سکون و توقف باعث رکود می‌شود

سلام دوستان سمانه هستم یک همسفر:

دستور جلسه وادی هشتم «با حرکت راه نمایان می‌شود» است. وادی هشتم برای من یکی از وادی‌هایی است که هر چه به آن فکر می‌کنم، بیشتر متوجه می‌شوم که در زندگی بسیار به آن نیاز دارم. با حرکت راه نمایان می‌شود؛ یعنی همیشه لازم نیست از همان ابتدا تمام مسیر را ببینم و بدانم که قرار است به کجا برسم. گاهی فقط کافی است قدم اول را بردارم، حرکت کنم و به مسیر اعتماد داشته باشم. بسیاری از مواقع به دلیل ترس، نگرانی یا فکر کردن بیش از اندازه، در جای خود می‌ایستم و منتظر می‌مانم تا همه‌چیز برای من روشن شود؛ اما زمانی‌که حرکت نمی‌کنم، طبیعتاً راهی هم برای من نمایان نمی‌شود، مانند شخصی که می‌خواهد به مقصدی برسد؛ اما سر جای خود ایستاده و فقط به مسیر نگاه می‌کند تا زمانی‌که قدم برندارد، هیچ اتفاقی نمی‌افتد. من از وادی هشتم یاد گرفتم که حرکت، فقط جابه‌جا شدن نیست؛ حرکت می‌تواند تغییر در تفکر، یک تصمیم درست، یک آموزش گرفتن یا حتی برداشتن یک قدم کوچک برای بهتر شدن باشد. شاید همین قدم کوچک، مسیر تازه‌ای را در زندگی من باز کند.

در کنگره۶۰ افراد با حرکت کردن و ادامه دادن در مسیر آموزش، به‌تدریج تغییر می‌کنند. هیچ شخصی یک‌شبه به مقصد نمی‌رسد. هر قدم تجربه‌ای به همراه دارد و هر تجربه می‌تواند چراغی برای قدم بعدی باشد. امروز سعی می‌کنم اگر خواسته‌ای دارم، به جای این‌که فقط درباره آن فکر کنم، قدمی بردارم. شاید قدم اول بسیار کوچک باشد؛ اما مهم این است که از سکون خارج شوم و حرکت را آغاز کنم. آقای‌مهندس فرمودند: «سفر هزار فرسنگی با قدم اول آغاز می‌شود». خدا را شکر می‌کنم که آموزش‌های کنگره به من یاد داد که در زندگی نباید از ندانستن مسیر بترسم. کافی است قدم درست را بردارم و در مسیر آموزش و عمل حرکت کنم؛ زیرا زمانی‌که حرکت کنم، راه خود را به من نشان خواهد داد.

سلام دوستان ثریا هستم راهنما یک همسفر:

پیام محوری وادی هشتم این است که راه‌حل مشکلات در گرو حرکت و اقدام است، نه در سکون و انتظار. آقای‌مهندس دژاکام بارها تأکید کرده‌اند که تفکر باید پیش از عمل بیاید؛ اما تفکر بدون اقدام، هیچ دردی را درمان نمی‌کند. اگر چه دعا و نیایش جایگاه خود را دارد؛ اما تجربه نشان داده که راه‌حل واقعی زمانی پدیدار می‌شود که فرد گام بردارد و از دیگران کمک بخواهد. در این وادی خواسته مهمترین عامل تأثیرگذار است. شخص باید بداند دقیقاً چه می‌خواهد و برای رسیدن به آن، هدف مشخصی داشته باشد؛ همچنین در ابتدا و انتهای وادی هشتم، به پیمان اشاره شده‌است. پیمان تعهدی است که فرد با خود، نیروی برتر و گروه می‌بندد تا مسیر حرکت را ادامه دهد و از سکون فاصله بگیرد.

حرکت مورد نظر این وادی، حرکتی آگاهانه و در مسیر ارزش‌ها است. سکون و توقف نه‌تنها باعث رکود می‌شود، بلکه احتمال بازگشت به الگوهای مخرب گذشته را افزایش می‌دهد. در عوض حرکت مستمر باعث افزایش ظرفیت تحمل فرد می‌شود و صفات منفی گذشته را از بین می‌برد. زمانی‌که برای اولین‌بار با وادی هشتم آشنا شدم، درک عمیقی از آن نداشتم؛ اما امروز می‌فهمم که این وادی نقشه‌ای نه تنها برای درمان اعتیاد، بلکه برای زندگی است. من یاد گرفته‌ام که به جای ماندن در ترس و تردید، حرکت کنم؛ حتی اگر قدم‌های من کوچک باشند. تجربه‌ نشان داده که با حرکت، راه خود را نشان می‌دهد و موانع یکی‌یکی از سر راه برداشته می‌شوند. امیدوارم این مشارکت کوتاه، یادآور این باشد که رهایی، در گرو حرکت مداوم و توکل بر نیروی برتر است.

