گروه خانواده_ در مسیر کنگره راه میان‌بر نداریم

جلسه اول از دوره اول کارگاه‌های آموزشی خصوصی همسفران کنگره۶۰ نمایندگی کارون به استادی اسیستانت همسفر شهلا، نگهبانی همسفر مرجان و دبیری همسفر رقیه با دستور جلسه «وادی هفتم (رمز و راز کشف حقیقت در دو چیز است؛ یکی یافتن راه و دیگری آنچه برداشت می‌نماییم.) و تأثیر آن روی من» روز یکشنبه ۲۲ شهریورماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۷:۰۰ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

در ابتدا خوشحالم که نخستین جلسه خصوصی همسفران تشکیل‌ شده است، امیدوارم شروعی برای رهایی‌ها و حال خوب دیگرانی که مثل ما در ابتدای ورود به جمعیت احیای انسانی کنگره60 هستند، باشد و ان‌شاءالله مسیر برایشان باز و راه برایشان هموار شود و اینجا بیایند و بتوانند از راهنماهای خوب نمایندگی کارون استفاده کنند و به رهایی و حال خوب برسند. به همه همسفرانی که از نمایندگی دانیال آمدند و امروز در کنار ما هستند، خوش‌آمد می‌گویم. ان‌شاءالله همین همراهی و همکاری و در کنار هم بودن را ادامه دهیم تا مسیری را که باید طی کنیم، به‌درستی پشت سر بگذاریم و در نهایت بتوانیم افرادی خدمتگزار و لایق در کنار خودمان داشته باشیم.

دستورجلسه امروز «وادی هفتم» از کتاب «عشق، 14 وادی برای رسیدن به خود» نوشته مهندس حسین دژاکام، بنیان جمیت احیای انسانی کنگره60 است با عنوان «رمز و راز کشف حقیقت در دو چیز است؛ یکی یافتن راه و دیگری آنچه برداشت می‌نماییم.» چراکه ما خیلی دنبال راه گشته‌ایم؛ در هر مسئله‌ای و به‌ویژه در مسئله درمان اعتیاد اما راه درست را نمی‌یافتیم. گاه انسان برای حل مسائلش تلاش زیادی می‌کند و به دنبال راهی می‌گردد تا بتواند مشکلاتش را حل کند؛ اما اگر آگاهی و دانایی کافی نسبت به آن مسئله نداشته باشد و اطلاعات درستی در اختیارش نباشد، ممکن است وارد یک چرخه بی‌پایان شود؛ مرتب تلاش کند، اما به نتیجه نرسد، چون راه و مسیر درست را پیدا نکرده است.

مثلا در مسئله درمان اعتیاد، فکر می‌کنم تک‌تک ما این تجربه را داشته‌ایم. خیلی گشتیم تا راهی پیدا کنیم که مسافرمان به درمان برسد. در اینترنت، تلویزیون، رادیو و ... مسیرهای مختلفی که درگذشته وجود داشت و حتی زمانی که تله‌تکست بود، همه‌جا به دنبال راهی برای درمان اعتیاد می‌گشتیم. خود من هم همین‌طور بودم. هر جا می‌دیدم مطلبی درباره اعتیاد نوشته‌شده، آن را دنبال می‌کردم تا ببینم چه راهکاری ارائه داده است؛ اما تا قبل از ورود به کنگره، راه درست را پیدا نکرده بودم.

وقتی راه درست را پیدا کردیم، توانستیم در مسیر صحیح حرکت کنیم و ذره‌ذره دیدیم که حالمان بهتر شد. در مسائل مختلف زندگی نیز همین‌گونه است. پیدا کردن راه، یکی از مهم‌ترین مسائل زندگی انسان است؛ چه در مسائل فردی، اجتماعی، خانوادگی و چه در مسائل شغلی. اگر نتوانیم راه ارتباط با دیگران را پیدا کنیم، مرتب دچار مشکل می‌شویم؛ حتی در ارتباط با همسایه، یک مغازه‌دار یا افراد جامعه. مهندس حسین دژاکام همیشه مثال می‌زنند که باید آن‌قدر دانایی داشته باشیم که حتی بدانیم چگونه با یک بچه رفتار کنیم تا بی‌احترامی از طرف او صورت نگیرد؛ بنابراین پیدا کردن راه، در همه بخش‌های زندگی خودش را نشان می‌دهد. حالا که راه را پیداکرده‌ایم، مسئله مهم این است که چه بذری می‌کاریم و در نهایت چه چیزی برداشت می‌کنیم. ما مسیر درست را پیداکرده‌ایم؛ اما مهم است که در همین مسیر حرکت کنیم، در آن استمرار داشته باشیم و وارد حاشیه‌ها نشویم. به‌ویژه مسیر کنگره و درمان اعتیاد، حاشیه‌ها و موانع زیادی دارد که ممکن است سر راه مسافر یا همسفر قرار بگیرد؛ بنابراین مهم است که بتوانیم خودمان را با شرایط وفق بدهیم، در مسیر درست حرکت کنیم و گوش‌به‌فرمان باشیم. این موضوع می‌تواند برای ما راهگشا باشد.

