انسان جاهل خار چشم دیگران را می‌بیند اما از تیر در چشم خود غافل است.

به نام قدرت مطلق الله

کمک راهنمای محترم همسفر خانم الهام در لژیون مجازی چنین فرمودند:

جهالت از نادانی می‌آید و نادانی به معنای نبودن است. این تصور می‌شود که منیت، ترس و ناامیدی عامل جهالت است اما برعکس، جهالت عامل منیت، ترس و ناامیدی است. خودخواهی نیز ناشی از نادانی است. همه می‌دانیم هم‌زمان با خلقت انسان، خداوند به او قابلیت عقل و اختیار داد که در ادامه، آن قدرت، قضاوت نیز به همراه داشت. قضاوت به معنی حکم صادر کردن است که از منیت سرچشمه می‌گیرد و نتیجه آن ترس و ناامیدی است. قدرت قضاوت در مورد رفتار خود به انسان داده‌شده است زیرا انسان لحظه‌به‌لحظه در حال قضاوت و انتخاب است.

انسان همیشه بر سر دوراهی‌های بزرگ و کوچک قرار می‌گیرد. از دوراهی انتخاب شغل و مسکن تا دوراهی‌های انتخاب پوشاک و غذا اما بهتر است بدانیم دوراهی که به‌ظاهر سخت است، در انتها آسایش و آرامش را به ارمغان خواهد آورد و برعکس راهی که به‌ظاهر سهل است، شقاوت و سختی به همراه دارد. همان‌طور که قبلاً گفته شد، توانایی قضاوت برای کنترل و حساب رفتار خود ما در اختیارمان قرار داده‌شده است که در این حالت این قدرت، در رشد و تعالی انسان مثمر ثمر خواهد بود اما قضاوت بیجا در مورد دیگران ناشی از جهالت است. درواقع هر چه انسان دانایی بالاتری داشته باشد، قضاوت کمتر و بیشتر بر پایه حقیقت استوار است. بهتر است به این نکته توجه کنیم که هرکدام از ما براثر جهالت به قضاوت مشغول شویم، وارد بازی می‌شویم که ممکن است کینه، حسادت و منیت را در ما شکل دهد و همان‌طور که همه می‌دانیم این خصایص از نیروهای بازدارنده هستند و انرژی که در جهان‌بینی به‌عنوان سرمایه و پول از آن نام‌برده می‌شود را به‌راحتی از دست می‌دهیم. درصورتی‌که با دانایی می‌توانیم از انرژی موجود در زندگی روزمره برای ارتقاء شخصیت و دانشمان استفاده کنیم. به تعبیر دیگر، قضاوت، آن‌هم از روی ظاهر و ناآگاهی به معنی پرتاب موشک به سمت قلب طرف مقابلمان است و در ادامه همه می‌دانیم که موشک جواب موشک خواهد بود. فردی اجازه حکم صادر کردن را دارد که بر اساس آگاهی، مدارک و شواهد و وجدان بر مسلک قضاوت بنشیند، نه شخصی که با نگاه سطحی و ظاهربینان بدون آگاهی و مدرک لازم حرفی را منتقل کند زیرا بسیاری از سوء تفاهمات زندگی بر اساس همین قضاوت‌های ناآگاهانه شکل‌گرفته است. قاضی که  تحصیل‌کرده این امر است، گاهی احتمال دارد با همه مدارک و شواهد حکم خطا صادر کند. پس وای بر فرد جاهلی که بدون داشتن آگاهی و اطلاعات لازم در جایگاه داور قرار بگیرد.

به گفته آقای مهندس، انسان جاهل خار چشم دیگران را می‌بیند اما از تیر در چشم خود غافل است. باشد که همگی از این خصلت دورباشیم.

