جمعی از همسفران لژیون دوم پیرامون دستور جلسه « وادی هشتم؛ با حرکت راه نمایان میشود و تاثیر آن روی من » چنين نوشتند؛ شما را به خواندن این مطالب دعوت میکنیم و از شما همراهان همیشگی سپاسگزاریم.
سلام دوستان فاطمه هستم همسفر
وادی هشتم میگوید: در حالت سکون هیچ زایشی نیست، هیچ چیز تولید و خلق نمیشود و همه چیز با حرکت نمایان میشود. جهان هستی و جهان درون ما آن چیزی نیست که مشاهده میکنیم یا در مورد آن تفکر میکنیم. زندگی فراز و نشیبهای بسیاری دارد، باید به ابعاد مختلف آن بنگریم و در همه مراحل زندگی به حرکت خود ادامه دهیم. انسان نباید منتظر مرگ باشد؛ زیرا مرگی وجود ندارد و با این کار فقط زندگی را برای خود و اطرافیان سخت و دشوار میکند. اگر انسان به مرحله دانایی برسد دیدگاه او نسبت به قدرت مطلق و زندگی تغییر میکند.
سلام دوستان مریم هستم همسفر و مسافر نیکوتین
آقای مهندس میفرمایند: پشت پرده، نیم پردههایی قرار دارد؛ زندگی و حیات آن چیزی نیست که مشاهده میکنیم فقط جزئی از آن است. زندگی ابعاد گوناگونی دارد، زندگی فقط این نیست که انسان به دنیا بیاید و از دنیا برود؛ اگر اینگونه به زندگی نگاه کنیم خیلی سخت و دشوار میشود. اگر بدانیم که انسان و زندگی بقا دارد آن زمان داستان چیز دیگری خواهد بود. باید بدانیم که جهان، فقط همین جهان نیست؛ آسمان حقیقی است و فرشتهها، موجودات خیالی نیستند و وجود دارند. با حرکت راه نمایان میشود، از سکون زایشی به وجود نمیآید. چیزی به نام نیستی نداریم و همه چیز از حرکت پدیدار میشود. خلقت انسان و حیوان از حرکت به وجود میآید و سفر در حلقههای آفرینش شروع میشود، این جهان و جهانهای بعد و... هنگامی که میخواهیم حرکت کنیم باید اطلاعات کافی داشته باشیم، مسیر راه را بدانیم و اگر فقط تفکر کنیم مسئله حل نمیشود. در هنگام حرکت باید خواسته و هدف کاملاً مشخص باشد؛ پس از آنکه خواسته و هدف مشخص گردید، باید بخواهیم تا به خواستههای خود برسیم. در مسیر حرکت گاهی با چندین راه برخورد میکنیم راه ارزشی و راه ضدارزشی که باید با تفکر صحیح بهترین راه را انتخاب کنیم.
سلام دوستان هستی هستم همسفر ابوالفضل
وادی هشتم برای من یادآور این است که فقط فکر کردن و دانستن کافی نیست، باید حرکت کنیم. زمانهای زیادی در زندگی میدانیم چه چیزی درست است؛ اما به خاطر ترس یا تردید حرکت نمیکنیم. وقتی حرکت را شروع میکنیم، راه کمکم خود را نشان میدهد. ممکن است در ابتدای مسیر همه چیز مشخص نباشد؛ اما مهم است که قدم اول را درست برداریم. یکی از زیباییهای این وادی این است که انسان را از سکون بیرون میآورد. در مسیر درمان هم همینطور است مسافر فقط با تصمیم گرفتن نمیتواند به نتیجه برسد، باید حرکت کند و آموزشها را در زندگی اجرا کند. گاهی منتظر هستیم شرایط بهتر شود تا حرکت کنیم، در حالی که خیلی وقتها این حرکت کردن است که شرایط را تغییر میدهد. انسان اگر هدفی دارد، باید برای رسیدن به آن قدم بردارد و صبر کند، ممکن است در مسیر اشتباه کند؛ اما میتواند از اشتباه خود آموزش بگیرد و دوباره ادامه دهد. مهم این است که از مسیر خارج نشود و هرگز ناامید نشود. وادی هشتم برای من یعنی شروع کردن، ادامه دادن و اعتماد داشتن به مسیری که با آموزش درست انتخاب کردهام.
