کنگره60 بستر خدمت برای نهادینه کردن آموزش را فراهم کرده است

دیده‌بان یعنی ستون کنگره                     دیده‌بان یعنی عقاب تیزبین
دیده‌بان دانا و کوشا در عمل                    دیده‌بان در موضع حق الیقین
کار او حفظ و حراست از حریم                       مزد و پاداشش هم از رب کریم
باصلابت با درایت هم بصیر                            او بُوَد آموزگار قلب‌ها

به مناسب «هفته دیده‌بان» با مسافر مهدی دیده‌بان راهنمایان تازه‌واردین که آنتی ایکس مصرفی ایشان شیره و تریاک بوده و ۱۳ ماه به راهنمایی مهندس حسین دژاکام سفر کرده‌اند و هم‌ اکنون ۱۵ سال است که از بند اعتیاد رها شده‌اند؛ درباره چگونگی روند آموزش و تاثیر آن روی زندگی ایشان سوالاتی را پرسیدیم که در ادامه باهم می‌خوانیم.

با توجه به این‌که سال‌های زیادی از زندگی‌تان را در جمعیت احیای انسانی کنگره60 به خدمت مشغول بوده‌اید، چه‌طور توانستید از مرحله آموزش به مرحله عمل برسید؟

اوایل سفر، بسیاری از آموزش‌هایی را که به من داده می‌شد فقط می‌شنیدم؛ اما بعد از مدتی متوجه شدم که شنیدن به‌تنهایی کافی نیست. به من گفته می‌شد: برای خودت ورزش کن، مطالعه کن، سی‌دی گوش بده و آموزش بگیر. من شروع کردم به آزمایش کردن این آموزش‌ها. هر چیزی را که یاد می‌گرفتم، در زندگی خودم به اجرا می‌گذاشتم و نتیجه‌اش را می‌دیدم. وقتی تجربه کردم و دیدم مطالبی که در کنگره به من آموزش داده می‌شود واقعاً در زندگی‌ام جواب می‌دهد، اعتمادم بیشتر شد. از آن زمان سعی کردم هر آموزشی که می‌گیرم، حتی اگر بتوانم بخش کوچکی از آن را به عمل تبدیل کنم، انجام بدهم. به نظر من فاصله بین آموزش و عمل، فقط با تجربه و آزمایش کردن پر می‌شود.

با توجه به این موضوع به نظر شما چرا در کنگره۶۰ روی اهمیت خدمتگزار بودن تأکید زیادی می‌شود و خدمت چه تأثیری بر زندگی ما دارد؟

به نظر من فلسفه خلقت انسان با خدمت ارتباط دارد. در کنگره فقط آموزش به ما داده نمی‌شود؛ بلکه در کنار آموزش، بستر خدمت هم برای ما فراهم می‌شود. اگر فقط آموزش بگیریم؛ ولی نتوانیم آن را در عمل و در خدمت به دیگران به کار بگیریم، آموزش ما کامل نمی‌شود. خدمت باعث می‌شود دانشی که یاد گرفته‌ایم از حالت تئوری خارج‌شده و وارد زندگی‌مان شود. وقتی خدمت می‌کنیم، به‌مرور از خودمان و منیت فاصله می‌گیریم و یاد می‌گیریم که برای دیگران هم مفید باشیم؛ به همین دلیل آموزش و خدمت در کنگره در کنار یکدیگر معنا پیدا می‌کنند.

حال ما به‌عنوان اعضاء کنگره۶۰ چگونه می‌توانیم از این دانش و تجربه استفاده کنیم؟

در کنگره آموزش‌های بسیار زیادی برای مسائل مختلف زندگی وجود دارد؛ چه در مسائل مالی، چه‌کاری، چه خانوادگی و چه در مواجهه با مشکلات دیگر؛ اما برای این‌که بتوانیم از این آموزش‌ها استفاده کنیم؛ باید مسیر کسانی را که قبل از ما این راه را طی کرده‌اند ببینیم و از تجربه آن‌ها استفاده کنیم. وقتی کسی مسیری را طی کرده و به نتیجه رسیده است، ما می‌توانیم با الگو گرفتن از او، همان مسیر را با اطمینان بیشتری طی کنیم؛ البته هرکس باید خودش هم حرکت کند و آموزش‌ها را در زندگی خودش آزمایش کند.

حال با توجه به این آموزش‌های مختلف و ازجمله آموزش مسائل مالی که گفتید، اگر کسی با آنکه آموزش را گرفته اما نتوانسته مثلاٌ در لژیون سردار به هر دلیلی به تعهد خود عمل کند چه باید انجام دهد؟

شرایط زندگی همیشه یکسان نیست. ممکن است کسی به دلیل مشکلات اقتصادی، کاری یا اتفاقات مختلف نتواند به تعهدی که داشته عمل کند. مهم این است که انسان واقعاً تلاش خودش را کرده باشد و وظیفه‌اش را انجام داده باشد. اگر تمام تلاشمان را کرده‌ایم؛ ولی به هر دلیلی نتوانسته‌ایم به تعهدمان برسیم، نباید ناامید شویم. امروز سختی و مشکلات برای همه وجود دارد؛ باید تلاش کنیم از این شرایط عبور کنیم و وظیفه‌ای را که بر عهده‌ داریم انجام دهیم. اگر نیت و تلاش انسان درست باشد می‌توانیم امیدوار باشیم که خداوند راه را برای ادامه مسیر بازخواهد کرد.

حال برای آنکه بدانیم، در قسمت همسفرها هم آموزش‌های مختلفی است؛ ولی به نظر شما وظیفه اصلی یک همسفر در مقابل مسافری که هنوز به درمان نرسیده چیست؟

همسفر، سفر خودش را دارد. سفر همسفر خیلی زود شروع می‌شود و آموزش‌های مخصوص خودش را دارد. ممکن است مسافر در مسیر خودش دچار توقف شود یا تصمیم بگیرد مدتی سفرش را ادامه ندهد؛ اما این موضوع نباید باعث شود همسفر حرکت خودش را متوقف کند. همسفر باید بداند که قرار است در این مسیر به قدرت و آموزش مخصوص خودش برسد. شاید مسافر بعد از چند سال به نقطه‌ای برسد که سفرش را کامل کند؛ اما همسفر در این مدت آموزش‌های خودش را گرفته و به رشد خودش رسیده است؛ پس نگاه همسفر نباید فقط این باشد که مسافر من چه زمانی درمان می‌شود؟ بلکه باید ببیند خودش در این مسیر چه چیزی یاد می‌گیرد و به چه جایگاهی می‌رسد. اگر مهر و محبت واقعی در زندگی وجود داشته باشد و همسفر و مسافر با جان و دل یکدیگر را دوست داشته باشند، بسیاری از اتفاقات خوب در زمان مناسب خودشان رخ خواهند داد.

مصاحبه‌کننده و طراح سوال: همسفر فرزانه رهجوی راهنما همسفر مهدیه (لژیون اول)
عکاس: راهنما همسفر زهره (لژیون دوم)
ارسال: همسفر زهرا (خ) رهجوی راهنما همسفر زهره (لژیون دوم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی زاهدان