با حرکت در مسیر درست به مقصد دل خواه می رسیم

دهمین جلسه از دوره چهارم سری کارگاه‌های آموزشی خصوصی مسافران  کنگره ۶۰ نمایندگی تربت حیدریه در روزهای یک شنبه با استادی راهنما محترم مسافر فرهاد و نگهبانی مسافر محمد و دبیری مسافر حاتم با دستور جلسه " وادی هشتم با حرکت راه نمایان می شود"در تاریخ 12 مهر ماه ۱۴۰۵ رأس ساعت ۱۷ آغاز به کار نمود.

خلاصه سخنان استاد:
سلام دوستان فرهاد هستم مسافر
از نگهبان جلسه تشکر می کنم که مسئولیت اداره این جلسه را به من واگذار کردند تا خدمت کنم و آموزش بگیرم.

حدود دو سال پیش برای اولین بار به شهر عزیز تربت حیدریه و نمایندگی آن آمدم و امروز خوشحالم که دوباره در خدمت شما هستم.
موضوع جلسه، وادی هشتم با حرکت، راه نمایان می‌شود.
از چند روز پیش وقتی برای آمدن به شعبه تربت و برگزاری جلسه اجازه گرفتم یک حرکت فکری در ذهنم شکل گرفت. با خودم فکر کردم چه می‌خواهم بگویم و از کجا باید شروع کنم. پس قدم اول یک حرکت فکری بود، حرکتی که از یک پیام در ذهن من شکل گرفت. این خودش یک سفر ذهنی و حرکت در تفکر است.
ما هفت وادی را پشت سر گذاشته‌ایم، وادی اول تفکر بود و حالا در وادی هشتم دوباره به تفکر و حرکت بازمی‌گردیم.
بعد از فکر کردن حرکت فیزیکی آغاز شد، سفری از مشهد به تربت حیدریه اما آیا فقط یک راه برای رسیدن به مقصد وجود دارد؟ مسیرهای مختلفی وجود دارند ولی همه آن‌ها بهترین مسیر نیستند.
وقتی به عنوان سفر اولی وارد کنگره شدم، به من گفته شد برای رسیدن به رهایی باید چه کارهایی انجام دهم. تمام زندگی ما یک سفر است و در کنگره نیز مسیر درمان، از مصرف مواد تا قطع مصرف و رسیدن به درمان مشخص شده است.
به من گفته شد راهنما داشته باشم، آموزش‌ها را جدی بگیرم و با نظم و رعایت اصول حرکت کنم. اگر بعد از کمی بهتر شدن، مسیر را خودم تغییر بدهم وارد جاده‌های فرعی می‌شوم. شاید آن مسیر هم به قطع مصرف برسد اما احتمالا طولانی‌تر، پرهزینه‌تر و دشوارتر خواهد بود.
برای داشتن سفری بهتر، باید به تابلوهای مسیر توجه کنیم. آموزش‌ها و کتاب‌های کنگره نیز همین تابلوها هستند و به ما می‌گویند چگونه حرکت کنیم.
من 15 سال مواد مصرف کردم و به جسم خود آسیب زدم. روش‌های مختلفی را امتحان کردم اما هر بار به نقطه اول برگشتم. وقتی وارد کنگره شدم فهمیدم برای داشتن سفری خوب باید به راهنما و آموزش‌های او توجه کنم.
راهنما هر هفته وقت خود را در اختیار ما می‌گذارد و راهکارهایی برای بهتر شدن ارائه می‌دهد. اگر آموزش‌ها را نشنوم و سی دی ها را ننویسم، سفرم کامل نخواهد بود. راهنما به من می‌گوید چگونه حرکت کنم، مشارکت داشته باشم، اعلام سفر کنم، خوابم را تنظیم کنم و از آموزش‌ها بهره ببرم. همه این‌ها تابلوهای مسیر درمان هستند.
اما آیا با درمان جسم، کار تمام می‌شود؟ خیر. کتاب ما چهارده وادی برای رسیدن به خود است. وادی هشتم می‌گوید: با حرکت، راه نمایان می‌شود. اگر در مسیر حرکت کنیم و به تابلوها توجه داشته باشیم، به مقصد می‌رسیم اما اگر آن‌ها را نادیده بگیریم ممکن است از مسیر خارج شویم.
ممکن است بعد از چند قدم که حالمان بهتر شد تصور کنیم مسیر را بلدیم و دستمان را از دست راهنما جدا کنیم، در این صورت دیگر صدای راهنما را نمی‌شنویم و ممکن است در بیراهه گم شویم و دوباره گرفتار ناامیدی شویم.

باید از خودمان بپرسیم برای چه به کنگره آمده‌ام؟ فقط برای قطع مصرف یا برای درمان واقعی، تعادل و آرامش؟ اگر به دنبال حال خوش و تعادل هستم باید بهای آن را بپردازم یعنی به آموزش‌ها و تابلوهای مسیر توجه کنم.
هر هفته دستور جلسه را دنبال کنم، به تعادل جسم و تنظیم خوابم توجه داشته باشم، دخانیات را کنار بگذارم، با طبیعت و ورزش همراه شوم و در برنامه‌های کنگره شرکت کنم. اگر خودم را جدا از دیگران بدانم و از این فعالیت‌ها فاصله بگیرم، از مسیر اصلی دور شده‌ام.
در ادامه مسیر از ترس به شجاعت و از آشفتگی به صلح و آرامش می‌رسیم. همچنین موضوع جبران خسارت مطرح می‌شود، جبران خسارت از خود، خانواده و جامعه.
باید از جسمی که سال‌ها به آن آسیب زده‌ایم جبران خسارت کنیم، با خانواده با محبت رفتار کنیم و با خدمت و رفتار درست، بخشی از خسارت واردشده به جامعه و اطرافیان را جبران کنیم.
در نهایت پیمان، پیمان با خود و خدای خود. وقتی با خود پیمان می‌بندیم و آن را می‌شکنیم، چیزی جز عذاب وجدان برایمان باقی نمی‌ماند.
پس وادی هشتم یادآوری می‌کند که فقط فکر کردن کافی نیست باید حرکت کنیم. راه در مسیر حرکت نمایان می‌شود. اگر به آموزش‌ها و راهنما متصل باشیم و از مسیر خارج نشویم قدم‌به‌قدم به مقصد نزدیک خواهیم شد.
از اینکه با سکوت خود به صحبت های من گوش کردید از همه شما سپاسگزارم.

عکاس: مسافر حسین
تایپ: مسافر احسان
ویراستار: مسافر رامین
مرزبان کشیک: مسافر محمد
ارسال خبر: مسافر مسعود