اگر بذری که می‌کاریم، بذر محبت، مسئولیت‌پذیری و فرمان‌برداری باشد، در نهایت برداشت خوبی خواهیم داشت و محصول خوبی به دست می‌آوریم؛ اما اگر بذر بی‌نظمی، نافرمانی، حاشیه‌سازی و معرکه‌گیری بکاریم، طبیعتاً محصول خوبی برداشت نخواهیم کرد. آسیبی که از این رفتارها ایجاد می‌شود، قبل از هر کس به خودمان برمی‌گردد. در کنگره اگر من در خط خودم حرکت نکنم و وظیفه‌ای را که بر عهده‌دارم انجام ندهم، نمی‌توانم انتظار داشته باشم که حال من تغییر کند. حتی اگر همان رهجو بودن ساده را در نظر بگیریم؛ اینکه سر لژیون حاضر شوم، آموزش بگیرم، سی‌دی بنویسم و نظم در رفت‌وآمد داشته باشم. اگر نتوانم همین وظایف ساده را درست انجام بدهم، نباید انتظار داشته باشم نتیجه مطلوبی بگیرم؛ بنابراین در پیدا کردن راه، حرکت در مسیر و برداشتی که در انتهای مسیر خواهیم داشت، نقش اصلی با خود ماست. باید از راه و کلیدی که پیداکرده‌ایم، به‌موقع و به‌جا استفاده کنیم. این موضوع بسیار مهم است. قوه تشخیص نیز چیزی است که آموزش‌ها به ما می‌دهند. وقتی مرتب در جلسات و لژیون حضورداشته باشیم و ذره‌ذره دانایی‌مان بالا برود، یاد می‌گیریم چگونه با دیگران رفتار کنیم، سی‌دی‌ها را بنویسیم و در مسیر آموزش قرار بگیریم. در نتیجه می‌بینیم که افکار منفی و حس‌های منفی حتی نسبت به اطرافیان، ذره‌ذره کنار می‌روند و ارتباط ما با دیگران راحت‌تر می‌شود.

این همان تأثیری است که وادی‌ها روی ما دارند. مهندس حسین دژاکام همیشه تأکیددارند که ببینیم وادی‌ها چه تأثیری روی زندگی ما گذاشته‌اند. اگر صحبت از پیدا کردن راه است؛ باید در زندگی خودمان جست‌وجو کنیم و ببینیم در کجا پیدا کردن راه توانسته به ما کمک کند و چه زمانی توانسته‌ایم تشخیص بدهیم کدام راه درست و کدام راه اشتباه است. اگر مانند وادی اول تفکر کنیم، می‌بینیم که معمولاً بر سر راه ما دوراهی‌هایی وجود دارد. باید بتوانیم تشخیص دهیم کدام مسیر درست است و اگر در هر کدام از این مسیرها حرکت کنیم، در انتهای آنچه اتفاقی برای ما خواهد افتاد. برای مثال مصرف مواد مخدر ممکن است در ابتدا برای فرد سرخوشی و شادی به همراه داشته باشد، اما اگر به انتهای این مسیر نگاه کنیم، می‌بینیم که نتیجه آن می‌تواند بسیار مخرب باشد یا فردی که دانشجو است و برای افزایش انرژی، شادی و سرخوشی خود به مصرف شیشه روی می‌آورد. شاید در کوتاه‌مدت احساس کند از این راه میان‌بُر استفاده کرده و حتی بتواند امتحاناتش را پشت سر بگذارد، اما آسیبی که به جسم و روان خود وارد می‌کند، نتیجه مطلوبی برای او نخواهد داشت. پس اینجاست که یاد می‌گیریم راه میان‌بُر نداریم و باید مسیر مشخص‌شده را طی کنیم.

گاهی ممکن است با خودمان بگوییم: «تا حالا هفته‌ای یک روز به کنگره می‌آمدم و نتیجه خوبی می‌گرفتم؛ حالا که جلسات دو روز در هفته شده، یک روزش را نمی‌روم و همان یک روز کافی است.» این هم نوعی پیدا کردن راه میان‌بُر است. در حالی که وقتی مسیر مشخصی برای ما تعیین‌شده، باید آن را به‌درستی طی کنیم. امیدوارم بتوانیم با بالا بردن آموزش و دانایی خود، راه درست را پیدا کنیم و در همان مسیر حرکت کنیم. حالا که همه ما در این مسیر و در کنگره هستیم، امیدوارم بتوانیم آموزش‌ها را کاربردی کنیم و آن‌ها را در مسائل زندگی، حتی در مسائل شخصی و گره‌های درونی خود به کار بگیریم. هر انسانی بهتر از هرکسی می‌داند در درون خودش چه می‌گذرد. اگر بتوانیم این گره‌ها را به‌تدریج بازکنیم، مسیر درست را پیدا کنیم و قدم‌به‌قدم حال خودمان را بهتر کنیم، آن‌گاه برداشتی که در نهایت از این مسیر خواهیم داشت، برداشتی مطلوب و دلخواه خواهد بود. امیدوارم بتوانیم در این مسیر، خودمان به حال خوب برسیم و دیگران را نیز در کنار خودمان همراه کنیم. ممنونم که به صحبت‌هایم گوش کردید.

مرزبانان کشیک: همسفر سارا و مسافر حسن
عکاس: همسفر تیام رهجوی راهنما همسفر زهره (لژیون اول)
تایپ و ارسال: همسفر ساره رهجوی راهنما همسفر زهره (لژیون اول) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی کارون