تا زمانی حرکت نکنیم راهی برای مسیر پیدا نمی‌شود

همسفر زینب:
با حرکت راه نمایان می‌شود»؛ یعنی تا زمانی که حرکت نکنیم، راهی برای مسیر پیدا نمی‌شود. یک مصرف‌کننده تا زمانی که وارد جلسات نشود و در لژیون ننشیند، راه برایش پیدا و مشخص نمی‌شود. خواستِ مسافر و همسفر، حرکت است؛ آن‌ها باید حرکت کنند تا مسیرشان نمایان شود، چرا که تا زمانی که راه پیدا نشود، به هدف نخواهند رسید.خداوند فرموده است: «من شما را وادار به حرکت نمی‌کنم، اما زمانی که ببینم شما حرکت کرده‌اید و یک قدم برداشته‌اید، من برای هر یک قدم شما، ده قدم برمی‌دارم و شما را یاری می‌کنم.»اعضای کنگره ۶۰ به‌خوبی می‌دانند که برای درمان کامل اعتیاد و رسیدن به تعادل بعد از قطع مواد مخدر، بایستی هر سه مؤلفه «جسم، روان و جهان‌بینی» به تعادل برسند؛ چراکه ممکن است فرد بعد از قطع مصرف به درمان برسد، ولی به تعادل نرسد. آموزش‌های کنگره ۶۰ در اکثر نوشتارها و متون، از جمله کتاب «عبور از منطقه ۶۰ درجه زیر صفر»، به‌خوبی این مسیر را برای ما روشن کرده است.

همسفر زهرا:
این وادی‌ها برای من هرکدام شاه‌کلیدی هستند که می‌توانم در مسیر زندگی‌ام از آن‌ها استفاده کنم. انسان موجودی است که با اختیار کامل خلق شده؛ یعنی حق انتخاب و گزینش راه خود را دارد.
ما می‌توانیم مسیر ارزش‌ها، تقوا، عشق و محبت را انتخاب کنیم و هم می‌توانیم مسیر دروغ، کینه، نفرت، انتقام، خیانت و فساد را انتخاب کرده و طی کنیم. هرکدام از این راه‌ها مقصد متفاوتی دارد که اگر انتخاب‌مان دقیق و درست باشد، به جایگاه و مکانی می‌رسیم که از همان‌جا انشعاب یافته‌ایم و نزد خداوند سفیدرو هستیم. ولی اگر راه‌مان را غلط انتخاب کنیم، از همان اولِ راه که حرکت کردیم با مشکلات زیادی روبه‌رو هستیم و نزد خداوند سیاه‌رو و خجالت‌زده هستیم.این وادی به منِ همسفر می‌گوید که باید حرکت کنم و راه درست را پیدا کنم. اگر در یک‌جا ساکن باشم و هیچ حرکتی انجام ندهم، از مسیر خارج می‌شوم. من باید خواسته و هدف مشخصی داشته باشم، در مسیر آن‌ها تلاش کنم و در مسیر تقوا، عشق و محبت حرکت کنم.

 رابط‌خبری: همسفر فاطمه رهجو ‌راهنما همسفر زینب (لژیون دوم)

عکاس: همسفر سمیرا رهجو راهنماهمسفر ساغر (لژیون چهارم)
ویراستاری و ارسال: همسفر فاطمه(نگهبان سایت)
همسفران نمایندگی ازادشهر