سلام دوستان آزاده هستم راهنمای تازه‌واردین یک همسفر:

به‌نظر من وادی هشتم یکی از وادی‌هایی است که بسیار زیبا به ما یاد می‌دهد فقط دانستن کافی نیست؛ باید حرکت کنیم. زمانی‌که عنوان می‌کند: «با حرکت راه نمایان می‌شود»؛ یعنی شاید همیشه از ابتدای مسیر برای ما مشخص نباشد؛ اما زمانی‌که قدم اول را برداریم، ذره‌ذره راه خود را نشان می‌دهد. من در زندگی خود فهمیدم خیلی وقت‌ها منتظر بودم شرایط بهتر شود و ترس من از نتیجه باعث می‌شد شروع نکنم؛ اما کنگره به من یاد داد که باید حرکت کنم و در مسیر، آموزش بگیرم و تجربه کنم؛ حتی اگر قدم‌های من کوچک باشد. مهم این است که متوقف نشوم. تأثیر این وادی روی من این بود که کمتر منتظر معجزه و شرایط ایده‌آل باشم و بیشتر به عمل کردن فکر کنم. زمانی‌که حرکت می‌کنم، مشکلات و توانایی‌های خود را بهتر می‌شناسم و راه درست هم ذره‌ذره برای من نمایان می‌شود. امروز برای من حرکت یعنی ادامه دادن مسیر، خدمت کردن، آموزش گرفتن و ناامید نشدن است؛ زیرا می‌دانم اگر حرکت کنم، راه هم به من نشان داده خواهد شد.

سلام دوستان نگار هستم یک همسفر:

یکی از زیبا‌ترین آموزش‌هایی که من از کنگره گرفتم، این بود زمانی‌که چیزی را با عشق دریافت می‌کنیم؛ باید یاد بگیریم که در ادامه بخشنده هم باشیم. من قبل از کنگره شاید بسیاری از این مفاهیم را فقط در حد حرف می‌شنیدم؛ اما اینجا کم‌کم آموزش گرفتم بخشیدن فقط پول یا مال نیست؛ بخشیدن یعنی از خود، داشته‌ها و توان خود برای ادامه یک مسیر ارزشمند بگذرم. آموزش گرفتم زمانی‌که چیزی باعث رشد و آرامش من شده‌است، می‌توانم سهمی در ادامه پیدا کردن آن مسیر برای دیگران هم داشته باشم. لژیون سردار برای من یکی از جاهایی است که این آموزش را در عمل تجربه می‌کنم. این‌که بخشی از داشته‌هایم را با عشق ببخشم، در واقع تمرین همان آموزشی است که کنگره به من داده است، آموزش گذشتن از منافع شخصی برای انسان‌های دیگر.

شاید هر کدام از ما به اندازه توان خود ببخشیم؛ اما زمانی‌که این بخشش‌ها کنار هم قرار می‌گیرند اتفاق بزرگی شکل می‌گیرد. به‌نظر من زیبایی لژیون سردار در این است که بخشیدن از روی اجبار نیست، بلکه از روی فهم، محبت و قدردانی است. من لژیون سردار را فرصتی می‌بینم برای این‌که بخشی از آموزش‌هایی را که از کنگره گرفتم در عمل زندگی کنم؛ این‌که فراموش نکنم هر چیزی که به من داده شده‌است، فقط برای خود نیست و می‌توانم با بخشیدن، این زنجیره محبت و آموزش را ادامه بدهم؛ همچنین این بخشش به قدرتمند کردن ایمان من بسیار کمک کرد و باعث شد من خود را باور کنم.

نویسنده: جمعی از همسفران نمایندگی چرمهین
رابط خبری: همسفر سهیلا رهجوی راهنما همسفر محدثه (لژیون پنجم)
ویرایش و ارسال: همسفر سمانه رهجوی راهنما همسفر مرضیه (لژیون اول) دبیر سایت
همسفران نمایندگی چرمهین