فرمانبرداری، دانش و جهان‌بینی انتها ندارند

هفتمین جلسه ازدوره سی و نهم کارگاه های آموزشی عمومی کنگره 60 نمایندگی نیمایوشیج بهشهر به استادی مسافر کاظم و نگهبانی مسافر منوچهر ودبیری مسافر ناصر با دستور جلسه (ازفرمان‌برداری تا فرماندهی) مورخ ۱۴۰۵/۶/۱۹ساعت ۱۷ آغاز به کار کرد

سلام دوستان، کاظم هستم، یک مسافر.

خدا را شکر می‌کنم که در این جایگاه هستم و می‌توانم آموزش بگیرم.  

ما در زمان مصرف مواد مخدر، به‌تدریج فرماندهی زندگی و جسم خود را از دست می‌دهیم. تصمیم‌های اشتباه می‌گیریم، توانایی‌هایمان کاهش پیدا می‌کند و گاهی کارهایی انجام می‌دهیم که نتیجه آن از دست دادن مال، اعتبار و آرامشمان است.

با ورود به کنگره ۶۰ یاد می‌گیریم که برای رسیدن به فرماندهی، ابتدا باید فرمانبردار خوبی باشیم. یعنی آموزش‌پذیر باشیم، به صحبت‌های راهنما گوش کنیم و آموزش‌ها را در زندگی خود به اجرا درآوریم.

فرمانبرداری در کنگره فقط گوش دادن به صحبت‌های راهنما نیست؛ نظم، حضور به‌موقع، انجام درست برنامه درمان و حرکت کردن در مسیر آموزش است. وقتی این موارد را به‌درستی انجام می‌دهیم، به‌تدریج توانایی تصمیم‌گیری و کنترل زندگی خود را دوباره به دست می‌آوریم.

من خودم حدود سی سال با مواد مخدر و سیگار درگیر بودم و راه‌های مختلفی را امتحان کردم. وقتی وارد کنگره شدم، ابتدا تصورم این بود که مدت کوتاهی می‌مانم و می‌روم؛ اما به‌تدریج متوجه شدم این مسیر با من سازگار است. هرچه بیشتر آموزش گرفتم و فرمان راهنما را اجرا کردم، قدم‌هایم محکم‌تر شد و در نهایت به رهایی رسیدم.

به نظر من، خواست به‌تنهایی کافی نیست. خواست مانند بذری است که برای رشد کردن، نیاز به حرکت و تلاش دارد. ما باید حرکت کنیم و آموزش‌ها را کاربردی کنیم

فرمانبرداری، دانش و جهان‌بینی انتها ندارند. انسان باید همیشه در مسیر آموزش و رشد باشد و قدم‌به‌قدم جلو برود. همان‌طور که در کنگره از سفر اول به سفر دوم و سپس به جایگاه‌های مختلف می‌رسیم، در زندگی شخصی هم باید با آموزش و عمل، فرماندهی زندگی خود را دوباره به دست بگیریم.

در پایان از اینکه با سکوتتان به صحبت‌هایم گوش کردید، سپاسگزارم

عکس وتایپ: مسافر سبحان

بارگذاری: مسافر بابک.