امروز علم چگونه زیستن بیش از پیش محتاج راهنمایانی است که علاوه بر حفظ آبادانی، محبت به فرزندان خویش تمنای وجود است.
همسفر مرضیه به همراه مسافر جواد با آنتیایکس هروئین، شیشه، متادون، سورچه، شربت تریاک و قرص وارد کنگره۶۰ شدند. روش درمان DST و شربت OT به مدت ۱۰ ماه و ۱۵ روز به راهنمایی مسافر مهران و همسفر لیلا سفر کردند. مدت ۳ سال و ۷ ماه و ۵ روز هم هست که از دام اعتیاد آزاد و رها هستند. ورزش مسافر تنیسرویمیز و همسفر دارت است.

با توجه به علم کنگره۶۰ معتاد و اعتیاد چگونه معنا میشود؟
در کنگره۶۰، آقای مهندس دژاکام تعریف بسیار صحیح از اعتیاد و معتاد را به ما آموختند. به طور کلی فرد معتاد به فردی گفته میشود که سیستمایکس جسم او به واسطهی مصرف موادمخدر از تعادل طبیعی خارج شده است و فرد برای انجام کارهای روزمره نیاز دارد که موادمخدر مصرف کند. تعریف کلی اعتیاد؛ یعنی جایگزینی مزمن موادمخدر بیرونی به جای موادمخدر طبیعی جسم، در بیرون از کنگره۶۰ اعتیاد را مسمومیت مزمن تلقی میکنند و سمزدایی را برای ترک اعتیاد فرد مصرفکننده انجام میدهند. در صورتی که این کاملاً اشتباه است! چون موادمخدر اصلا سم نیست.
در صورت مسئلهی اعتیاد به چه موضوعاتی توجه شده و آقای مهندس دژاکام چگونه این مهم را حل کردند؟
طبق فرمایش آقای مهندس ما اگر بخواهیم مسئلهای را حل کنیم یک سری دادهها، یک صورت مسئله و یک حل مسئله داریم. دادههای اولیه؛ یعنی همان اطلاعاتی که ما دربارهی یک موضوع داریم. مثلاً درباره اعتیاد یک سری اطلاعات را داریم که مواد و انسان را بشناسیم، این میشود دادههای اولیه. صورتمسئله؛ یعنی مشکل کجا است؟ ما چه کاری را انجام دهیم؟ چه قسمتهایی از جسم انسان آسیب دیده است؟ چه چیزهایی را از دست دادهام؟ چه چیزهایی از تعادل خارج شده است؟ آقای مهندس با بررسی تمام این نکات و شناختی که نسبت به انسان دارند، توانستند بیماری اعتیاد را درمان کنند، چیزی که جهانیان آن را بیماری لاعلاج مینامند.
خانوادههایی که راه درمان اعتیاد را پیدا نکردهاند دچار چه چالشهایی میشوند؟
این سوال به من همسفر یادآوری میکند که بیشتر قدردان کنگره۶۰، آقای مهندس و خانوادهی محترم ایشان باشم. خداوند را هزاران بار شکر که خودم و مسافرم عضو کنگره۶۰ هستیم. خانوادهها به دلیل عدم آگاهی با مصرفکننده خود رفتارهایی انجام میدهند که نه تنها تاثیرگذار نیست؛ بلکه مخرب هم هست. خانوادهها میخواهند زود به هدف خود برسند که فرد مصرفکننده اعتیاد خود را در زمان کوتاه کنار بگذارد و از روش سقوط آزاد یا دیگر روشهای رایج استفاده میکنند. در صورتی که هیچ کدام از روشها علمی نیست و درمانی صورت نمیگیرد. شاید مدت کوتاهی فرد موادمخدر مصرف نکند؛ اما تعادل لازم را ندارد و همین باعث میشود دوباره مصرف مواد را شروع کند.
اگر امروزه از روانپزشکان و پزشکان ترک اعتیاد سوال کنیم کجای یک معتاد را میخواهید درمان کنید و یا خرابی در کجا است پاسخ قانع کنندهای نمیدانند چرا؟ نظر شما چیست؟
اگر از روانپزشکان و پزشکان سؤال کنیم که کدام قسمت یک معتاد را میخواهید درمان کنید؛ پاسخ قانعکنندهای به ما نمیدهند؛ چون نمیدانند تخریب در کجا است. آنها صورت مسألهی اعتیاد را نمیدانند. میگویند اعتیاد یک رفتار ناهنجار و یک بیماری چند وجهی است؛ یعنی شخص دارای یک بیماری است که آن را نمیشناسیم. میدانیم که بیماری او باعث بیخوابی، شکمروی، اضطراب، فشار خون و... می شود؛ ولی نمیدانیم که علت آن کجا است و داروهای نگهدارنده را تجویز میکنند و این روش درمان ناقص یا سطحی است؛ اما کنگره۶۰ با پیدا کردن صورت مسألهی اعتیاد، راه درمان قطعی اعتیاد را پیدا کرد و اکنون در کنگره۶۰ هزاران نفر با روش DST و شربت OT به درمان قطعی و تعادل لازم رسیدهاند.
در کنگره۶۰ سه مؤلفهی درمان در مورد جسم، روان و جهانبینی به چه صورتی میباشد؟
در کنگره۶۰ آموزش گرفتهایم که یک مصرفکننده از نظر جسم، روان و جهانبینی آسیب دیده است. کنگره۶۰ این نقطه اشکال را که بخش عظیمی از آن در جسم بود و دارای دو شاخهی دیگر در بخشهای روان و جهانبینی بود را پیدا کرد و برای هر کدام از آنها یک پروتکل درمانی به وجود آورد. حضور در جلسات و لژیونها درمان شاخهی روان، استفاده از شربت OT در کنار متد DST درمان شاخهی جسم و در نهایت مشارکت، گوش دادن به سیدیها و مطالعه نشریات درمان در شاخهی جهانبینی است. تمام موارد در مجموع بیماری اعتیاد را درمان میکند.
شما مرزبان محترم ورزش در پارک فدک هستید، وقتی همسفران بعد از سه ماه حضور در شعبه به پارک معرفی میشوند چه تفاوتی در اوضاع و احوال آنها مشاهده میکنید؟ چه ارتباطی بین حضور در پارک و درمان اعتیاد مسافران در کنگره۶۰ وجود دارد؟
همانطور که شما فرمودید من مدتی است که لطف خدا شامل حالم شده و مرزبان پارک فدک هستم. وقتی صبح جمعه به پارک میروم و همسفران را مشاهده میکنم که چقدر انرژی و حس خوب دارند، قلباً خوشحال میشوم. وقتی مشاهده میکنم همسفران برای خود ارزش قائل میشوند و در پارک رشتهی ورزشی خود را دنبال میکنند؛ نشان از رشد جهانبینی آنها است. پارک جزء واجبات سفر است و مسافران با حضور در پارک به سلامت جسم میرسند و نشاط و حال خوبی که در پارک کنار دیگر مسافران کسب میکنند واقعا وصفنشدنی است.
پویا و ماندگار باشید سپاسگزارم که در این مصاحبه شرکت کردید.
مصاحبه کننده: همسفر معصومه رهجوی راهنما همسفر مریم (لژیون پنجم)
عکاس: همسفر لیلا رهجوی راهنما همسفر مریم (لژیون پنجم)
ویرایش: همسفر مهناز رهجوی راهنما همسفر مریم (لژیون پنجم) دبیر دوم سایت
ارسال: همسفر فاطمه رهجوی راهنما همسفر فاطمه (لژیون ششم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی صادق
- تعداد بازدید از این مطلب :
163