آقای مهندس در سیدی ایمان چنین بیان میکنند: چه چیزی باعث میشود که ما از تعلقات خودمان دور میشویم، سختیها را متحمل میشویم و وقت خود را برای بقیه انسانها میگذاریم؟
خداوند عشقی در وجود انسان نهاده است که باعث جنبش و حرکت در او شده است و این عشق نشأت گرفته از ایمان است. ایمان یعنی تجلی نور خداوند در انسان که این خود به منظور تجلی صفات خداوند در انسان است. همه صفاتی که خداوند دارد در انسان نهفته شده است، که در وجود خداوند مانند اقیانوس، ولی در وجود انسان مانند یک قطره است.
ایمان آن چیزی است که شما حاضر باشید از عصاره جان خود به کسی بدهید. کسی که ایمان داشته باشد تمام خوبیها و زیباییهایی که در وجودش است را سعی میکند به بقیه انسانها هم بدهد. ریشه تمام بیماریها از بی ایمانی است. ایمانی وجود دارد به نام ایمان یک طرفه یعنی انسان ذاتا موجودی است که تمام چیزهای خوب را برای خودش و خانوادهاش میخواهد.
انسان وقتی از صراط مستقیم خارج میشود دست به طلا هم بزند خاکستر میشود. کسانی که ایمان دارند و خدا را قبول دارند کمتر مریض میشوند. برای مثال: وقتی انسانی میخواهد خوبیها به سمت او بیاید، از خود و چیزهایی که دارد میگذرد سپس خداوند چند برابر آن را به او میدهد.
سیستم خلقت طوری طراحی شده است که باید دوست داشته باشی تا دوستت بدارند؛ باید ببخشی تا به تو ببخشند. تا محصولی نکاری که نمیتوانی چیزی درو کنی! ایمان از امنیت میآید. کسانی که ایمان دارند در آسایش و امنیت هستند. وقتی ایمان نداشته باشیم در هر کاری تردید داریم و توکل نداریم. ما باید ایمان خود را قوی کنیم تا بتوانیم در زندگیمان بهترین برداشتها را انجام دهیم. این سیدی به من آموخت تا خوبی نکنیم خوبی نمیبینم و چیزهایی که اتفاق میافتد بازتاب کارهای خودمان است.
منبع: سیدی ایمان
نویسنده: همسفر لیلا رهجوی راهنما همسفر زهره
رابط خبری: همسفر زینب راهنمای تازه واردین
ویرایش و ارسال: همسفر رومینا نگهبان سایت
همسفران نمایندگی دزفول
- تعداد بازدید از این مطلب :
31