جلسه سوم از دور دهم کارگاههای آموزشی خصوصی همسفران کنگره۶۰ نمایندگی معدن فیروزه نیشابور به استادی همسفر فاطمه، نگهبانی همسفر زهرا و دبیری همسفر زهرا با دستورجلسه «وادی هفتم (رمز و راز کشف حقیقت در دو چیز است؛ یکی یافتن راه و دیگری آنچه برداشت مینماییم.) و تاثیر آن روی من» روز سهشنبه ۲۴ شهریورماه ۱۴۰۵ ساعت 14:00 آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:
دستورجلسه امروز «وادی هفتم (رمز و راز کشف حقیقت در دو چیز است؛ یکی یافتن راه و دیگری آنچه برداشت مینماییم.) و تاثیر آن روی من» است. در وادی اول تا چهارم روی تفکر تمرکز کردیم؛ در وادی پنجم یاد گرفتیم که افکار خودمان را عملی کنیم و در وادی ششم نسبت به فرمانروایی عقل شناخت پیدا کردیم. در وادی هفتم برای رسیدن به حقیقت دو مرحله را پیش رو داریم، یکی یافتن راه و دومی آنچه برداشت میکنیم که اول باید راه درست را پیدا کنیم؛ اما فقط پیدا کردن راه کافی نیست؛ باید در مسیر حرکت کنیم و ببینیم از این مسیر چه چیزی دریافت و تجربه میکنیم.
برداشت هر شخص میتواند مناسب با میزان آموزش، تفکر و حرکت او باشد. من باید راه را پیدا کنم و در راه درست قدم بردارم تا برداشت خود را از این مسیر به دست آورم. پیدا کردن راه فقط پیدا کردن یک مسیر نیست؛ بلکه پیدا کردن یک چراغ در تاریکی است که به من همسفر میگوید: هنوز میتوانی، هنوز فرصت داری و هنوز هم امید هست، فقط باید راه را پیدا و حرکت کنی. آقای مهندس فرمودند: «قفلسازان زیاد و کلیدسازان اندک هستند، برای بازکردن کردن قفل هر دری به کلید نیاز داریم.» در زندگی اگر با قفل بزرگی یا در بستهای مواجه شدیم، نباید ناامید شویم، اگر قرار بود آن در هیچ وقت باز نشود به جای آن دیواری میساختند.
گاهی سالها در تاریکی به دنبال حقیقت میگردیم؛ اما وقتی راه را پیدا میکنیم تازه سفر واقعی ما آغاز میشود. آنچه مهم است برداشتی است که از این مسیر داریم، اینکه از هر قدم، هر تجربه و هر سختی چه چیزی برای ساختن دوباره خودمان برمیداریم. امروز میدانم اگر راه را درست انتخاب کنم و با صبر و آموزش حرکت کنم میتوانم از تاریکی عبور کرده و به روشنایی برسم.
وادی هفتم به من یادآوری میکند راه را باید پیدا کرد؛ اما پیداکردن راه به تنهایی کافی نیست؛ باید در آن حرکت کرد، تجربه کرد و از آن برداشت نمود. باشد که هر کدام از ما راه خود را پیدا کنیم و روزی که به مقصد رسیدیم وقتی به پشت سرمان نگاه میکنیم، ببینیم از این سفر چیزی جز رهایی، عشق، خدمت و انسانیت با خود به همراه نیاوردهایم.
مهمترین مسئله این است که برداشت ما از آموزشها و سیدیها چه باشد، اگر تمامی آموزشها را فرا بگیرم؛ اما آنها را در زندگی عملی نکنم، هیچ ارزشی نخواهد داشت. اگر سخنوری توانا باشم و بهترین سخنان از زبانم جاری شود؛ اما نتوانم یکی از آنها را در زندگی خود پیاده کنم، بیفایده خواهد بود؛ درست مانند رمالی که آقای مهندس میفرمایند: «اگر توانایی داشت، ابتدا زندگی خود را سامان میداد.» در پایان راه را یافتیم و از تاریکی گذشتیم با عشق و امید به روشنایی رسیدیم و هر گام که برداشتیم درسی به ما داد تا خویشتن خویش را دوباره بسازیم.

مرزبان کشیک: همسفر عاطفه
عکاس: همسفر عاطفه
ویرایش و ارسال: همسفر اکرم رهجوی راهنما همسفر فاطمه (لژیون سوم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی معدن فیروزه نیشابور
- تعداد بازدید از این مطلب :
66