گاهی انسان تصور میکند؛ باید تمام مشکلات را حل کند سپس کاری را شروع کند در حالیکه مسیر برعکس میباشد. برای بهتر بودن؛ باید در مسیر درست حضور پیدا کنیم، منتظر نمانیم تا حال خوب پیدا کنیم. انسان؛ وقتی در باتلاق گرفتار شده باشد، هر چه دست و پا بزند بیشتر در آن فرو میرود و خود نمیتواند به تنهایی از آن بیرون آید؛ باید طنابی بیرون از باتلاق به سمت او فرستاده شود و خود دست برای گرفتن آن دراز کند تا بتواند به خود کمک کند. یکی از مواردی که مانع از کمک گرفتن میشود، غرور میباشد. پذیرفتن اینکه در بعضی از مسائل توانایی نداریم شکست نیست؛ بلکه نشانه شناخت و دانایی میباشد؛ همانطور که در کنگره60 گفته میشود، تا زمانیکه فرد دست خود را برای کمک بالا نگیرد نمیتوان به او کمک کرد.
استاد امین در سیدی باتلاق میگویند: «انسان موفق کسی نیست که همه مشکلات را به تنهایی حل کند؛ بلکه کسی موفق میباشد که قوانین زندگی را آموخته و از کمک دیگران و آموزشهای آنها استفاده میکند.» مفهوم «حاصل صد دست» به این موضوع اشاره دارد. انسان در مسیر زندگی با کمک افراد زیادی از باتلاقها و تاریکیها خارج میشود. نمیتوان جلو امواج مخرب را گرفت؛ همانطور که هیچ موجسواری نمیتواند جلو موج دریا را بگیرد؛ اما میتوان موجسواری یاد گرفت و قوانین هستی را شناخت و آموخت چگونه از آنها عبور کرد. در بخش دیگر استاد امین به مفهوم جان و مأموریت انسان اشاره میکنند «خداوند به هر انسان توان، انرژی و امکانات داد تا در مسیر زندگی حرکت کند و مأموریت خود را به انجام رساند.»
انسان؛ اگر بخواهد تمام توان خود را صرف لذت و خوشی کند و مسئولیتی در قبال دیگران نداشته باشد، از هدف اصلی فاصله میگیرد. برداشت اصلی از سیدی باتلاق این میباشد که گاهی نیاز نیست منتظر ماند تا شرایط زندگی کاملاً درست شود؛ باید در مسیر درست حضور پیدا کرد، آموزش دید و کمک خواست تا قوانین زندگی را یاد گرفت؛ اگر در باتلاق زندگی گرفتار شویم اولین قدم این میباشد که غرور را کنار گذاریم، دست خود را برای کمک بلند کنیم و اجازه دهیم آموزش به انسانهای آگاه، راه بیرون آمدن را نشان دهد.
منبع: سیدی باتلاق (استاد امین)
نویسنده: همسفر نیلوفر رهجوی راهنما همسفر منیره (لژیون ششم) تایپیست
ویرایش و ارسال: همسفر اعظم رهجوی راهنما همسفر فاطمه (لژیون هفتم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی اسلامشهر
- تعداد بازدید از این مطلب :
84