چهاردهمین جلسه از دوره سوم کارگاه‌های آموزشی ـ خصوصی خانم‌های مسافر و همسفر نمایندگی شقایق قشم، با استادی راهنما مسافر هورا، نگهبانی همسفر مریم و دبیری مسافر هیلدا، با دستور جلسه «صورت مسئله اعتیاد»، روز چهارشنبه ۸ مهرماه ۱۴۰۵، رأس ساعت ۱۳:۰۰، در محل دانشگاه خوارزمی قشم آغاز به کار نمود.
سخنان استاد:
سلام دوستان، هورا هستم، یک مسافر.
خداوند را شاکرم که در عصر و زمانی زندگی می‌کنم که کنگره ۶۰ وجود دارد؛ بستری که راه درمان قطعی بیماری اعتیاد را برای ما هموار کرد. دستور جلسه «صورت مسئله اعتیاد»، یکی از کلیدی‌ترین و بنیادی‌ترین مباحث در کنگره است. فهم عمیق این موضوع به ما نشان می‌دهد که در چه جایگاهی قرار داریم و هدف از حضورمان چیست.
در تعاریف رایج، اعتیاد اغلب با برچسب‌هایی چون «عادت به رفتار غلط» یا «مسمومیت» اشتباه گرفته می‌شود. اعتیاد رفتار نیست و ماده مخدر سم نیست. صورت مسئله اعتیاد در کنگره۶۰ بر حقیقتی علمی استوار است؛ اعتیاد یعنی جایگزینی مخدرهای بیرونی به جای مخدرهای طبیعیِ درونیِ بدن.
بدن انسان به‌طور خودکار مواد شبه‌افیونی حیاتی نظیر انکفالین، دینورفین و اندورفین را تولید می‌کند. قدرت این مواد در بدن انسان به‌قدری شگفت‌انگیز است که آقای مهندس تمثیل می‌زنند: مقدار کمی از این مواد، یعنی دینورفین یا انکفالین تولیدشده در بدن انسان، می‌تواند حتی یک فیل تنومند را بیهوش کند! ما در کنگره به دنبال بازسازی این سیستم هوشمند هستیم.
من با مصرف مواد، این سیستم را به هم ریخته‌ام و دچار اعتیاد شده‌ام. بنابراین، اعتیاد داشتن به این معنا نیست که یک انسان بی‌اراده، نادان یا نادرست زندگی کرده است؛ برچسب‌های نادرستی که خیلی‌ها به فرد مصرف‌کننده می‌زنند. خیر، این‌گونه نیست؛ یک جایگزینی اتفاق افتاده، فرد بیمار شده و سیستم بدنش دچار اختلال گشته است. سیستمی که آقای مهندس برای اولین بار با نام سیستم ایکس معرفی کردند.
صورت مسئله دقیقاً همین پدیده «جایگزینی» است. ما در کنگره طی مدت ۱۰ الی ۱۱ ماه، با استفاده از شربت OT سفر می‌کنیم. دوز مشخصی مصرف می‌شود، بالا می‌رود و سپس کاهش می‌یابد. پس از پایان این سفر می‌بینیم که فرد به رهایی رسیده، حالش خوب است و هیچ‌گونه وسوسه‌ای ندارد.
اعتیاد تا پیش از کنگره درمان نمی‌شد، زیرا هیچ‌کس نمی‌دانست در بدن یک فرد معتاد، چه اتفاقی افتاده است. آقای مهندس دژاکام به‌تنهایی و با ایمان، این مسیر را شکافتند و امروز می‌بینیم که هیچ‌جا به غیر از کنگره ۶۰، درمان قطعی اعتیاد وجود ندارد. تمام دنیا به دنبال پیاده‌سازی این روش هستند و به واسطه ارتباط جناب مهندس با آقای ویلیام وایت، این متد در آمریکا و سطح بین‌الملل مورد توجه قرار گرفته است.
ما در کنگره به دنبال نبش قبر گذشته نیستیم؛ مهم نیست چرا مصرف‌کننده شدیم، مهم این است که چطور سیستم ایکس را بازسازی کنیم. آقای مهندس صورت مسئله را کشف کردند، چراغ راه را روشن کردند، داروی OT و روش DST را هم در اختیارمان گذاشتند؛ دیگر چه می‌خواهیم؟
نکته دیگر اینکه آقای مهندس علاوه بر صورت مسئله اعتیاد، مبدأ را نیز یافتند. مبدأ یک معتاد ۶۰ درجه زیر صفر است، یخبندانی که در آن، هیچ حیاتی وجود ندارد و تمام حس‌ها بسته است.
درمان در کنگره ۶۰ یک «پکیج کامل» شامل سه ضلع جسم، روان و جهان‌بینی است. بسیاری تصور می‌کنند فقط با مصرف دارو به درمان می‌رسند، اما اگر ضلع جهان‌بینی رشد نکند، مثلث درمان متوازن نمی‌شود. نوشتن سی‌دی، حضور در لژیون و مشارکت در جلسات، تضمین‌کننده رشد ضلع جهان‌بینی است. اگر دارو بخوریم، اما جهان‌بینی ما رشد نکند، دارو تأثیر واقعی خود را نمی‌گذارد. مطالعه کتاب ۱۴ مقاله، بسیار کمک می‌کند بدانیم در اینجا چه اتفاقی در جریان است.
وقتی جسم و جهان‌بینی درست شد، ما به جایگاهی می‌رسیم که آقای مهندس می‌فرمایند: «بی‌شراب، شوریده‌ایم و بی مِی، مست»؛ نشئگی حقیقی همین تعادل، سلامتی و باز شدن حس‌ها است. در این حالت، بسیاری از بیماری‌های روان‌تنی (سایکوسوماتیک) که ناشی از تخریب جسم و افکار منفی بود، درمان می‌شود.
شخصی که به این تعادل برسد، خوش‌خلق می‌شود. اگر در ترافیک کسی جلوی ما بپیچد، دیگر به دنبال انتقام‌جویی تا هزاران کیلومتر نیستیم؛ بلکه با دیدن خطای دیگران می‌دانیم سیستم این فرد قطعاً دچار اختلال است و حالش خوب نیست، پس با گذشت و صبوری از کنار آن می‌گذریم.
در پایان، از جناب مهندس دژاکام بسیار سپاسگزارم که این مسیر چراغانی‌شده را برای ما گشودند. امیدوارم با تلاش و مشارکت همه شما عزیزان، این دستور جلسه را به بهترین شکل درک کنیم و به تعادل پایدار برسیم.
تایپ و ویرایش: مسافر هیلدا ـ لژیون یکم ـ نمایندگی شقایق قشم
عکس: مسافر معصومه ـ لژیون یکم ـ نمایندگی شقایق قشم
بازبینی و ارسال: همسفر سولماز
- تعداد بازدید از این مطلب :
17