جلسه نهم از دوره سیوهفتم کارگاههای آموزشی خصوصی همسفران کنگره۶۰ نمایندگی امین قم به استادی همسفر زهره، نگهبانی همسفر بهاره و دبیری همسفر زهرا با دستور جلسه «آداب معاشرت، ادب و بیادبی، تعادل و بیتعادلی» روز دوشنبه ۱۸ خردادماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۶:۰۰ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:
خدا را شکر میکنم که یکبار دیگر این فرصت نصیب من شد تا در این جایگاه قرار بگیرم. از ایجنت، مرزبانان و راهنما همسفر فاطمه تشکر میکنم که به من اجازه دادند در این جایگاه قرار بگیرم، خدمت کنم و آموزش بگیرم. دستور جلسه امروز دو بخش دارد: بخش اول: آداب معاشرت، ادب و بیادبی، بخش دوم: تعادل و بیتعادلی همه این واژهها با یکدیگر ارتباط مستقیم دارند. اگر بخواهیم تعریفی از تعادل داشته باشیم، واژه تعادل از عدالت میآید و عدالت یعنی هر چیزی سر جای خودش قرار بگیرد. وقتی یک شخص به تعادل میرسد، یعنی به پایداری دست یافته است که میتواند همه چیز را در جای خود و به اندازه خود به اجرا درآورد.
اساس کار کنگره۶۰ بر مبنای تعادل است؛ به همین دلیل است که آقای مهندس میفرمایند: «درمان فوق ترک و تعادل فوق درمان است.» در کنگره۶۰ ما مصرفکنندهای نداریم که قبل از رسیدن به تعادل بخواهد به درمان برسد؛ یعنی درمان قطعی در کنگره۶۰ همراه با تعادل است. حال اگر هر کدام از ما که در این مسیر قرار گرفتهایم بتوانیم آموزشهایی را که دریافت کردهایم کاربردی کنیم، به تدریج ما را از نفس اماره خارج کرده و به نفس لوامه میرساند؛ این امر مستلزم ایجاد تغییرات مثبت در درون ما است. تعادل دستاوردهای فراوانی به همراه دارد که ابتداییترین آنها، رعایت آداب معاشرت ادب است. اگر هر یک از ما خود را با روز نخست ورودمان به کنگره۶۰ مقایسه کنیم متوجه تغییرات بزرگی در تمام زمینهها بهویژه رفتار، گفتار و روابط اجتماعی خود خواهیم شد.
به یاد دارم روزی که برای نخستین بار وارد کنگره۶۰ شدم وقتی استاد جلسه از تازهواردین خواست تا خود را معرفی کنند؛ حتی قادر به بیان نام خود نبودم؛ چرا که مهارت ارتباط اجتماعی مناسبی نداشتم. همیشه با خود میاندیشیدم که آیا روزی میرسد که بتوانم مشارکت کنم؟ قرار گرفتن در جایگاه استادی برای من بسیار دور از ذهن بود. مشاهده تغییرات مثبت امروز نشاندهنده آن است که در مسیر درستی قرار گرفتهایم و این آموزشها ما را بهتدریج به سمت تعادل هدایت میکنند.
فردی که دچار بیتعادلی است، چه ویژگیهایی دارد؟ چنین شخصی قطعاً نمیتواند ارتباط اجتماعی سالمی با دیگران برقرار کند و از آداب معاشرت درستی برخوردار نیست؛ این نقص در گفتار، رفتار و نحوه برخورد او بهوضوح نمایان است. آقای مهندس میفرمایند: «ما انسان بد نداریم، اگر کسی مرتکب بدی میشود، به دلیل جهل و نادانی اوست.» فرد بیادب به این دلیل رفتار نادرستی دارد که هنوز به آگاهی لازم نرسیده است و درک درستی از آداب معاشرت پیدا نکرده است. حال پرسش اینجاست که در برخورد با این افراد چگونه باید رفتار کنیم؟
نخست اینکه آنها میتوانند معلمی برای ما باشند؛ همانطور که لقمان حکیم در پاسخ به این پرسش که «ادب را از که آموختی؟» گفت: «از بیادبان». وقتی رفتارهای ناپسند دیگران را میبینیم سعی میکنیم از آنها دوری کنیم و آن را تکرار نکنیم؛ آنها به ما میآموزند که بدی ناپسند است. در برخورد با چنین افرادی دو راه پیش رو داریم یا مانند خودشان رفتار کنیم که در این صورت تفاوتی با آنها نخواهیم داشت و آنها هرگز متوجه اشتباهشان نمیشوند یا با رفتاری شایسته و محترمانه برخورد کنیم تا شاید از این طریق، تأثیر مثبتی بر آنها بگذاریم.
در مجموع این دستور جلسه به ما میآموزد که هر کاری آداب ویژه خود را دارد و اگر آنها را بشناسیم و رعایت کنیم به ادب و در نهایت به تعادل نزدیکتر میشویم؛ حتی سادهترین امور روزمره مانند راه رفتن، صحبت کردن، غذا خوردن، نشستن و ایستادن، آداب خاص خود را دارند که رعایت آنها نشاندهنده شخصیت ماست. در کنگره۶۰ میگویند که وقتی در برابر راهنما مینشینید کوچکترین کار، رعایت ادب این است که پا روی پا نیندازید، این موضوع نشان میدهد که حتی طرز نشستن نیز میتواند بیانگر میزان ادب و شخصیت انسان باشد. امیدوارم همه ما در کنگره۶۰ بتوانیم با آموزش گرفتن و تبدیل دانایی به دانایی مؤثر به تعادل برسیم و آرامش را برای خود و دیگران به ارمغان بیاوریم.

مرحله ۳۰ سیدی همسفر فاطمه رهجوی راهنما همسفر فاطمه

مرزبانان کشیک: همسفر معصومه و مسافر ابراهیم
تایپیست: همسفر زهرا رهجوی راهنما همسفر مریم (لژیون هفتم)
عکاس: همسفر رقیه رهجوی راهنما همسفر معصومه (لژیون چهارم)
ویرایش و ارسال: مرزبان خبری همسفر معصومه
همسفران نمایندگی امین قم
- تعداد بازدید از این مطلب :
125