدردان چنین شخصیت بزرگی هستیم. ایشان با درایتی که داشتند، کنگره را طوری مهندسی کردند که حتی در نبود خودشان که بنیان کنگره هستند، کوچکترین خللی در رسالت کنگره که همانا کمک به انسان‌های دردمند است، وارد نشود. در ادامه بر همه ما واجب است که با فرمان‌برداری، احترام به قوانین، حرمت‌ها و اصول، کنگره را در این امر یاری کنیم و از این مرحله عبور کنیم.

من دوست داشتم از تأثیراتی که دستاوردهای آقای مهندس روی زندگیم داشته، صحبت کنم و دوست دارم شما هم از دستاوردها بگوئید و اینکه چه تأثیری روی زندگی شما داشته است. من قبل از کنگره فقط زنده بودم، زندگی نمی‌کردم؛ چون اصلاً هنر زندگی کردن را نمی‌دانستم و فکر می‌کردم که همه چیز را می‌دانم. آقای مهندس علاوه بر درمان اعتیاد مسافرم، آدرس خودم را به خودم داد، مرا با خودم، نقاط ضعف و نقاط قوتم آشنا کرد با همه آن چیزهایی که باید روبرو می‌شدم، روبرو شدم و از من یک انسان قوی ساخت. من سعی کردم تا جایی که می‌توانم خودم را به آموزش‌های آقای مهندس نزدیک کنم؛ آموزش‌های آقای مهندس مثل آفتاب گرمی بودند که آمدند و جسم یخ‌زده من و مسافرم که ۶۰ درجه زیر صفر بود را تا اعماق استخوان گرم کردند و به ما زندگی دوباره بخشیدند. من دوستشان دارم، قدردانشان هستم و از خودشان یاد گرفتم که مرگ پایان زندگی نیست.

مرزبانان کشیک: همسفر زهرا و مسافر مهدی
تایپیست: همسفر طاهره رهجوی راهنما همسفر مریم (لژیون ششم)
عکاس: همسفر فرشته رهجوی راهنما همسفر آمنه (لژیون دوم)
ویرایش: همسفر آی‌سودا‌ رهجوی راهنما همسفر آمنه (لژیون دوم) دبیر سایت
ارسال: همسفر رخساره رهجوی راهنما همسفر معصومه (لژیون دهم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی تخت‌جمشید شیراز

ویژه ها

دیدگاه شما





۰ دیدگاه

در حال بارگذاری دیدگاه‌ها...