دومین جلسه از دوره چهاردهم سری کارگاههای آموزشی خصوصی کنگره ۶۰، نمایندگی جهانبین شهرکرد؛ به استادی راهنما مسافر سرمست، نگهبانی مسافر مرتضی و دبیری مسافر مصطفی، با دستور جلسه «از فرمانبرداری تا فرماندهی » سهشنبه ۱۷شهریور ماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۷ آغاز به کار کرد.
خلاصه سخنان استاد:
سلام دوستان، سرمست هستم، یک مسافر.
از ایجنت و گروه مرزبانی تشکر میکنم که اجازه دادند در این جایگاه حضور پیدا کنم و آموزش بگیرم. خداوند را شاکر و سپاسگزارم که بار دیگر لیاقت داد در جمع شما عزیزان باشم. حضور شما باعث دلگرمی است. دستور جلسه «از فرمانبرداری تا فرماندهی» است. شاید برای همگی سؤال پیش بیاید که مسئله درمان چه ربطی به فرمانبرداری و فرماندهی دارد؟ یک فرد مصرفکننده به هیچ وجه فرمانبردار نیست، به خاطر وجود منیت و ناامیدی. چند روز پیش در جاده بودم که یک ماشین خیلی سریع به سمتم آمد و اگر کنار نمیکشیدم، با من برخورد میکرد. ماشین که گذشت، کمی جلوتر واژگون شد و راننده به بیرون پرتاب شد. کنارش ایستادم و گفتم: «چه کمکی از من ساخته است؟ » گفت: «هیچ کاری نمیخواهد بکنی، فقط کمی مواد در ماشین دارم، برایم پیدایش کن؛ در بیمارستان از خماری طاقت نمیآورم.» گفتم: «چی شد که این اتفاق افتاد؟» گفت: «داشتم پشت فرمان مصرف می کردم که تعادل ماشین را از دست دادم.» این اتفاق برای من خیلی قابل تأمل بود، چون یک مصرفکننده، فرماندهیاش کاملاً در اختیار مواد است. اگر مواد داشته باشد، همه کاری میکند، اما اگر نداشته باشد، جسمش یارای انجام هیچ کاری ندارد.
یک شخص وقتی وارد کنگره میشود، راهنمای تازهواردین به او گوشزد میکند که اگر چیزی بلد بودی، کارت به اینجا نمیکشید؛ پس هرچه که بلدی را پشت در رها کن و یک راهنما با حس خودت انتخاب کن. وقتی وارد لژیون شد، راهنما از او میپرسد که واقعاً برای درمان آمدی؟ اگر قبول کرد، اولین سیدی، «وظایف رهجو» را باید بنویسد. در این سیدی، کل وظایف رهجو، از فرمانبرداری تا فرماندهی، بیان شده است. از او نظم و انضباط میخواهد، احترام گذاشتن به راهنما، سیدی نوشتن و انجام وظایفی که به او آموزش داده میشود. اگر شخص همه موارد را رعایت کند، به درمان میرسد. باید حرفهای راهنما را کامل گوش بدهیم. من راهنمایم را خیلی دوست دارم. هر موقع به من زنگ میزند، هر جایی باشم سر پا میایستم. رهجویی که راهنمای خودش را دوست داشته باشد، اول با او مشورت میکند. ما در کنگره یاد میگیریم اگر فرمانبردار خوبی باشیم، میتوانیم در مراتب زندگی، کار، خانواده و جامعه موفق باشیم.
من همیشه از خودم میپرسم: در این چند سالی که به کنگره میآیم، آیا چیزی یاد گرفتم؟ آیا چیزی به داناییام اضافه شده است؟ یا فقط الکی این مسیر را طی میکنم؟ به نظر من، همه ما باید فرمانبردار باشیم؛ همانطور که ما راهنماها هم فرمانبردار ایجنت هستیم، ایجنت فرمانبردار دیدهبان است و دیدهبانان فرمانبردار مهندس هستند. اگر خواستیم فرمانده خوبی باشیم، باید اول فرمانبردار باشیم. انشاءالله همگی درست زندگی کردن را یاد بگیریم.
از اینکه به صحبتهای من توجه کردید، از همه شما سپاسگزارم.
.jpg)
نگارنده: مسافر محمد لژیون۷
تنظیم: مسافر علی لژیون ۷
ارسال: مرزبان خبری مسافر صابر
نمایندگی جهانبین شهرکرد/مسافران
- تعداد بازدید از این مطلب :
116