یافتن راه گنجی برای ادامه مسیر

جلسه اول از دوره پنجاه‌و‌ششم کارگاه‌های آموزشی خصوصی همسفران کنگره60 نمایندگی سمنان به استادی همسفر عفت، نگهبانی همسفر مرضیه و دبیری همسفر رحیمه با دستور‌جلسه «وادی هفتم (رمز و راز کشف حقیقت در دو چیز است؛ یکی یافتن راه و دوم آنچه برداشت می‌نماییم.) و تأثیر آن روی من» روز دوشنبه ۲۳ شهریورماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۶:۰۰ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

در ابتدا از آقای مهندس و راهنمایم همسفر راحله سپاسگزارم که با حمایت‌ها و آموزش‌هایشان من را در این مسیر همراهی کردند تا به این جایگاه برسم. اگر بخواهم در مورد دستور‌جلسه وادی هفتم «رمز و راز کشف حقیقت در دو چیز است؛ یکی یافتن راه و دوم آنچه برداشت می‌نماییم.» صحبت کنم باید بگویم این وادی به من همسفر یادآوری می‌کند که پیدا کردن راه تا چه اندازه برای ما مهم و ارزشمند است. این وادی می‌گوید: بودند انسان‌هایی که با تحصیلات، سواد بالا و سطح مادی بسیار عالی، به‌شدت خواستار رهایی از دام اعتیاد بودند؛ اما متأسفانه نتوانستند راه اصولی و صحیح درمان این بیماری را پیدا کنند؛ آن‌ها بارها و بارها اقدام به ترک اعتیاد نمودند؛ اما نه‌تنها نتیجه‌ای نگرفتند؛ بلکه به‌مراتب بیش از پیش در اعتیاد فرو رفتند. هر بار که به خیال خود تصمیم می‌گرفتند مصرفشان را قطع یا ترک کنند؛ اما به سراغ مواد خطرناک‌تر مثل دارو، قرص و ... می‌رفتند؛ در‌نتیجه اعتیادشان سنگین‌تر می‌شد و متأسفانه بعضی‌ها هم در این مسیر از بین می‌رفتند.

این وادی به من می‌آموزد که همه‌ ما در زندگی، همیشه بر سر دوراهی قرار می‌گیریم؛ یک راه مرا به مسیر درست می‌برد و راه دیگر مرا به مسیر نادرست. بسیار مهم و حیاتی است که در تمام مسائل زندگی‌ام بتوانم راه درست را از نادرست تشخیص دهم؛ اما تنها تلاش زیاد و زحمت فراوان کافی نیست؛ بلکه باید ببینم آیا در مسیر درست حرکت می‌کنم یا خیر؟ به نظر من این تشخیص مانند یک گنج مهم است. حال از کجا بدانم راهی که انتخاب کرده‌ام راهی است که مرا به هدفم نزدیک می‌کند یا ممکن است راهی غلط باشد که ما را تا مرز نابودی پیش ببرد؟ من تصمیم گرفته‌ام حرکت کنم؛ حال که تصمیم به حرکت گرفته‌ام به الگوها و مسیری که دیگران طی کرده و به مقصد رسیده‌اند نگاه می‌کنم و همان مسیر را انتخاب کرده و ادامه می‌دهم؛ مانند کنگره که آقای مهندس زحمت کشیدند، راه را آزمایش کردند و بدون هیچ منتی و چشم‌داشتی، تجربه‌ خودشان را در اختیار من گذاشتند تا من همسفر حرکت کنم و در صراط مستقیم قرار بگیرم.

نکته‌ دیگری که در این وادی برای خود من بسیار جالب است یادآوری مبحث کم‌خردان و انسان‌های خردمند است. وادی می‌گوید: انسان خردمند پیش از این‌که بخواهند کاری انجام دهد و حرفی به زبان آورد، ابتدا تفکر و اندیشه می‌کند؛ یعنی همان وادی اول که مادر همه‌ وادی‌ها است؛ چون این افراد اول فکر می‌کنند، کارها را به نحو احسن انجام می‌دهند و پشت تمام کارهایشان تفکر، بررسی و دقت است که باعث موفقیتشان می‌شود؛ در ادامه به انسان‌های کم‌خرد اشاره می‌کند که ابتدا حرف می‌زنند و کارهایشان را انجام می‌دهند؛ سپس وقتی کار تمام شد و به مشکل برخورد کردند، تازه به‌دنبال راه‌حل می‌گردند. کم‌خردان خیال می‌کنند آدم‌های زرنگی هستند و نباید راه طولانی را طی کنند؛ لذا در ذهن خود می‌گویند: بهترین راه، کوتاه‌ترین راه است و می‌خواهند مشکلاتشان را یک‌شبه حل کنند، بعضی وقت‌ها در همین افکار ضربه می‌خورند؛ حال این ضربه ممکن است روحی، روانی یا حتی مادی باشد.

اگر بخواهم در مورد خودم بگویم، من هم ممکن است در طول سفری که به کنگره آمده‌ام به مشکل برخورد کنم؛ چون همیشه مسیر هموار نیست؛ شاید مانع‌هایی بر سر راه من هم قرار بگیرد. این مسئله به آموزش‌های من در کنگره برمی‌گردد که همان مبدأ، مقصد و هدف من است. نکته‌ آخر که بسیار حائز اهمیت است این‌که همان‌قدر که پیدا کردن کنگره برای من مهم و ارزشمند بود، درمان اعتیاد مسافرم نیز مهم بود؛ به‌طوری‌که به هر دری زدم و همه راه‌ها را رفتم تا از شر این دیو خلاصی پیدا کنم.

حال من همسفر چه‌کار کنم که مسافرم برگشت نخورد؟ مسافرم به مسیرش ادامه دهد و دوباره به همان مسیر اول و بحران‌های گذشته بازنگردد؟ من باید این آرامش نسبی که در اینجا پیدا کرده‌ام را از دست ندهم؛ چگونه باید آن را حفظ کنم؟ حالا که با مقوله‌ اعتیاد آشنا شده‌ام، در کنگره آموزش گرفته‌ام و راه را پیدا کرده‌ام به مسیر خودم ادامه می‌دهم، در جلسات کنگره شرکت می‌کنم و در این مسیر صبر می‌کنم و عجله نمی‌کنم تا سیستم‌ایکس مسافرم بهبود یابد.

این رفتارها ممکن است تنها مختص کنگره نباشد؛ بلکه برای بیرون از کنگره هم هست؛ یعنی رفتارم، نحوه‌ ارتباط با دیگران و شیوه‌ تربیت فرزندانم را با دانشی که از کنگره یاد گرفته‌ام خردمندانه مدیریت کنم؛ در حفظ و نگهداری آن کوشا باشم و آن را از دست ندهم. ان‌شاءالله هم آن‌هایی که در ابتدای مسیر هستند و هم آن‌هایی که بیرون از کنگره منتظر صدور اذن ورود هستند بتوانند به مقصد که همان آرامش، هدف و فرمان‌برداری از قدرت مطلق است نزدیک شوند.

مرزبانان کشیک: همسفر تارا و مسافر مجتبی
عکاس: همسفر فهیمه رهجوی راهنما همسفر راضیه (لژیون چهارم)
تایپیست: همسفر نسیم رهجوی راهنما همسفر مریم (لژیون هفتم)
ارسال: همسفر اکرم رهجوی راهنما همسفر راضیه (لژیون چهارم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی سمنان