English Version
This Site Is Available In English

فنا ناپذیری عقل به حدی است که با مرگ از بین نمی‌رود.

فنا ناپذیری عقل به حدی است که با مرگ از بین نمی‌رود.

کلمه عقل یک واژه عربی بوده که به معنی هدایت کننده است، از کلمه‌ عقال گرفته شده است. روح از عقل پیروی می‌کند، اما عقل تابع خودش می‌باشد. عقل جزو صور پنهان بوده و انسان باید در تمام مسیر تکاملی خود به فرمان عقل برسد. فرمان عقل یکی از مهمترین و سرنوشت سازترین مسائل زندگی است و در هر صورتی که حساب شده و درست به آن عمل شود. انسان در صلح و آرامش قرار می‌گیرد و هر چه میزان عقل کمتر باشد شخص در بیچارگی خواهد بود. تمام موجودات هستی دارای تفکر هستند تا جای که سنگ نیز از نیروی تفکر و تعقل بر خوردار است؛ اما میزان آن متفاوت است به عنوان مثال: درختی که خود را به سمت نور خورشید کج کرده نیز دارای تفکر و اندیشه است. زیرا درخت می‌داند که به نور احتیاج دارد و نور عامل زنده ماندن و رشد کردن است. اکثر انسان‌ها آگاه هستند که کدام عمل پسندیده و کدام ناپسند است. اما قدرت به اجرا در آوردن آن را ندارند عقل قدرت تشخیص کار درست از نادرست را دارد. فرمان عقل انجام دادن کارهای به ظاهر ساده مثل شستن ظروف، حمام رفتن، به موقع خوابیدن و....است. عقل مانند خورشید بر تمام موجودات هستی به صورت یکسان می‌تابد، هر چه انسان به طرف ارزش‌ها و صراط مستقیم حرکت کند، این روزنه‌ی بزرگتر و اطلاعات بیشتر را دریافت می‌کند. اگر به سمت ضد ارزش‌ها یا تاریکی‌ها حرکت کند، این روزنه کوچک‌تر می‌شود.

نابودی و فنا در عقل راهی ندارد زیرا جنس آن از پوست و گوشت یعنی ماده نیست. نکته‌ی بسیار مهم این است که فنا ناپذیری عقل به حدی است که با مرگ هم از بین نمی‌رود. انسان با عمل کردن به فرمان عقل به درجه والای انسانی که همان صلح و آرامش است می‌رسد و شو شود اتفاق می‌افتد که در ادامه مفهوم آن را درک خواهیم کرد. عقل و نفس همیشه در مقابل یکدیگر قرار دارند و آن صدایی که در درون انسان می‌گوید: نا امید نشو به خداوند توکل کن صبر و تلاش داشته باش همان صدای عقل است و صدای دیگری در درون انسان او را به وسوسه و زمانی نیز به خودکشی کردن فرمان می‌دهد که همان صدای نفس اماره بوده و انسان را تا مرحله‌‌ی نابودی کامل پیش می‌برد. صدای نفس امر کننده گاهی آن‌قدر زیاد و گوش خراش می‌شود. نمی‌گذارد ما صدای عقل را بشنویم و اینجاست که نافرمانی از عقل که فرایزدی دارد رخ می‌دهد. این نافرمانی ابتدا در درون ما و سپس به بیرون سرایت می کند و من عملی که منطقی نیست را به انجام می‌رسانم. از همین جا تخریب در صور آشکار و پنهان من شروع می‌شود. اگر دیر به خودم بیایم جز نابودی و پریشانی چیزی در انتظار من نخواهد بود. اما اگر با قدم‌های درست نفس مطمئنه را به قدرت برسانم آن روز روزی است که به فرمان عقل نزدیک خواهم شد و عقل به فرماندهی خواهد رسید‌.

نويسنده: همسفر فریبا رهجوی راهنما همسفر نسیم (لژیون هفتم)
رابط خبری: همسفر عصمت رهجوی راهنما همسفر نسیم (لژیون هفتم)
ارسال‌: همسفر بتول رهجوی راهنما همسفر عاطفه (لژیون چهارم) دبیر سایت 

ویژه ها

دیدگاه شما





0 دیدگاه

تاکنون نظری برای این مطلب ارسال نشده است .