جسم باید آرام آرام و تدریجی با روش «دی‌اس‌تی» خودش را بازسازی و ترمیم کند

جلسه‌ سیزدهم  دوره سی و یکم کارگاههای آموزشی خصوصی مسافران کنگره   ۶۰ نمایندگی شعبه اروند آبادان با استادی مسافر بهروز ، نگهبانی مسافر عبدالله، و دبیری مسافر میثم با دستور جلسه « صورت مسئله اعتیاد » سه‌شنبه ۷ مهرماه ۱۴۰۵ رأس ساعت ۱۷:۰۰ آغاز به کارکرد.

سخنان استاد:

سلام دوستان، بهروز هستم یک مسافر.

در خصوص دستور جلسه «صورت‌مسئله اعتیاد»، من مطلب را این‌طور شروع کنم که چه اتفاقی افتاد که منِ بهروز دچار مصرف مواد شدم، کارم به مصرف مواد کشیده شد و ادامه پیدا کرد تا جایی که گرفتار این مسئله شدم؟

علت اصلی‌اش از دید خودم، عدم آگاهی و دانایی نسبت به عملکرد مواد و تخریب‌هایی بود که مواد ایجاد می‌کند؛ و مسئله مهم بعدی، الگوهای اشتباهی بود که انتخاب کرده بودم. فکر می‌کردم چون مصرفم تریاک است و تریاک از گیاه خشخاش به دست می‌آید و یک گیاه طبیعی است و مصرف دارویی هم دارد، اثر تخریبی ندارد. در دوست و آشنا افرادی بودند که از دید من آدم‌های موجهی بودند و حال خرابی آن‌ها را ندیده بودم و آن‌ها را به عنوان الگو قرار داده بودم. صحبت‌هایشان را گوش می‌کردم که می‌گفتند: «من مواد مصرف می‌کنم و مشکلی ندارم» و نسبتاً در اموراتشان هم موفق بودند؛ من هم فکر می‌کردم هیچ تخریبی برای آن‌ها ایجاد نشده است. این دو عامل، مسئله اصلی بود که من وابسته شدم و به مصرف مواد مخدر روی آوردم و در ابتدا هم فکر می‌کردم حرفشان درست است؛ یک هفته مصرف می‌کردم، دو هفته مصرف نمی‌کردم و فکر می‌کردم مواد مخدر در اثر مصرف، انرژی خاصی به من می‌دهد.

همان‌طوری که جناب مهندس در سی‌دی‌هایشان می‌گویند، تاریکی ذره‌ذره و آرام‌آرام به وجود می‌آید و نیروهای شیطانی ما را از مسیرمان منحرف می‌کنند. آرام‌آرام این مصرف، هم زمانش کمتر شد و هم میزانش بیشتر شد. وقتی که سال‌های مصرف افزایش پیدا کرد و دیگر سرخوشی‌ها کمتر شده بود، به این فکر افتاده بودم که باید مصرف را کنار بگذارم. از وقتم زده بودم، از انرژی‌ام زده بودم و به اموراتم نمی‌رسیدم؛ به خاطر اینکه همیشه حالم خوش باشد باید مصرف می‌کردم و دیگر به جایی رسید که توانی برایم نماند. در پی این افتادم که باید مصرف مواد را کنار بگذارم و فکر می‌کردم اگر بخواهم می‌توانم این کار را انجام بدهم. به روش‌های مختلف سعی کردم این کار را انجام دهم، ولی هیچ توفیقی حاصل نشد و در نهایت مجبور می‌شدم مصرف کنم. 

من در ابتدا خودم را مصرف‌کننده نمی‌دانستم و فکر می‌کردم معتاد نیستم و هر زمان که بخواهم می‌توانم بگذارمش کنار؛ اما وقتی که وارد مسئله ترک مواد شدم و بارها و بارها شکست خوردم، متوجه شدم همه آن‌هایی که به عنوان الگو قرار داده بودم، آن‌ها هم مشکلات فراوانی داشتند، ولی من ویترین را دیده بودم و پشت قضایا را ندیده بودم که آن‌ها چه گرفتاری‌ها و مشکلاتی در زندگی و خانواده‌شان دارند. اینجا بود که متوجه شدم واقعاً یک مصرف‌کننده هستم و نمی‌توانم به راحتی ترک کنم. 

راه های مختلف را گذاشتم کنار و با کنگره آشنا شدم. وقتی وارد کنگره شدم، متوجه شدم مشکل کجاست؛ فهمیدم که خود مواد مخدر هیچ انرژی‌ای ندارد، بلکه آن انرژی را که خداوند برای سالیان سال در اختیار ما قرار داده بود تا بتوانیم خوب زندگی کنیم، کشش بیرون و در حقیقت جسم خودم را تخریب کردم. فهمیدم که مواد مخدر چگونه جایگزین مواد شبه‌افیونی بدن می‌شود، چگونه می‌تواند از سد خونی مغز عبور کند، باعث افزایش مواد شبه‌افیونی در مغز شود و ما را از حالت تعادل خارج کند و به حالت بی‌خودی برساند. 

این‌ها باعث شد که به صورت‌مسئله اعتیاد پی ببرم؛ اینکه واقعاً من که طی سالیان سال با ورود مواد مخدر افیونی به بدنم، جسمم را خراب کردم، به آن آسیب رساندم و خلق‌وخوی خودم را خراب کردم، نمی‌توانم با قطع مصرف یا جایگزین کردن مواد دیگر از داستان مواد خلاص شوم. صورت‌مسئله اعتیاد را در کنگره یاد گرفتم؛ در هیچ جای دیگری با این مسئله مواجه نشده بودم که جسم باید آرام‌آرام و تدریجی با روش DST خودش را بازسازی و ترمیم کند. آن کارخانه‌ای که ما متروکه‌اش کرده بودیم (یعنی جسم خودمان)، باید آرام‌آرام فعال و بازسازی شود و در تکمیل آن، باید بتوانیم روح و روان خودمان را هم با آموزش‌ها و خدمت کردن درست کنیم.

آموزش‌های جهان‌بینی که در کنگره می‌بینیم، باعث می‌شود از وسوسه‌ها دور شویم؛ ما دیگر در کنگره وسوسه نداریم. وقتی در سفر اول دارو مصرف می‌کنیم، نیاز بدن ترمیم می‌شود و دیگر وسوسه‌ای نیست. در طول سفر دوم هم اگر من آموزش نبینم، خدمت نکنم و روی جهان‌بینی‌ام کار نکنم، وسوسه باعث می‌شود که گول بخورم. پس باید در کنگره، علاوه‌بر اینکه در سفر اول بر اساس متد DST و با استفاده از داروی OT جسم خودمان را درمان کردیم، به ادامه درمان از طریق آموزش‌های جهان‌بینی بپردازیم و همیشه در تعادل باشیم.

واقعاً باید شاکر جناب مهندس باشیم به خاطر خدمات و آموزش‌هایی که ارائه دادند و این بستر را مهیا کردند تا منِ بهروز در کنگره باشم.امیدوارم همه کسانی که در کنگره هستند (مخصوصاً سفر اولی‌ها) ثابت‌قدم باشند تا بتوانند به رهایی برسند؛ و به امید خدا کسانی هم که خارج از کنگره هستند، بتوانند وارد کنگره بشوند و از این بستر آموزشی استفاده کنند.

ممنون از اینکه به صحبت‌های من گوش دادید.

گروه سایت نمایندگی اروند آبادان 

تایپ : همسفر مهدی لژیون یکم

عکس: مسافر بهنام لژیون پنجم

ارسال مطلب: مسافر رضا لژیون پنجم