همسفر خانم ژاله:

قضاوت به معنی حکم صادر کردن است و جهالت به معنی نادانی. حال که با مفهوم لغوی کلمه آشنا شدیم شاید بتوانیم بهتر آن را درک کنیم. به گفته شاعر که می‌گوید:

تو مو می‌بینی و من پیچش مو        تو ابرو و من اشارت‌های ابرو

تا زمانی که در جایگاه طرف مقابل نباشیم، اجازه قضاوت نداریم زیرا بیشتر ما بیرون گودنشسته و تصور می‌کنیم که افراد اطراف ما خوشبخت هستند اما وقتی از نزدیک با آن‌ها ارتباط برقرار می‌کنیم، می‌فهمیم که با چه مشکلاتی دست‌به‌گریبان هستند. یک انسان آگاه و دانا، قضاوت را به قدرت مطلق می‌سپارد زیرا انسان جاهل می‌خواهد از یک موضوع کوچک کوه بسازد و با این روش عیوب خود را مخفی کند اما یک انسان آگاه می‌داند که بادانش می‌تواند هم برای خود و هم برای دیگران زندگی خوب بسازد. به‌عنوان جمله آخر: قضاوت نکن تا قضاوت نشوی، ببخش تا بخشیده شوی، دوست داشته باش و محبت کن تا دوستت داشته باشند.

همسفر خانم فهیمه:

درجایی که نور نباشد، تاریکی است. وقتی نور بتابد، خودبه‌خود همه‌جا روشن می‌شود. مسئله دانایی و نادانی نیز این‌گونه است. وقتی چیزی وجود نداشته باشد، نادانی شکل می‌گیرد اما برای آگاهی پیش‌نیاز لازم است. زمانی که جهالت وجود داشته باشد، ترس، ناامیدی، منیت و... همراه دارد. خرافات و ناامنی پیش‌نیاز نادانی نیست بلکه میوه نادانی است. مصرف مواد هم بر اساس نادانی شکل می‌گیرد اما وقتی آگاهی بالا برود، همچون نور که تاریکی را از بین می‌برد، نادانی از بین می‌رود و فرد از مصرف مواد کناره می‌گیرد اما در مورد قضاوت باید بگویم زمانی که انسان خلق شد، خداوند به ملائکه که در مورد خلقت انسان سؤال کرده بودند، گفت: انسان را از خاک آفریدم و به او قدرت عقل و اختیار دادم. ازاین‌جهت او را اشرف مخلوقات نامیده‌ام  و هر موجودی که از قبل آفریده‌ام، ازجمله حیوانات، در اختیار انسان خواهند بود اما سرنوشت انسان به دست خود اوست و از آن زمان در معرض قضاوت‌های کوچک و بزرگ قرارگرفته است. دوراهی‌های شقاوت و سعادت، درمان و بیماری، حق و ناحق که انتخاب هرکدام از این دوراهی‌ها گاهی به صدها راه نیز ختم  می‌شود. همه می‌دانیم که خداوند گنج‌ها را در زیرزمین قرار داده است تا برای رسیدن به آن، سختی‌ها را تحمل‌کنیم. پس در انتخاب دوراهی‌ها باید بدانیم مسیری که به‌ظاهر سهل است، در انتها سختی به همراه دارد و مسیری که به‌ظاهر سخت است، در انتهای آن آسایش و آرامش خواهد بود. پس باید باتحمل سختی‌ها به آرامش رسید.

همسفر خانم اعظم:

بزرگ‌ترین دشمن ما جهل ماست. نادانی از نبودن و نیستی می‌آید. درواقع در صورت نبودن علم، نادانی شکل می‌گیرد که به دنبال آن، منیت، ترس، خرافات و سایر نیروهای بازدارنده به وجود می‌آید و چه نادان است شخصی که عمر خود را که مهم‌ترین سرمایه اوست، به قیمت ناچیز و بر اساس جهالت و قضاوت از دست بدهد. قضاوت نا به‌جا ثمره جهالت است. درواقع فرد آگاه، خود را از قضاوت کردن دورنگه می‌دارد و این امر را به اهلش واگذار می‌کند. آقای امین در سی دی "خواست، تقدیر، تفکرات" می‌فرمایند: گاهی ما از اندیشه و تفکر و خواست خودمان اطلاعی نداریم چه‌بسا از دیگران، پس نباید به خود اجازه دهیم در امور دیگران دخالت و قضاوت کنیم.

با تشکر از کمک راهنمای محترم همسفر خانم الهام و همسفران لژیون دوازدهم