سلام دوستان صغری هستم همسفر
وادی هشتم با حرکت راه نمایان میشود. هنگام حرکت خواسته و یا هدف باید مشخص باشد. گاهی در حرکت، خود هم نمیدانیم چه چیزی میخواهیم. برای مثال: آیا میخواهم ادامه تحصیل دهم یا خیر؟ آیا میخواهم پسانداز کنم یا خیر؟ یا هزاران خواسته دیگر. بعضی مواقع اگر خوب فکر کنیم میبینیم، خواستههایی که داریم برای خود ما هم مبهم است. انسان باید در زندگی یک هدف و خواسته مشخص داشته باشد، برای رسیدن به آن تلاش کند تا به آن خواسته برسد. گاهی حتی نمیدانیم چه چیزی میخواهیم، هیچ هدف خاصی نداریم و فقط روز خود را با کارهای روزمره شب میکنیم. خداوند انسان را آفریده است که با تلاش و کوشش به خواستههای خود برسد.
سلام دوستان زینب هستم همسفر
در سکون هیچ چیز به وجود نمیآید و هیچ زایشی نیست. این جهان هستی و جسم انسان آن چیزی نیست که میبینیم؛ بلکه بخش بسیار کوچک و جزئی است که ما مشاهده میکنیم. باید در زندگی با تفکر و اندیشه به حرکت خود ادامه دهیم، منتظر مرگ نباشیم؛ زیرا مرگی در کار نیست. البته بدون مقدمه و مطالعه نمیتوانیم فرمان حرکت دهیم، چون با حرکت راه نمایان میشود. این وادی میگوید: در هر شرایطی نترس و حرکت کن، قطعاً در حرکت راه و مسیر نمایان خواهد شد. وقتی مشکلی داریم اگر بخواهیم در خانه بنشینیم و فقط فکر کنیم، هرگز مشکل ما حل نخواهد شد؛ اما وقتی پس از فکر کردن وارد مرحله عمل شویم و حرکت کنیم، راه به تدریج مشخص میگردد. باید خواسته و هدف خود را مشخص کنیم و با تمام وجود برای رسیدن به خواسته خود تلاش کنیم؛ مانند انسان تشنهای که به دنبال آب میگردد.
سلام دوستان میترا هستم یک همسفر
وادی هشتم بیان میکند که باید حرکت کرد. از سکون چیزی به وجود نمیآید و خلق نمیشود. با حرکت است که ساختارها و موجودات خلق میشوند. انسان راکد همانند آبی است که در مرداب میریزد، این آب نمیتواند زندگی و آبادانی به وجود آورد؛ اما فردی که در حرکت باشد مانند رودخانهای جاری است که از زمینهای خشک عبور کرده و به آنها زندگی میبخشد. حرکت نمیتواند بدون تفکر باشد. باید قبل از حرکت تفکر لازم را کرد و سپس تصمیم مناسب را گرفت؛ اما نباید انتظار داشته باشیم که قبل از حرکت تمام مسیر برای ما واضح و روشن شود. اگر در صراط مستقیم قدم برداریم با اولین قدم، حرکتهای بعدی و راه برای ما روشن خواهد شد و خداوند نیز به ما کمک خواهد کرد.
ویراستار: همسفر مریم رهجوی راهنما همسفر رویا (ِلژیون دوم)
رابط خبری: همسفر زهره رهجوی راهنما همسفر رویا (لژیون دوم)
ارسال: همسفر میترا رهجوی راهنما همسفر رویا (لژیون دوم) دبیر سایت
همسفران نمایندگی علی عصارزاده مشهد
- تعداد بازدید از این مطلب :
54