وادی هفتم، یافتن راه درست. رمز و راز کشف حقیقت، در دو چیز است؛ یکی یافتن راه و دیگری، آنچه برداشت مینماییم. راز، یعنی چیزی که پوشیده است. رمز، یعنی راز نهفته و کشف، به معنای پیداکردن است. حقیقت، یعنی اصل و منتهای هر چیزی، راستی و درستی. وادی هفتم، به ما میآموزد که تفکر به تنهایی برای حل مسائل کافی نیست تفکر، زمانی به نتیجه میرسد که همراه با حرکت و انتخابِ راه درست باشد، یعنی برای رسیدن به مقصد فقط فکرکردن، کافی نیست و باید حرکت کنیم. هر حرکتی هم ما را به مقصد نمیرساند مهم این است که راه درست را پیدا کنیم. گاهی انسان با تلاش زیاد حرکت میکند اما چون مسیر را اشتباه انتخاب کرده از هدفش دورتر میشود.
پس یکی از مهمترین آموزشهای وادی هفتم، شناخت راه درست است. برای پیداکردن راه درست ابتدا باید هدف خود را بشناسم، وقتی مقصد مشخص نباشد انتخاب مسیر هم دشوار میشود. انسان باید بداند از کجا حرکت میکند و میخواهد به کجا برسد. بعد از مشخص شدن مقصد باید راههای مختلف را بررسی و بهترین مسیر را انتخاب کند. در این مسیر ممکن است با سختی، ترس، ناامیدی و موانع زیادی روبهرو شویم، اما وجود مشکلات به این معنی نیست که راه را رها کنیم گاهی همین مشکلات باعث میشوند شناخت و تجربه ما بیشتر شود. در کنگره۶۰ یاد میگیریم که برای رسیدن به نتیجه باید آموزش بگیریم و به آموزشها عمل کنیم دانستن به تنهایی کافی نیست دانایی زمانی ارزش پیدا میکند که در زندگی به عمل تبدیل شود.
ممکن است راه درست را بدانیم اما اگر حرکت نکنیم دانستن ما تغییری در زندگی ایجاد نمیکند. از طرف دیگر حرکت بدون تفکر هم میتواند انسان را به بیراهه ببرد پس تفکر و حرکت باید در کنار یکدیگر قرار بگیرند. وادی هفتم، به من یادآوری میکند که برای حل مشکلات نباید فقط به دنبال نتیجه سریع باشم، باید صبر داشته باشم و مرحله به مرحله حرکت کنم. هر مسئلهای راهحل خودش را دارد و باید آن را با تفکر پیدا کرد. گاهی انسان به دلیل عجله، کوتاهترین راه را انتخاب میکند اما کوتاهترین راه همیشه بهترین راه نیست. راه درست، ممکن است طولانیتر باشد اما اگر ما را به مقصد واقعی برساند ارزش پیمودن را دارد. یکی دیگر از آموزشهای مهم این وادی، مسئولیتپذیری است من باید بپذیرم که انتخابهای من در زندگی نتیجههایی به همراه دارد، اگر راهی را اشتباه انتخاب کردم باید بتوانم آن را اصلاح کنم و دوباره حرکت کنم.
اشتباهکردن پایان راه نیست؛ بلکه میتواند تبدیل به تجربهای برای پیداکردنِ مسیر درست شود. به نظر من وادی هفتم، فقط پیداکردن یک مسیر بیرونی نیست، گاهی مهمترین راهی که باید پیدا کنیم راه درون خودمان است. باید بفهمیم چه چیزی مانع حرکت ما میشود و چه چیزی به ما قدرت ادامه دادن میدهد. وقتی شناخت از خودمان بیشتر شود انتخابهای درستتری خواهیم داشت. درنهایت وادی هفتم، به من میآموزد که مقصد بدون حرکت به دست نمیآید. تفکر باید به عمل تبدیل شود و عمل باید در مسیر درست قرار بگیرد. اگر هدف مشخص باشد و راه درست پیدا شود و با صبر و استمرار حرکت کنیم، رسیدن امکانپذیر خواهد بود.
بنابراین برای من پیام اصلی وادی هفتم، این استکه راه درست را پیدا کنم و به آن ایمان داشته باشم و با حرکت و عمل، مسیر رسیدن را کامل کنم. وادی هفتم؛ یافتن راه درست است من یاد گرفتم که در زندگی اگر مشکلی دارم به جای اینکه فقط از آن ناراحت باشم، راه درستِ حلکردن آن را پیدا کنم. بعد هم باید مسئولیتِ حرکتِ خودم را بپذیرم. به نظر من تفکر، مثل نقشه است و حرکت، مثل قدم برداشتن در مسیر. نقشه به تنهایی من را به مقصد نمیرساند و حرکتِ بدون نقشه هم ممکن است من را به بیراهه ببرد. پس باید این دو در کنار هم باشند؛ تفکر درست، انتخاب راه درست و حرکت درست. امیدوارم بتوانم آموزشهای وادی هفتم را فقط در حد دانستن نگه ندارم و در زندگیام به اجرا دربیاورم چون وقتی راه درست را پیدا کردم دیگر نوبت حرکت من است.
مرزبان خبری: همسفر مینا
نویسنده: همسفر ربابه رهجوی راهنما همسفر بتول (لژیون دوم)
رابط خبری: همسفر سمیه رهجوی راهنما همسفر بتول (لژیون دوم)
عکاس: همسفر مرضیه رهجوی راهنما همسفر بتول (لژیون دوم)
ویرایش: همسفر سمیه رهجوی راهنما همسفر آزاده (لژیون چهارم) دبیر سایت
ارسال: همسفر افسانه رهجوی راهنما همسفر آزاده (لژیون چهارم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی رازی
- تعداد بازدید از این مطلب :
65