دوازدهمین جلسه از دوره سیزدهم سری کارگاههای آموزشی خصوصی کنگره ۶۰، نمایندگی جهانبین شهرکرد؛ به استادی راهنما مسافر عبدالله، نگهبانی مسافر بهرام و دبیری مسافر سعید، با دستور جلسه «از فرمانبرداری تا فرماندهی » یکشنبه ۱۵ شهریور ماه ۱۴۰۵ راس ساعت ۱۷ آغاز به کار کرد.
خلاصه سخنان استاد:
سلام دوستان، عبدالله هستم، یک مسافر.
قبل از هر چیز، خداوند را شکر میکنم که یکبار دیگر فرصت شد در کنگره حضور پیدا کنم و آموزش بگیرم. از نگهبان و ایجنت محترم تشکر میکنم که اجازه دادند من در این جایگاه خدمت کنم. دستور جلسه «از فرمانبرداری تا فرماندهی» است. اگر من بخواهم فرمانده خوبی باشم، باید ابتدا فرمانبردار خوبی باشم. آقای مهندس میفرمایند: «فرمانبرداران خوب، فرماندهان خوب میشوند.» فرقی نمیکند که در چه جایگاهی باشم، باید از بالاتر از خودم فرمانبرداری کنم و به کسانی که از من فرمان میگیرند، فرماندهی کنم. در کنگره هم همینطور است؛ یک راهنما باید فرمانده لژیون باشد و فرمانبردار لژیون مرزبانی و ایجنت باشد و ایجنت باید یک فرمانده شعبه باشد و فرمانبردار دیدهبانها باشد. اگر به درجات خیلی بالا برسیم، باید فرمانبردار فرامین الهی باشیم.
در کنگره، یک رهجو باید فرمانبردار باشد و هرچه دارد پشت درِ کنگره بگذارد و وارد شود. اکثر کسانی که سفر خوبی نداشتند، فکر میکردند که از راهنمای خودشان بیشتر میدانند و همین باعث میشود که از مسیر خودشان خارج بشوند. مدرک راهنما، سنوسال راهنما و وضعیت مالی راهنما به هر شکلی باشد، من نباید خودم را بالاتر از راهنما ببینم؛ چون نمیتوانم فرمانبردار خوبی باشم. وقتی که راهنما ساعت مصرف و اندازه دارو را مشخص کرد، من باید کاملاً فرمانبردار باشم و طبق دستور راهنما انجام بدهم تا موفق شوم. به هیچ بهانهای، حتی مسافرت، تفریح و کار، نباید میزان دارو و ساعت دارو را تغییر بدهم تا بتوانم فرمانبردار خوبی باشم و کمکم بتوانم فرماندهی جسم خودم را بر عهده بگیرم.
فرمانبرداری باید در چهارچوب قوانین کنگره باشد و در چهارچوب کنگره با راهنمایم صحبت کنم و از او کمک بخواهم. همه راهنماها تجربه و علم روش DST را کاملاً آگاه هستند. ما باید از قوانین کنگره و حرمتهای کنگره هم فرمانبرداری کنیم. یکی از حرمتهای کنگره این است که هویت اعضای کنگره را در همه حال حفظ کنیم و مسائلی که در کنگره است و مربوط به اعضا میباشد، در مورد شغل و خدماتی که افراد در کنگره انجام میدهند، نباید بیرون از کنگره صحبت کنم. اگر من هویت اعضا را حفظ نکنم، اولین آسیب به خود من میرسد.
ما مثل یک خانواده هستیم و هر اتفاقی که داخل کنگره رخ میدهد، نباید بیرون از کنگره بازگو کنیم. همه ما داریم تلاش میکنیم که یک نفر به رهایی برسد و ما نباید کاری بکنیم که شخصی از کنگره رانده شود و دیگر به کنگره نیاید. در پایان، هرکس که فرمانبردار خوبی باشد و درست سفر کند، بعد از ۱۰ ماه الی ۱۱ ماه حتماً به رهایی میرسد و درمان میشود. انشاءالله که همه ما فرمانبردارهای خوبی باشیم، در هر جایگاهی که هستیم، تا بتوانیم به فرماندههای خوبی تبدیل بشویم.
از اینکه به صحبتهای من توجه کردید، از همه شما سپاسگزار هستم.
.jpg)
نگارنده و ویراستار:مسافر علی لژیون ۷
عکاس:مرزبان مسافر صابر
تنظیم: مسافر علی لژیون ۷
ارسال: مرزبان خبری مسافر صابر
نمایندگی جهانبین شهرکرد/مسافران
- تعداد بازدید از این مطلب :
118