قدم بزرگ

جلسه هفتم از دوره ششم جلسات لژیون سردار همسفران کنگره۶۰ نمایندگی ابن‌سینا با استادی پهلوان همسفر خدیجه، نگهبانی راهنما همسفر هاجر و دبیری دنور همسفر طاهره با دستور جلسه «صورت مسئله اعتیاد» روز سه‌شنبه ۷ مهرماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۳:۴۵ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

خیلی خوشحال هستم که امروز در این شعبه حضور دارم و روی ماه شما را می‌بینم. امیدوارم که بتوانم آموزش‌هایی که از این جلسه می‌گیرم را در زندگی خویش کاربردی کنم. از نگهبان همسفر هاجر که به من افتخار دادند و مرا در این بستر عشق دعوت کردند بسیار سپاسگزارم. از آقای مهندس، خانواده پر مهر ایشان و تمام خدمتگزارانی که باعث شدند امروز من در این شعبه باشم نیز قدردانی می‌کنم. اکنون که اوایل ماه مهر و شروع سال تحصیلی می‌باشد، درس ما در کنگره نیز صورت مسئله اعتیاد است. ما بر خلاف انسان‌هایی که بیرون از کنگره قراردارند، یاد گرفتیم که اول صورت مسئله مشکلاتمان را بشناسیم، سپس شروع به شکافتن کنیم و برای آن‌ها راه حل پیدا کنیم. دلیل این‌که کنگره۶۰ در این سال‌ها پیشرفت کرده و موفق بوده همین است که صورت مسئله اعتیاد را از اول شکافت و شروع به درمان کرد.

هر مسافری که وارد کنگره شد، اول اعتیاد را شناخت و متوجه شد که چه تخریب‌هایی به زندگی، جسم و روان خود وارد کرده و آرام‌آرام شروع به حرکت کرد. هدف آقای مهندس با تشخیص صورت مسئله اعتیاد این بود که یک نفر از دام اعتیاد نجات پیدا کند. حرکت کردن در این مسیر باعث شد صورت مسئله یک‌سری بیماری‌ها روشن و درمان بشوند. طبق صحبت های آقای مهندس در روز چهارشنبه، یک مسافر وقتی وارد کنگره می‌شود و شروع به سفر با روشDST و دارویOT می‌کند، در کنار درمان اعتیاد، خیلی از بیماری‌های او نیز درمان می‌شود. همه این اتفاقات مثل درمان اعتیاد به مواد مخدر، سیگار، اضافه وزن و حتی کاهش وزن در کنگره۶۰ انجام می‌گیرد؛ همه این‌ها مسائلی بودند که در دنیا به عنوان مشکلات لاعلاج و لاینحل شناخته می‌شدند. خدا را شکر آقای مهندس با انجام آزمایشات مختلف در حال تحقیق روی بیماری‌های MS، سرطان و... هستند و بسیاری از مقالات ایشان در برترین دانشگاه‌ها پذیرفته شده است.

پشت همه این دستاوردها، زحمات آقای مهندس، خانواده محترم ایشان و تمام خدمتگزارانی است که از جان، مال، وقت و انرژی خودشان گذشتند تا یک نفر به رهایی و سلامتی برسد. اگر بخواهم این دستور جلسه را به لژیون سردار ربط بدهم، من چگونه می‌توانم جواب این همه زحمت را بدهم؟ انسان از بدو تولد تمام صفات خداوند را درون خود مثل یک دانه و بذر کوچک دارد. حال به‌ دلیل این‌که در تاریکی بوده این بذر را نتوانسته به‌درستی پرورش بدهد. من وقتی وارد کنگره می‌شوم، مقابل نور الهی قرار می‌گیرم. باید به بذرهای درونی خویش کمک کنم تا رشد کنند و به ثمر برسند. یکی از این بذرهای قشنگ خداوند بخشش است. بخشش چگونه است؟ بخشش مالی و جانی. من که نتوانستم دیگر جایگاه‌های خدمتی را تجربه کنم، ولی توان مالی دارم، پس می‌توانم وارد لژیون سردار شوم و مالی خدمت کنم.

