حرکت در مسیر تغییر

دستور جلسه این هفته وادی هشتم است: «با حرکت، راه نمایان می‌شود.». جمله‌ای از راهنمای ویلیام، خانم جلالی، شنیدم که برایم بسیار جالب و تأمل‌برانگیز بود: «وادی هشتم زمانی برای ما معنا پیدا می‌کند که هفت وادی قبل را درون کوله‌پشتی خودمان داشته باشیم.» یعنی فقط دانستن وادی‌ها کافی نیست؛ باید آموزش‌هایی را که گرفته‌ایم در زندگی خود کاربردی کنیم.

اگر بخواهم وادی هشتم را از زاویه تجربه خودم نگاه کنم، اولین چیزی که برایم پررنگ می‌شود، خودِ «حرکت» است. مصرف من قلیان بود و شاید در مقطعی با خودم فکر می‌کردم قلیان مثل چیزهای دیگر نیست و مسئله خاصی ندارد. اما وقتی وارد مسیر درمان نیکوتین شدم، کم‌کم متوجه شدم که لازم است نگاهم را تغییر بدهم.

برای من، حرکت از جایی شروع شد که پذیرفتم باید برای خودم کاری انجام بدهم و قدمی در مسیر درمان بردارم. به نظرم سخت‌ترین قسمت، همان قدم اول است؛ درست مثل ماشینی که وقتی می‌خواهد حرکت کند، برای شروع به نیروی بیشتری نیاز دارد. اما وقتی حرکت اولیه اتفاق می‌افتد، ماشین وارد مسیر می‌شود و ادامه دادن آسان‌تر می‌شود.

در مورد من هم همین اتفاق افتاد. شاید شروع کردن برایم سخت بود، اما وقتی حرکت کردم، راه برایم روشن‌تر شد. فهمیدم قرار نیست فقط بگویم «دیگر قلیان مصرف نمی‌کنم»؛ بلکه باید یک مسیر را طی کنم، آموزش بگیرم و تغییر را از درون خودم آغاز کنم. یکی دیگر از موضوعات مهم وادی هشتم برای من، «جبران خسارت» است. در این وادی یاد می‌گیریم که جبران خسارت در سه بخش خسارت از خود، از خانواده و از جامعه انجام می‌شود.

اولین بخش، جبران خسارت از خودم است. من با مصرف نیکوتین، به جسم خودم توجه کافی نداشتم. امروز جبران خسارت برای من این نیست که فقط گذشته را سرزنش کنم؛ بلکه یعنی از همین امروز به جسم، روان و زندگی خودم اهمیت بدهم و در مسیر درمان حرکت کنم. وقتی آموزش می‌گیرم، نظم بیشتری پیدا می‌کنم و سعی می‌کنم از ضد ارزش‌ها فاصله بگیرم، در واقع دارم قدم‌به‌قدم خسارتی را که به خودم وارد کرده‌ام جبران می‌کنم. البته می‌دانم جبران خسارت یک‌شبه اتفاق نمی‌افتد. همان‌طور که آسیب و عادت در یک روز ایجاد نشده است، اصلاح و بازسازی هم زمان می‌خواهد. بنابراین باید صبر داشته باشم و به حرکت خود ادامه بدهم.

قسمت دوم، جبران خسارت از خانواده است. شاید در دوران مصرف قلیان همیشه متوجه تأثیری که رفتار و انتخاب‌های من بر خانواده می‌گذاشت، نبودم؛ اما وقتی آموزش گرفتم، متوجه شدم جبران خسارت فقط با حرف زدن اتفاق نمی‌افتد، بلکه باید در رفتار من دیده شود. اگر قبلاً بی‌حوصله بودم، باید صبورتر شوم. اگر قدر محبت کسی را نمی‌دانستم، یاد بگیرم قدردان باشم. اگر باعث نگرانی خانواده‌ام شده‌ام، با رفتار درست و آرامش بیشتر به آن‌ها نشان بدهم که در مسیر تغییر هستم. به نظرم یکی از زیباترین شکل‌های جبران خسارت این است که اشتباه گذشته را دوباره تکرار نکنیم.

قسمت سوم، جبران خسارت از جامعه است. امروز یاد می‌گیرم که فقط به خودم فکر نکنم. وقتی در جامعه هستم، باید به حق، آرامش و آسایش دیگران هم توجه داشته باشم. آموزش‌های کنگره به من یاد داده است که قرار نیست دیگران را قضاوت کنم یا بخواهم آن‌ها را تغییر بدهم؛ ابتدا باید خودم را تغییر بدهم. اگر خودم یاد گرفته باشم درست حرکت کنم، همین رفتار می‌تواند بدون اینکه بخواهم چیزی را به دیگران ثابت کنم، برای اطرافیانم یک آموزش باشد.

موضوع دیگری که در وادی هشتم برای من بسیار مهم است، «پیمان» است. من پیمان را فقط یک جمله یا یک مراسم نمی‌بینم. برای من، پیمان یعنی با خودم قرار بگذارم که آموزش‌هایی را که گرفته‌ام، در زندگی اجرا کنم و هر روز تلاش کنم از روز قبل بهتر باشم. ممکن است نتوانم بگویم از این به بعد هیچ اشتباهی نمی‌کنم؛ اما می‌توانم بگویم تلاش می‌کنم اشتباهاتم را بشناسم، از آن‌ها درس بگیرم و دوباره تکرارشان نکنم.

من به عنوان راهنمای درمان نیکوتین، وقتی به وادی هشتم نگاه می‌کنم، می‌بینم که فقط نباید درباره حرکت صحبت کنم؛ خودم هم باید در حرکت باشم. اگر آموزش می‌دهم، باید خودم به آن عمل کنم. اگر از جبران خسارت صحبت می‌کنم، باید در زندگی خودم جبران را ببینم. اگر از دوری از ضد ارزش‌ها صحبت می‌کنم، باید خودم هم هر روز برای بهتر شدن تلاش کنم.

برای من، «با حرکت، راه نمایان می‌شود» یعنی منتظر نباشم همه‌چیز از ابتدا برایم روشن باشد و بعد حرکت کنم. گاهی لازم است قدم اول را بردارم تا قدم‌های بعدی برایم نمایان شوند. خدا را شکر می‌کنم که وادی‌ها پشت سر هم قرار گرفته‌اند و هر کدام چیزی به من یاد می‌دهند.وادی هشتم به من می‌گوید: حالا که آموزش گرفته‌ای، حرکت کن؛ آموزش‌ها را از ذهن و زبانت به زندگی‌ات بیاور. امیدوارم بتوانم هر روز یک قدم کوچک اما واقعی بردارم؛ قدمی که مرا به خودِ بهترم نزدیک‌تر کند و باعث شود امروز من، بهتر از دیروز من باشد.

نویسنده و رابط خبری: راهنما مسافر مریم (لژیون ویلیام وایت)
عکاس: همسفر بتول رهجوی راهنما همسفر الهام (لژیون یازدهم)
ارسال: همسفر ریحانه رهجوی راهنما همسفر مرضیه (لژیون اول) دبیر سایت
همسفران نمایندگی خلیج‌‌فارس بوشهر