گاهی یک نفر از طریق همین فضای مجازی با کنگره آشنا می‌شود

وقتی دستور جلسه این هفته را دیدم، اولین چیزی که به ذهنم رسید، روزهایی بود که در جایگاه مرزبان خبری شعبه خدمت می‌کردم.

آن روزها شاید فکر می‌کردم کار من فقط گرفتن عکس، نوشتن خبر و فرستادن مطالب برای سایت است؛ اما هرچه بیشتر گذشت، فهمیدم پشت همین کارهای به ظاهر ساده، یک مسئولیت بزرگ وجود دارد.

من داشتم اتفاق‌های شعبه را به کسانی منتقل می‌کردم که شاید کیلومترها دورتر نشسته بودند و از طریق سایت با کنگره ارتباط می‌گرفتند.

گاهی یک عکس از یک جلسه، یک مشارکت یا حتی یک خدمت ساده، می‌توانست برای یک نفر جالب باشد و باعث شود بیشتر با کنگره آشنا شود.

آن زمان بیشتر متوجه شدم که سایت کنگره فقط یک سایت نیست؛ بخشی از جریان آموزش و انتقال پیام کنگره است. برای همین باید حواسم می‌بود چیزی که منتشر می‌کنم، درست و واقعی باشد و با احترام به جایگاه اعضا انجام شود.

من در آن جایگاه یاد گرفتم که حتی یک خبر ساده هم می‌تواند اثر خودش را داشته باشد. یاد گرفتم قبل از اینکه چیزی را منتشر کنم، اول فکر کنم که آیا این مطلب واقعاً ارزش انتقال دادن دارد یا نه.

به نظرم فضای مجازی مثل یک ابزار است؛ اینکه این ابزار به چه شکلی استفاده شود، به خود ما بستگی دارد.

می‌توانیم از فضای مجازی ساعت‌ها وقت بگیریم و فقط سرگرم شویم، یا می‌توانیم از همین فضا برای یادگیری، آموزش و خدمت استفاده کنیم.

من خودم دوست دارم وقتی وارد سایت کنگره می‌شوم، چیزی یاد بگیرم، تجربه‌ای بخوانم یا مطلبی ببینم که حالم را بهتر و تفکرم را قوی‌تر کند.

گاهی یک جمله از یک مشارکت ممکن است دقیقاً همان چیزی باشد که یک نفر در یک روز سخت به آن احتیاج دارد. شاید نویسنده آن جمله هیچ‌وقت نفهمد نوشته‌اش روی چه کسی اثر گذاشته، اما همین می‌تواند ارزش کار را بیشتر کند.

حالا در کنار سایت و فضای مجازی، هوش مصنوعی هم وارد زندگی ما شده است.

به نظر من هوش مصنوعی می‌تواند یک ابزار خوب برای کمک به ما باشد، به شرط اینکه خودمان را از تفکر کردن بی‌نیاز ندانیم.

من می‌توانم از هوش مصنوعی برای پیدا کردن ایده، مرتب کردن مطالب، یادگیری و حتی بهتر نوشتن استفاده کنم؛ اما چیزی که برای من مهم است این است که تجربه و برداشت خودم را با چیزی که از هوش مصنوعی می‌گیرم، اشتباه نگیرم.

چون در کنگره یاد گرفتم که آموزش فقط حفظ کردن چند جمله نیست. آموزش زمانی ارزش پیدا می‌کند که خودم آن را بفهمم، تجربه کنم و در زندگی‌ام به کار ببرم.

هوش مصنوعی می‌تواند به من کمک کند، ولی نمی‌تواند به جای من تجربه کند. نمی‌تواند به جای من خدمت کند و نمی‌تواند حس و تجربه‌ای را که من در مسیرم به دست آورده‌ام، به جای من منتقل کند.

پس برای من، هوش مصنوعی یک وسیله است، نه جایگزین تفکر و تجربه.

همان‌طور که در زمان مرزبانی خبری یاد گرفتم هر مطلبی ارزش انتشار ندارد، امروز هم فکر می‌کنم هر چیزی که هوش مصنوعی در اختیارم می‌گذارد، لزوماً مناسب استفاده کردن نیست.

باید خودم انتخاب کنم، فکر کنم و مسئولیت چیزی را که منتشر می‌کنم بپذیرم.

من فکر می‌کنم یکی از قشنگ‌ترین استفاده‌هایی که می‌توانیم از فضای مجازی داشته باشیم، انتقال حال خوب و تجربه‌های درست است.

گاهی یک نفر از طریق همین فضای مجازی با کنگره آشنا می‌شود. گاهی یک نفر با دیدن فعالیت یک شعبه، با خودش می‌گوید شاید اینجا همان جایی باشد که دنبالش می‌گشته.

و شاید یک نفر فقط با خواندن یک مشارکت، امید پیدا کند که می‌شود از یک شرایط سخت عبور کرد.برای همین، من دوست دارم سهم کوچکی در این انتقال داشته باشم.

مرزبانی خبری برای من فقط یک جایگاه نبود؛ یک تجربه بود که به من یاد داد پشت هر خبر، یک انسان و یک داستان وجود دارد.

یاد داد که خدمت فقط ایستادن در یک جایگاه نیست؛ گاهی یک عکس گرفتن، یک خبر نوشتن و درست منتقل کردن یک اتفاق هم می‌تواند خدمت باشد.

امروز اگر بخواهم از سایت، فضای مجازی و هوش مصنوعی استفاده کنم، سعی می‌کنم همیشه هدفم را یادم بماند.هدف من فقط دیده شدن نیست.

برای من مهم این است که چیزی که منتشر می‌کنم، ارزش دیدن داشته باشد؛ چیزی باشد که شاید یک نفر از آن چیزی یاد بگیرد، امید بگیرد یا حتی فقط چند لحظه حال بهتری پیدا کند.

به نظرم تکنولوژی هر روز جلوتر می‌رود و ابزارهای جدیدتری وارد زندگی ما می‌شوند، اما چیزی که نباید تغییر کند، نوع استفاده ما از آن‌هاست.

من می‌خواهم از این ابزارها در مسیر آموزش، خدمت و انتقال پیام درست استفاده کنم.

و وقتی به روزهای مرزبانی خبری خودم فکر می‌کنم، خوشحالم که بخشی از خدمتم با همین انتقال پیام گره خورده بود.

شاید آن روزها نمی‌دانستم این تجربه قرار است چقدر برای من آموزنده باشد، اما امروز بهتر می‌فهممش.

برای من، سایت، فضای مجازی و هوش مصنوعی زمانی ارزشمند هستند که در خدمت انسان و آموزش قرار بگیرند.

و امیدوارم من هم هرچقدر که از این ابزارها استفاده می‌کنم، یادم باشد که مهم‌تر از خودِ ابزار، نیتی است که پشت استفاده از آن قرار دارد:

خدمت، آموزش و انتقال درست پیامی که شاید روزی زندگی یک نفر را تغییر دهد.

نویسنده:مرزبان خبری همسفر ام‌البنین
ارسال :همسفر زهرا(خ)رهجوی راهنما همسفر زهره (لژیون دوم)نگهبان سایت
نمایندگی همسفران زاهدان