قرار نیست من یک‌دفعه پهلوان و دنور بشوم یا مبلغ بالایی کارت بکشم. نباید به اطرافیان خود نگاه کنم و بگویم آن‌ها دنور شده‌اند، اگر من بخواهم سرداری اعلام کنم زشت است. خیر اصلاً این‌طور نیست. ما در کنگره آموختیم که می‌توان همه چیز را با روشDST حل کرد. من بایستی در حد توان خودم حرکت کنم. حال از کجا بدانم که پرداختی خودم را نباید دست کم بگیریم؟ وقتی من شروع به حرکت می‌کنم، این حرکت من یک صورپنهان و یک صورآشکار دارد. شاید وقتی من شش میلیون کارت می‌کشم، درخیال دیگران این شش میلیون در مقابل آن ششصد میلیون کم باشد؛ ولی در صورپنهان این‌طور نیست! در صورپنهان من صد خودم را گذاشتم. ممکن است شخصی که ششصد میلیون پرداخت کرده، صد خود را نگذاشته باشد و توان او خیلی بیشتر باشد؛ پس صورپنهان پرداختی‌هایمان، خیلی عظیم‌تر از آن چیزی است که فکر می‌کنیم.

وقتی صد خودمان را می‌گذاریم یعنی پهلوان زندگی خودمان هستیم؛ البته همه همسفران وقتی کنار یک مسافر قرار می‌گیرند و بال پرواز آن‌ها می‌شوند، قطعاً پهلوان هستند و به این بخشیدن مالی هیچ ارتباطی ندارد. من آموزش گرفتم که دیگران کاشتند و من خوردم، اکنون نوبت من است بکارم تا دیگران و آیندگان استفاده کنند. آموختم هر چیزی یک بهایی دارد. از قدیم گفتند: بهشت را به بها می‌دهند نه به بهانه. در این روزگاری که هیچ‌کس هزار تومان به کسی نمی‌بخشد. کنگره۶۰ روزبه‌روز شاهد پهلوان و آدم‌هایی است که بابت جایگاه نشان در بی‌نشانی، صف می‌بندند و به آقای مهندس التماس می‌کنند که در این بستر نور و عشق سهیم باشند. آقای مهندس خودشان فرمودند کسی که خدمت جانی یا مالی انجام بدهد، در تمام سطوح علمی، کاربردی و جهان‌بینی کنگره سهیم است؛ پس پرداختی‌هایمان را با هر مبلغی که شرکت می‌کنیم، دست کم نگیریم و سعی کنیم با تمام توان ببخشیم و صادقانه حرکت کنیم.

همه ما می‌دانیم که کنگره۶۰ نیازی به حضور و پول ما ندارد. ما باشیم یا نباشیم کنگره به مسیر خود ادامه می‌دهد؛ اما این حرکت، باعث می‌شود که من ارتقاء پیدا کنم و به تکامل لازم برسم. این حرکت برای من یک قدم بزرگ است؛ برای این‌که درون خود را ترکیه و پالایش کنم و به نور الهی برسم. میوه این قدم همان آسایش و آرامشی است که در زندگی من نمایان می‌شود. من بایستی بدانم وقتی این قدم را برمی‌دارم، انتهای این مسیر چه چیزی را به من نشان می‌دهد؟ احیاء شدن یک انسان، خانواده، جامعه و کشور. خدا را شکر می‌کنم که در این مسیر قرار گرفتم و خیلی تشکر می‌کنم از مسافرم که همیشه کنارم بوده و مرا حمایت کرده است. یک روزی من او را حمایت کردم و کنارش بودم تا به این‌ نقطه رسید؛ اما از روزی که وارد کنگره شد، او به من کمک کرد تا پای به پای همدیگر حرکت کنیم. از راهنمای خود سپاسگزارم که امروز قبول زحمت کردند و همراه من بودند. در آخر از آقای مهندس تشکر می‌کنم و از خداوند عمر با عزت برای ایشان خواستارم.

تایپیست: همسفر زهره رهجوی راهنما همسفر فرنگیس (لژیون سوم)
عکاس: همسفر معصومه رهجوی راهنما همسفر نرگس (لژیون ششم)
ویرایش و ارسال: همسفر مائده رهجوی راهنما همسفر فرنگیس (لژیون سوم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی ابن‌سینا